ขั้นแรกต้องขอกล่าวไว้ก่อนว่า แต่ละความคิดเห็นหรือคำตอบต่อจากนี้ ถือเป็นคำตอบส่วนบุคคลหรือเป็นปัจเจกสุดๆ ดังนั้นคนที่มีอาการหรือเป็นโรคจำพวกความเครียด โรคซึมเศร้า หรืออาการทางประสาทที่มีผลต่อการใช้ชีวิต คำตอบของพวกท่านเป็นความคิดเห็นส่วนตัวจริงๆ ไม่สามารถอ้างอิงหรือเทียบเคียงผู้อื่นที่มีประสบการณคล้ายเคียงกันได้อย่างแน่นอน คือคนแต่ละคนจะรู้สึกหรือตอบสนองต่อเหตุการณเดียวกันหรือคล้ายกันได้ไม่เหมือนกันแน่นอน ฉะนั้นผู้อ่านและแสดงความคิดเห็นทั้งหลายควรให้ความเคารพต่อการแสดงความคิดเห็นทุกๆอันด้วย (โปรดมีวิจารณญาณ)
อ้ะ!! เพื่อง่าย ผมแนะให้แล้วกัน
1 ตอบสนองแง่บวก เช่น ให้กำลังใจ เชียร์ แนะนำให้มองโลกในแง่ดี อวยพรให้เจอสิ่งดีๆ เป็นกำลังใจให้ ให้ความช่วยเหลือ พวกนี้เป็นเรื่องปกติที่ค่อนข้างเห็นกันทั่วไป แต่ว่ามันช่วยจริงๆหรือเปล่า อันนั้นน่าคิดนะ
2 ตอบสนองแง่ลบ เช่น ตัดพ้อ เหยียดหยาม ประณาม เสียดแทง หลายคนงงว่า มันช่วยหรอวะ อันนี้แล้วแต่คน บางทีคำพวกนี้กลายเป็นประโยคให้ฮึดสู้ ให้เราออกไปพิสูจน์ว่าที่เอ็งพูด กูทำได้วะ หยามผิดคนแล้ว พวกแกสิกาก ประมานเนี้ย
3 แสดงออกว่าเป็นพวกเดียวกัน การตอบสนองแบบนี้จำเพาะมาก ไม่เหมือน2ข้อแรก เพราะไม่มีความคิดเห็นต่อคนที่เสียใจหรืออะไรอยู่ แค่บอกว่ากูก็เป็นแบบเดียวกันนะ แค่นั้น ตอบสนองว่าถ้าคุณต้องการเพื่อน กูก็เหนื่อยแบบเดียวกับ อย่างน้อยก็ไม่เหงา ประมานนั้น
4 ปลงใส่ มีนะครับ คำพูดจำพวก ก็ธรรมดา โลกก็เป็นแบบนี้ มันก็ต้องมีลำบากมั้งแหละ เดี๋ยวก็ผ่านไป ทุกคนต้องเจอ สังคมไม่ได้มีแค่ด้านดี บางทีเราก็ต้องเจอเรื่องไม่ดี คำพูดพวกนี้มักขึ้นต้นประโยคปลอบใจ อันนี้ให้ลองคิดว่า คณรู้สึกยังไงถ้ามีหรือไม่มีคำพวกนี้
5 อันนี้เด็ดสุด อย่างกะหนังโรแมนติก คือ ลงที่กูสิ เครียด อยากระบายมาระบายที่กูมา กูผิดเอง เสนอตัวเป็นที่รองรับอารม โคตาระเท่ ให้ตายเถอะ
เอาเป็นว่าแล้วแต่จะแสดงออกนะ ส่วนผมลองเป็นแบบสุดท้ายอยู่ ไม่ว่าใครจะบ่นจะด่าในโซเชี่ยล ไม่รู้หรอกมันด่าใคร ผมเข้าไปพิม"กูขอโทด" กวนตีนดู หรือว่าการกวนก็ช่วยได้ ไม่รู้นะ ลองเล่ากันมานะ
คุณคิดว่าคุณได้รับการตอบสนองแบบไหนจากคนรอบข้างแล้วรู้สึกดีที่สุดเมื่อคุณรู้สึกเหนื่อย-ท้อ-ซึมเศร้า
อ้ะ!! เพื่อง่าย ผมแนะให้แล้วกัน
1 ตอบสนองแง่บวก เช่น ให้กำลังใจ เชียร์ แนะนำให้มองโลกในแง่ดี อวยพรให้เจอสิ่งดีๆ เป็นกำลังใจให้ ให้ความช่วยเหลือ พวกนี้เป็นเรื่องปกติที่ค่อนข้างเห็นกันทั่วไป แต่ว่ามันช่วยจริงๆหรือเปล่า อันนั้นน่าคิดนะ
2 ตอบสนองแง่ลบ เช่น ตัดพ้อ เหยียดหยาม ประณาม เสียดแทง หลายคนงงว่า มันช่วยหรอวะ อันนี้แล้วแต่คน บางทีคำพวกนี้กลายเป็นประโยคให้ฮึดสู้ ให้เราออกไปพิสูจน์ว่าที่เอ็งพูด กูทำได้วะ หยามผิดคนแล้ว พวกแกสิกาก ประมานเนี้ย
3 แสดงออกว่าเป็นพวกเดียวกัน การตอบสนองแบบนี้จำเพาะมาก ไม่เหมือน2ข้อแรก เพราะไม่มีความคิดเห็นต่อคนที่เสียใจหรืออะไรอยู่ แค่บอกว่ากูก็เป็นแบบเดียวกันนะ แค่นั้น ตอบสนองว่าถ้าคุณต้องการเพื่อน กูก็เหนื่อยแบบเดียวกับ อย่างน้อยก็ไม่เหงา ประมานนั้น
4 ปลงใส่ มีนะครับ คำพูดจำพวก ก็ธรรมดา โลกก็เป็นแบบนี้ มันก็ต้องมีลำบากมั้งแหละ เดี๋ยวก็ผ่านไป ทุกคนต้องเจอ สังคมไม่ได้มีแค่ด้านดี บางทีเราก็ต้องเจอเรื่องไม่ดี คำพูดพวกนี้มักขึ้นต้นประโยคปลอบใจ อันนี้ให้ลองคิดว่า คณรู้สึกยังไงถ้ามีหรือไม่มีคำพวกนี้
5 อันนี้เด็ดสุด อย่างกะหนังโรแมนติก คือ ลงที่กูสิ เครียด อยากระบายมาระบายที่กูมา กูผิดเอง เสนอตัวเป็นที่รองรับอารม โคตาระเท่ ให้ตายเถอะ
เอาเป็นว่าแล้วแต่จะแสดงออกนะ ส่วนผมลองเป็นแบบสุดท้ายอยู่ ไม่ว่าใครจะบ่นจะด่าในโซเชี่ยล ไม่รู้หรอกมันด่าใคร ผมเข้าไปพิม"กูขอโทด" กวนตีนดู หรือว่าการกวนก็ช่วยได้ ไม่รู้นะ ลองเล่ากันมานะ