ไม่รู้ผมคิดถูกไหม จะมีใครเหมือนผมละหาทางออกเเละสามารถผ่านพ้นไปได้บ้างครับ สาเหตุก็มีตังนี้ครับ(อาจจะยาวหน่วยนะครับต้องขออภัย)
1. ผมไม่ชอบภาษาถิ่นของที่นี่ มีความร็สึกว่ามันรุนเเรงเเละหยาบกร้าน ทำให้ผมเกิดอารมณ์หงุดหงิดง่ายอาจเพราะไม่เข้าใจธรรมชาติของภาษานี้เเละไม่
คุ้นชินทั้งที่ฟังมาเกือบ 5 ปีเเล้วก็ตาม เช่น คำเหน็บเเนม คำนินทรา คำพูดสีหน้ารวมถึงสีหน้าท่าทาง ผมเคยหัดพูดภาษาดังกล่าวมาเเล้ว เอาจริงๆก็
สามรถพูดได้เเบบเนียนๆเลยเเต่กลับไม่มีคนยอมรับ เเละเเนะนำให้พูดภาษาเดิม(ภาษากลาง)เเละเลิกพูดไปเลย เหตุผล เพราะที่บ้านก็ไม่ชอบเช่นกัน
สาเหตุที่ผมหัดพูดเพราะอยากเข้ากับเพื่อนร่วมงานได้เเต่ไม่เป็นผล
2. มีการเเบ่งพักเเบ่งพวกชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นระบบ เลียเเข้งเลียขาเจ้านาย สายเปย์เพื่อนร่วมงาน สายนินทราเเละสายขี้อิจฉา สายเห็นเเก่ตัว เช่น ขอให้ผม
ช่วยค้ำประกันให้ทั้งที่ไม่เคย ช่วยเหลือหน้าที่การงานผม ไม่รู้จักสนิทสนม ไม่ใช่ญาติพี่น้อง พอไม่ช่วยค้ำก็ถูกว่าต่างๆนาๆเเละถูกกีดกันให้ออกจาก
กลุ่ม(อีกทั้งผมเเอบได้ยินเเบบไม่ได้ตั้งใจกับหูตัวเองว่ามันไม่ใช่คนบ้านเดียวกับเราช่างหัวมันเถอะ) วันๆเช้ามาพวกเขาก็จะกินข้าวเช้ากันพร้อมหน้าชวน
คนโน้นคนนี้กิน คล้ายกับเยาะเย้ยผม ทำเหมือนผมไม่มีตัวตน!
3.งานไม่ค่อยบรรลุผลเพราะต้องขอข้อมูลเเละทำงานร่วมกันเสมอๆ เเละผมเป็นลูกน้องในกลุ่มงานที่มีหัวหน้ากลุ่มๆ งานต่างๆ เเยกกัน ทำให้เวลาประเมิน
งานก็ผ่านเเบบกระท่อนกระเเท่นอยู่เป็นประจำ
4.เพื่อนร่วมงานมีนิสัยเห็นตัวเเละชอบเอาเปรียบผู้อื่นเอามากๆ เเบไม่มีความเกรงใจกันเลยทั้งๆที่ผมไม่เคยทำเเบบนั้นกับพวกเขาเลย อย่างเช่น ชอบฝาก
ซื้อข้าวเช้า ข้าวเที่ยง เพราะขี้เกลียจออกไปเอง ใช้ให้ไปโน่นไปนี่ หยิบของให้ทั้งๆที่โต๊ะเขาใกล้กว่าของชิ้นนั้นด้วยซ้ำ ชงกาเเฟ ถ่ายเอกสาร ใช้เเม้กระ
ทั่งเปิดเเอร์เบาเเอร์ปิดเเอร์ปิดไฟ เเละชอบพูดก่อนใช้เป็นภาษาถิ่นเเบบเหน็บเเนม เเทนที่จะขอให้ช่วยดีๆหรือลบกวนหน่อยนะประมานนี้ (เเล้วระบุชื่อผม
ทุกครั้งที่มีปัญหาเกิดขึ้น เเอร์หนาวบ้างร้อนบ้าง เครื่องถ่ายเอกสารเป็นอะไร ฯลฯ)บางอย่างผมก็ทำให้ถ้าไม่เหนือบ่ากว่าเเรงอีกอย่างผมเป็นน้องสุดในที่
ทำงานนี้ครับเเต่ที่บ้านผมเขาสอนให้พี่ดูเเลน้องซะมากกว่า)ข้อนี้ผมเข้าใจดีเอาเป็นว่าเรื่องงานเอาเเค่นี้พอครับ จริงๆมันเยอะกว่านี้มากครับ
5.ผมไม่ได้เป็นเขยที่นี่!! ผมเเละภรรยาเเละลูกมาอยู่ที่นี่เพราะหน้าที่การงานของผม เเละผมมีลูกน้อยอยู่เตรียมอนุบาลสาม(ข้อนี้เป็นข้อที่ผมซีเรียสมาก
ที่สุด) เเฟนผมทำงานโรงพยาบาลจะต้องมีขึ้นเวรประจำ ผมจึงต้องไปรับไปส่งลูกเองเกือบทุกครั้ง ปัญหาคือลูกเลิกเรียน บ่าย 3 เเต่ผมเลิกเวลา 16.30
อันนี้เเหละครับทำให้เกิดปัญหา เเต่ยังไงซะผมก็ต้องออกไปรับลูกเเน่นอน!!! เเต่ก็กลับเข้ามาซึ่งมันเป็นเวลาเกือบ 16.00 นั่นล่ะครับ ไม่รู้จะไปฝากฝังใคร
ได้ไม่มีญาติพี่น้องทางไหนเลย เวลาลูกป่วยหนักผมต้องลางานทุกครั้งไป เเละเขายังไม่มีเปิดเทอมซะด้วย นอกจากเข้า อนุบาล 1 เเล้ว(เข้าใจว่าพวกเขา
ทั้งหลายคงไม่ได้ทำในสิ่งที่ผมทำเพราะเขามีคนที่จะทำให้ได้เสมอๆเขาถึงไม่เข้าใจสถานการณ์ที่ผมกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้)
6.7.8.9.10 ฯลฯ (ไปๆมาๆเหมือนตั้งกระทู้ระบายอารมร์ซะมากกว่าเอาเเค่นี้ก่อนครับ)
ขอความกรุณา งดถามเกี่ยวกับ สถานที่ หรือภูมิลำเนาที่ผมอยู่นะครับ ขอขอบคุณที่ให้ความกรุณาให้คำเเนะนำครับ
กำลังคิดลาออก เพราะเค้ากับคนอื่นไม่ได้ครับ
1. ผมไม่ชอบภาษาถิ่นของที่นี่ มีความร็สึกว่ามันรุนเเรงเเละหยาบกร้าน ทำให้ผมเกิดอารมณ์หงุดหงิดง่ายอาจเพราะไม่เข้าใจธรรมชาติของภาษานี้เเละไม่
คุ้นชินทั้งที่ฟังมาเกือบ 5 ปีเเล้วก็ตาม เช่น คำเหน็บเเนม คำนินทรา คำพูดสีหน้ารวมถึงสีหน้าท่าทาง ผมเคยหัดพูดภาษาดังกล่าวมาเเล้ว เอาจริงๆก็
สามรถพูดได้เเบบเนียนๆเลยเเต่กลับไม่มีคนยอมรับ เเละเเนะนำให้พูดภาษาเดิม(ภาษากลาง)เเละเลิกพูดไปเลย เหตุผล เพราะที่บ้านก็ไม่ชอบเช่นกัน
สาเหตุที่ผมหัดพูดเพราะอยากเข้ากับเพื่อนร่วมงานได้เเต่ไม่เป็นผล
2. มีการเเบ่งพักเเบ่งพวกชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นระบบ เลียเเข้งเลียขาเจ้านาย สายเปย์เพื่อนร่วมงาน สายนินทราเเละสายขี้อิจฉา สายเห็นเเก่ตัว เช่น ขอให้ผม
ช่วยค้ำประกันให้ทั้งที่ไม่เคย ช่วยเหลือหน้าที่การงานผม ไม่รู้จักสนิทสนม ไม่ใช่ญาติพี่น้อง พอไม่ช่วยค้ำก็ถูกว่าต่างๆนาๆเเละถูกกีดกันให้ออกจาก
กลุ่ม(อีกทั้งผมเเอบได้ยินเเบบไม่ได้ตั้งใจกับหูตัวเองว่ามันไม่ใช่คนบ้านเดียวกับเราช่างหัวมันเถอะ) วันๆเช้ามาพวกเขาก็จะกินข้าวเช้ากันพร้อมหน้าชวน
คนโน้นคนนี้กิน คล้ายกับเยาะเย้ยผม ทำเหมือนผมไม่มีตัวตน!
3.งานไม่ค่อยบรรลุผลเพราะต้องขอข้อมูลเเละทำงานร่วมกันเสมอๆ เเละผมเป็นลูกน้องในกลุ่มงานที่มีหัวหน้ากลุ่มๆ งานต่างๆ เเยกกัน ทำให้เวลาประเมิน
งานก็ผ่านเเบบกระท่อนกระเเท่นอยู่เป็นประจำ
4.เพื่อนร่วมงานมีนิสัยเห็นตัวเเละชอบเอาเปรียบผู้อื่นเอามากๆ เเบไม่มีความเกรงใจกันเลยทั้งๆที่ผมไม่เคยทำเเบบนั้นกับพวกเขาเลย อย่างเช่น ชอบฝาก
ซื้อข้าวเช้า ข้าวเที่ยง เพราะขี้เกลียจออกไปเอง ใช้ให้ไปโน่นไปนี่ หยิบของให้ทั้งๆที่โต๊ะเขาใกล้กว่าของชิ้นนั้นด้วยซ้ำ ชงกาเเฟ ถ่ายเอกสาร ใช้เเม้กระ
ทั่งเปิดเเอร์เบาเเอร์ปิดเเอร์ปิดไฟ เเละชอบพูดก่อนใช้เป็นภาษาถิ่นเเบบเหน็บเเนม เเทนที่จะขอให้ช่วยดีๆหรือลบกวนหน่อยนะประมานนี้ (เเล้วระบุชื่อผม
ทุกครั้งที่มีปัญหาเกิดขึ้น เเอร์หนาวบ้างร้อนบ้าง เครื่องถ่ายเอกสารเป็นอะไร ฯลฯ)บางอย่างผมก็ทำให้ถ้าไม่เหนือบ่ากว่าเเรงอีกอย่างผมเป็นน้องสุดในที่
ทำงานนี้ครับเเต่ที่บ้านผมเขาสอนให้พี่ดูเเลน้องซะมากกว่า)ข้อนี้ผมเข้าใจดีเอาเป็นว่าเรื่องงานเอาเเค่นี้พอครับ จริงๆมันเยอะกว่านี้มากครับ
5.ผมไม่ได้เป็นเขยที่นี่!! ผมเเละภรรยาเเละลูกมาอยู่ที่นี่เพราะหน้าที่การงานของผม เเละผมมีลูกน้อยอยู่เตรียมอนุบาลสาม(ข้อนี้เป็นข้อที่ผมซีเรียสมาก
ที่สุด) เเฟนผมทำงานโรงพยาบาลจะต้องมีขึ้นเวรประจำ ผมจึงต้องไปรับไปส่งลูกเองเกือบทุกครั้ง ปัญหาคือลูกเลิกเรียน บ่าย 3 เเต่ผมเลิกเวลา 16.30
อันนี้เเหละครับทำให้เกิดปัญหา เเต่ยังไงซะผมก็ต้องออกไปรับลูกเเน่นอน!!! เเต่ก็กลับเข้ามาซึ่งมันเป็นเวลาเกือบ 16.00 นั่นล่ะครับ ไม่รู้จะไปฝากฝังใคร
ได้ไม่มีญาติพี่น้องทางไหนเลย เวลาลูกป่วยหนักผมต้องลางานทุกครั้งไป เเละเขายังไม่มีเปิดเทอมซะด้วย นอกจากเข้า อนุบาล 1 เเล้ว(เข้าใจว่าพวกเขา
ทั้งหลายคงไม่ได้ทำในสิ่งที่ผมทำเพราะเขามีคนที่จะทำให้ได้เสมอๆเขาถึงไม่เข้าใจสถานการณ์ที่ผมกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้)
6.7.8.9.10 ฯลฯ (ไปๆมาๆเหมือนตั้งกระทู้ระบายอารมร์ซะมากกว่าเอาเเค่นี้ก่อนครับ)
ขอความกรุณา งดถามเกี่ยวกับ สถานที่ หรือภูมิลำเนาที่ผมอยู่นะครับ ขอขอบคุณที่ให้ความกรุณาให้คำเเนะนำครับ