ไม่รู้จะตั้งชื่อกระทู้ว่าอะไรดี และก็ไม่รู้ว่าจะแท็กห้องไหน เช่นกัน
เราชื่อ ญ มีแฟน ชื่อ ช
เราอายุ 22 ส่วน ช อายุ 23
เราคบกันได้ 5 ปี แต่วันนี้เราอยากเลิก
หลายคนคงตกใจว่าทำไมถึงอยากเลิก เราคบกันมานานมากๆ เคยจับมือกัน หอมแก้มกัน เป็นคู่ที่น่ารัก ดูแล้วอยู่ในความปกครองที่ดี
แต่จริงๆ ก็เคยจูบกัน และเคยเป็นของกันและกัน
สาเหตุที่เราอยากเลิกมีหลายอย่าง อธิบายเป็นข้อๆ แล้วกัน
ตั้งแต่คบกันปีที่ 1 ถึงปีที่ 3 ทุกคนที่มองมาจะอิจฉาคู่เรา สาเหตุจาก
1.อาจเพราะหน้าตาเราเหมาะสมกัน
2.ไม่พูดหยาบทั้งคู่
3.นิสัยดีทั้งคู่
หลายคนคงคิดว่าเราไม่เคยทะเลาะกันเลย เพราะไม่เคยจะมีประเด็นทะเลากัน เพราะโพสต์ด่าในเฟส เพราะเป็นคนไม่พูดคำหยาบทั้งคู่ แต่ความจริง รักแบบนี้เหมือนเล่นสงครามเย็นเลย
สาเหตุที่เราอยากเลิกมีหลายอย่าง อธิบายเป็นข้อๆ แล้วกัน
1.การหึง เราขออธิบายตัวเราเองก่อนว่าเราเป็นไม่ไม่หึง ช เลย ไม่เคยขอรหัสเฟส ไม่เคยขอพาสเวิดอะไรก็แล้วแต่ แต่จะชอบเล่นมือถือเขา เวลาเขาอยู่กับเราเท่านั้น เล่นมือถืออาจมีเช็กบ้าง แต่ก็ไม่ได้เก็บมาหึง ไม่ได้เก็บมาทะเลาะกัน แต่ตรงกันข้ามกับ จ ที่จะคอยหึงเราตลอดเวลา ไม่ว่าเราจะไปทำกิจรรรมอะไรกับใคร ต้องให้รู้ว่าเราไปกับคนนั้นนะ และจะแอบทักเฟสไปถามคนที่ไปกับเรา ว่าเราเป็นไงบ้าง ฝากดูแลเราด้วยนะ นี่คือสิ่งที่เราไม่ชอบ ตั้งแต่ทักไปถามเพื่อนเรา น้องสาวเรา และลามปามไปถึงแม้กระทั่งครูหัวหน้ากิจกรรมของเรา (แม่เรายังห่วงไม่ขนาดนี้เลย)
หึงเพื่อน เพื่อนในชั้นเรียนของเรา หึงแม้กระทั้งแอดเฟรน ในเฟส ?? หึงเราทุกครั้งที่เห็นเรามีรูปกับผช(ซึ่งบางคนเป็นชายไม่แท้)
หึงครู อันนี้เรื่องใหญ่เลย หึงได้ไง เขาสอนเรา เขาเป็นโค้ชเรา เราต้องคุบกับครูก็ถูกแล้ว
หึงรุ่นพี่ในมหาลัย เช่น มีรุ่นพี่มาเม้นใต้โพสต์เรา เขาก็จะรีบโพสต์ต่อจากคนนั้น โดยข้อความมีลักษณะคล้ายๆ กัน แต่เราเลือกที่จะไม่ตอบ หรือเลือกที่จะถามว่าเขาทำทำไม หรือเพื่อนที่เพิ่งรู้จักกัน มาโพสต์หน้าเฟสว่าสวัสดี เขาเห็นเขาก็จะมาโพสต์ในเฟสเราว่าสวัสดี
วัยรุ่นอาจคิดว่ามันน่ารัก มีแฟนหึงดีกว่าไม่หึง แต่คนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ทำแบบนี้จนคนอื่นไม่กล้าจะทัก จะคอมเม้นต์ เราเลย ไม่ให้เราหายใจเลย
ข้อนี้เราอึดอัดมาก ไม่ได้รับอิสระเลย ต้องตั้งเฟสรูปคู่ หรือปกคู่ ตั้งสถานะ ให้คนอื่นรู้ พอเราถอนรูปออก เปลี่ยนใช้รูปโปรไฟล์อื่น เขาก็จะเอาออกตามทุกครั้ง ไม่มีความเป็นตัวเองเลย จนตอนนี้เราไม่ตั้งรูปเขา นอกจากวันเกิดเขาวันเดียว
2.เรื่องการใช้เงิน เขาเล่นเกมส์ แข่งเกมส์แต่ละครั้งก็จะได้เงินประมาณ 4 หลัก มีรายได้ทั้งเล่นเกมส์ แลจากที่แม่ให้ใช้รายวัน แต่ไม่เคยเห็บเงินได้เลย เป็นคนแบ่งการใช้เงินไม่เป็น มีเท่าไรใช้หมด ยิ่งกับเรา คือ อยากให้เราไปกินสุกี้อ.ค. ไปกินไอศกรีมส.ว.ซ. ซึ่งใช้จ่ายตลอด มีครั้งหนึ่งแข่งเกมส์ได้เงิน 5 หลัก แต่ก็เหมือนเดิม ไม่มีเก็บ เพราะเขาเอาให้แม่เขา 70% และเก็บไว้ที่ตัว 30% แต่ก็โดนหักค่านั้น ค่านี่จนไม่เหลือ ถามว่าให้แม่เขา ดีไหม ถ้าเป็นแม่ที่ดีเราก็สนับสนุนให้ ถ้าเงินนั้นมันเอาไปต่อยอด หรือเอาไปบริหารการเงินของเขาในอนาคต แต่ร้ๆ อยู่แล้วว่าเงินจะศุนย์เปล่าแต่ก็ให้ สิ่งที่เราดูคือ ผช คนนี้ ไม่มีอนาคตที่แน่นอน บอกให้สอบเข้าราชการก็ไม่เอา บอกไม่ชอบ ตั้งใจจะทำอาชีพซ่อม อย่างเดียวจนเราถามว่าเอาเงินที่ไหนสร้างธุรกิจ คำตอบคือ ขอพ่อเอา(ไม่คิดจะเก็บเงินไว้เลยทั้งที่ตัวเองมีรายได้เสริม)
ข้อนี้เราคิดว่าเขาพึ่งพาไม่ได้ คบกับเรานอกจากราต้องพึ่งตัวเองแล้ว บางครั้งเราอาจต้องช่วยเขาด้วย
3.เรื่องอยู่ด้วยกัน ยอมรับนะคะว่าอยู่ด้วยกันระยะหนึ่งช่วงที่เขาปิดเทอม แล้วมหาลัยเราเปิดเทอมพอดี การปิดเทอม-เปิดเทอมของแต่ละมหาลัยไม่เหมือนกัน) ตัวเขาเองขอมาอยู่กับเรา เราก็อือ โอเค (ทั้งที่ในใจเราไม่โอเค เราคิดว่าเขาไม่ให้เกียรติเรา ไม่ให้เกียรติพ่อแม่เราเลย) การอยู่ด้วยกันของเรา ไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้ เราตั้งใจมาเรียน ตั้งใจอ่านหนังสือ แต่เขามาทำลายสมาธิเราหมด จากปกติที่อยู่กับพ่อแม่แล้วเราไม่ได้โดนรบกวนขนาดนี้ หลายครั้งที่เขากวน เรานอนหลับประมาณ 5 ทุ่ม แต่เขาไม่หลับเปิดหนังเปิดนั้นนี่ดู จนกระทั่งตี 2 บางวันเราก็ตื่นมาเพราะเสียงดัง และบางครั้งก็ไม่ยอมปิดไฟ
เรื่องกิน เราพยายามประหยัด หุงข้าว และซื้อกับข้าวถุงละ 20 บาทมา 3 ถุง แต่พอตอนเย็นเขาไปออกกำลังกายกลับมา ก็ซื้อของขากมากร้านสะดวกซื้อ และลงไปกินราดหน้าร้านข้างล่างหอ
เรื่องหนังผี/รายการผี เราไม่ชอบดูเรื่องผี เพราะเราอยู่หอคนเดียว เรากลัว หรือต่อให้ไม่อยู่หอคนเดียว แต่ถ้าเรื่องมันน่ากลัว เราก็กลัว เพราะอาการคิดมันอยู่ในสมอง ถึงไม่พูด แต่สมองมันคิดตอนเราอาบน้ำ เราก็กลัว หลายครั้งเราบังคับให้ปิด และหลายครั้งเราบังคับให้ใส่หูฟัง
เรื่องล้างจาน/กวาดห้อง แน่นอนว่าเราไปเรียนเช้า เย็นกลับ ไปยังไงห้องก็อยู่แบบนั้น สื้อผ้าที่เขาเล่นกีฬา เหงื่อทั้งนั้นเต็มตะกร้าก็ไม่ยอมซัก จนเราไม่ไหวกับพฤติกรรมของคนที่เราจะเอาเขามาเป็นพ่อของลูกจริงๆ
ข้อนี้ผญบางคนยอมรับได้ แต่เรารับไม่ได้เพราะเราคิดว่าเราก็ทำงานนอกบ้านเหมือนกัน แต่เราต้องทำงานบ้านอีก มันจะเหนื่อยขนาดไหน
4.เรื่องความเป็นผู้นำ เล่ามาขนาดนี้ แน่นอนเลยว่าเขาไม่มีความเป็นผู้นำเลย สอนการบ้านวิชาอะไรเราไม่ได้สักอย่าง ทั้งที่เรียนเอกเดียวกัน ,
มีครั้งหนึ่งเราเคยโกรธเขาเรื่องโคมลอย ซึ่งเราซื้อโคมลอยวันลอยกระทง ก็ซื้อแต่โคมลอยอ่ะ เดินเข้าไปปล่อยในสวนสาธารณะเพื่อจะปล่อย เขาก็ถามว่าปล่อยยังไง เห้อออ คือเขาไม่ซื้อไฟแซ็คมา (เพราะรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่รอบคอบ) แต่โชคดีที่เราเอาไป เราจุดโคมลอยได้ และเขาจะปล่อยเลย ??? คือ ปกติโคมลอยเขาต้องเอาโคมควบกับพื้นก่อน ถูกไหม เพื่อที่จะได้ก๊าซคาร์บอน แล้วมันถึงจะลอยได้ ตั้งแต่วันนั้นเราก็รู้แล้วว่าเขาดูแลเราไม่ได้
ปากบอกจะเลี้ยงดูเธออย่างดี จะช่วยแบ่งเบาภาระ แต่จากการกระทำของการอยู่หอด้วยกัน เขาไม่เคยทำได้ตามที่พูดเลย เราเลิกเรียนมา เห็นเราถือไม้กวาด เขาจึงจะช่วยหยิบจับ เห็นเราซักผ้า เขาถึงจะเตรียมผ้าตัวเอง ทั้งที่ตัวเองว่างทั้งวัน
5.ก่อนผชได้ /กับหลังผช ได้ ก่อนจะได้กันครั้งแรก คือเราคบกันมานาน 3 ปี จนเราสำเร็จการศึกษาในระดับหนึ่ง เราก็ใจอ่อน วันอยากรู้ อยากลองด้วย แต่ใจเราไม่ยอม ยังไงเราก็ไม่ยอม แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเราไป ไม่ยอมเลิกราง่าย ๆ จนเขายื่นคำขาดมาว่า ขอครั้งเดียว แล้วครั้งต่อไปหลังแต่งงาน บอกเลย คำพูดไม่เป็นคำพูดสักที (วัยเรียนที่กำลังอ่านอยู่ อย่าตกหลุมพรางแบบพี่นะคะ ทุกวันนี้เสียดายมาก แต่ก็โทษตัวเองนี่แหละ )
หลังจากเลิกกันครั้งที่ 4 ได้มั้ง เราจะสอบเขามหาลัยรี่แหละ แต่เราเลือกสอบสองที่ ซึ่งหนึ่งในที่ที่เราไปคือ กทม ใกล้ๆ กับเขา เขาก็ขอเราคืนดี และพาเราไปสอบ เราก็ใจอ่อนคืนดี หลังจากคืนดีในวันนั้น เขาซื้อดอกไม้ ช็อกโกแลต แต่เขียนข้อความให้ (ปกติไม่เป็นคนแบบนี้ อันนี้ที่บ้านน่าจะบอกมา เพราะตั้งแต่อยู่ด้วยกัน เรารู้นิสัยเขาทุกอย่าง ว่าเขาต้องไปขอความช่วยเหลือคนอื่นมา เพราะเขาคิดแบบโรแมนติกแบบนี้ไม่ได้หรอก) เขาพยายามจะมีอะไรกับเรา แต่เราไม่ยอม เพราะเราคิดว่าเออ เพราะเรื่องนี้ใช่ไหมถึงอยากคืนดี เราเลยเอ่ยว่าขอมือถือได้ไหม(ลองใจ) เขาบอกว่าจะมีเงินน้อย เขาให้เงินแม่หมดแล้ว แต่เขาจะหาเงินซื้อให้นะ แต่วันนี้เขาขออย่างว่าก่อน อืม เราก็ตามน้ำ ทุกอย่างมันเลยเลยเถิดไปหมด ทั้งที่จริงเราควรจะอ่านหนังสือสอบเข้ามหาลัย (มาคิกวันนี้ว่ามันทุกขืกว่าเดิมมากๆ)
อ่านจบ นี่คือส่วนน้อยที่เราคิดได้ ยังมีอีกหลายครั้งซึ่งเราก็จำไม่ได้แล้ว เราอยากเลิกมาก ต้องการอิสระ แต่เขาเลิกกับเราแล้ว เขาจะไม่เจอใครแบบเราอีก เคยทะเลาะกันที่หอ เขาบอกเลิกเรา เขาเดินออกจากห้องไป แต่เขาก็เดินกลับมาอีก มาขอโทษ เพราะเขาหาคนแบบเราไม่ได้อีกแล้ว
อยากขอกอดทุกคน ขอกำลังใจ ขอแนวทางว่าควรทำยังไงต่อไป ตอนนี้เราคิดอะไรไม่ออกเลย ความรู้สึกตอนนี้คือไม่เหลือเลย คบมาตั้งนานใช่ว่าจะเป็นคู่แท้เสมอไป ทุกวันนี้เราเศร้า เราไม่ร่าเริง จนเพื่อนยังรู้สึกได้ แต่เราปากแข็งไม่บอกว่าเป็นอะไร จนต้องมาขยายในพันทิปเอา ยังไงก็ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ สวัสดีค่ะ
5 ปีก็เลิกกันได้ ใช่ไหม
เราชื่อ ญ มีแฟน ชื่อ ช
เราอายุ 22 ส่วน ช อายุ 23
เราคบกันได้ 5 ปี แต่วันนี้เราอยากเลิก
หลายคนคงตกใจว่าทำไมถึงอยากเลิก เราคบกันมานานมากๆ เคยจับมือกัน หอมแก้มกัน เป็นคู่ที่น่ารัก ดูแล้วอยู่ในความปกครองที่ดี
แต่จริงๆ ก็เคยจูบกัน และเคยเป็นของกันและกัน
สาเหตุที่เราอยากเลิกมีหลายอย่าง อธิบายเป็นข้อๆ แล้วกัน
ตั้งแต่คบกันปีที่ 1 ถึงปีที่ 3 ทุกคนที่มองมาจะอิจฉาคู่เรา สาเหตุจาก
1.อาจเพราะหน้าตาเราเหมาะสมกัน
2.ไม่พูดหยาบทั้งคู่
3.นิสัยดีทั้งคู่
หลายคนคงคิดว่าเราไม่เคยทะเลาะกันเลย เพราะไม่เคยจะมีประเด็นทะเลากัน เพราะโพสต์ด่าในเฟส เพราะเป็นคนไม่พูดคำหยาบทั้งคู่ แต่ความจริง รักแบบนี้เหมือนเล่นสงครามเย็นเลย
สาเหตุที่เราอยากเลิกมีหลายอย่าง อธิบายเป็นข้อๆ แล้วกัน
1.การหึง เราขออธิบายตัวเราเองก่อนว่าเราเป็นไม่ไม่หึง ช เลย ไม่เคยขอรหัสเฟส ไม่เคยขอพาสเวิดอะไรก็แล้วแต่ แต่จะชอบเล่นมือถือเขา เวลาเขาอยู่กับเราเท่านั้น เล่นมือถืออาจมีเช็กบ้าง แต่ก็ไม่ได้เก็บมาหึง ไม่ได้เก็บมาทะเลาะกัน แต่ตรงกันข้ามกับ จ ที่จะคอยหึงเราตลอดเวลา ไม่ว่าเราจะไปทำกิจรรรมอะไรกับใคร ต้องให้รู้ว่าเราไปกับคนนั้นนะ และจะแอบทักเฟสไปถามคนที่ไปกับเรา ว่าเราเป็นไงบ้าง ฝากดูแลเราด้วยนะ นี่คือสิ่งที่เราไม่ชอบ ตั้งแต่ทักไปถามเพื่อนเรา น้องสาวเรา และลามปามไปถึงแม้กระทั่งครูหัวหน้ากิจกรรมของเรา (แม่เรายังห่วงไม่ขนาดนี้เลย)
หึงเพื่อน เพื่อนในชั้นเรียนของเรา หึงแม้กระทั้งแอดเฟรน ในเฟส ?? หึงเราทุกครั้งที่เห็นเรามีรูปกับผช(ซึ่งบางคนเป็นชายไม่แท้)
หึงครู อันนี้เรื่องใหญ่เลย หึงได้ไง เขาสอนเรา เขาเป็นโค้ชเรา เราต้องคุบกับครูก็ถูกแล้ว
หึงรุ่นพี่ในมหาลัย เช่น มีรุ่นพี่มาเม้นใต้โพสต์เรา เขาก็จะรีบโพสต์ต่อจากคนนั้น โดยข้อความมีลักษณะคล้ายๆ กัน แต่เราเลือกที่จะไม่ตอบ หรือเลือกที่จะถามว่าเขาทำทำไม หรือเพื่อนที่เพิ่งรู้จักกัน มาโพสต์หน้าเฟสว่าสวัสดี เขาเห็นเขาก็จะมาโพสต์ในเฟสเราว่าสวัสดี
วัยรุ่นอาจคิดว่ามันน่ารัก มีแฟนหึงดีกว่าไม่หึง แต่คนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ทำแบบนี้จนคนอื่นไม่กล้าจะทัก จะคอมเม้นต์ เราเลย ไม่ให้เราหายใจเลย
ข้อนี้เราอึดอัดมาก ไม่ได้รับอิสระเลย ต้องตั้งเฟสรูปคู่ หรือปกคู่ ตั้งสถานะ ให้คนอื่นรู้ พอเราถอนรูปออก เปลี่ยนใช้รูปโปรไฟล์อื่น เขาก็จะเอาออกตามทุกครั้ง ไม่มีความเป็นตัวเองเลย จนตอนนี้เราไม่ตั้งรูปเขา นอกจากวันเกิดเขาวันเดียว
2.เรื่องการใช้เงิน เขาเล่นเกมส์ แข่งเกมส์แต่ละครั้งก็จะได้เงินประมาณ 4 หลัก มีรายได้ทั้งเล่นเกมส์ แลจากที่แม่ให้ใช้รายวัน แต่ไม่เคยเห็บเงินได้เลย เป็นคนแบ่งการใช้เงินไม่เป็น มีเท่าไรใช้หมด ยิ่งกับเรา คือ อยากให้เราไปกินสุกี้อ.ค. ไปกินไอศกรีมส.ว.ซ. ซึ่งใช้จ่ายตลอด มีครั้งหนึ่งแข่งเกมส์ได้เงิน 5 หลัก แต่ก็เหมือนเดิม ไม่มีเก็บ เพราะเขาเอาให้แม่เขา 70% และเก็บไว้ที่ตัว 30% แต่ก็โดนหักค่านั้น ค่านี่จนไม่เหลือ ถามว่าให้แม่เขา ดีไหม ถ้าเป็นแม่ที่ดีเราก็สนับสนุนให้ ถ้าเงินนั้นมันเอาไปต่อยอด หรือเอาไปบริหารการเงินของเขาในอนาคต แต่ร้ๆ อยู่แล้วว่าเงินจะศุนย์เปล่าแต่ก็ให้ สิ่งที่เราดูคือ ผช คนนี้ ไม่มีอนาคตที่แน่นอน บอกให้สอบเข้าราชการก็ไม่เอา บอกไม่ชอบ ตั้งใจจะทำอาชีพซ่อม อย่างเดียวจนเราถามว่าเอาเงินที่ไหนสร้างธุรกิจ คำตอบคือ ขอพ่อเอา(ไม่คิดจะเก็บเงินไว้เลยทั้งที่ตัวเองมีรายได้เสริม)
ข้อนี้เราคิดว่าเขาพึ่งพาไม่ได้ คบกับเรานอกจากราต้องพึ่งตัวเองแล้ว บางครั้งเราอาจต้องช่วยเขาด้วย
3.เรื่องอยู่ด้วยกัน ยอมรับนะคะว่าอยู่ด้วยกันระยะหนึ่งช่วงที่เขาปิดเทอม แล้วมหาลัยเราเปิดเทอมพอดี การปิดเทอม-เปิดเทอมของแต่ละมหาลัยไม่เหมือนกัน) ตัวเขาเองขอมาอยู่กับเรา เราก็อือ โอเค (ทั้งที่ในใจเราไม่โอเค เราคิดว่าเขาไม่ให้เกียรติเรา ไม่ให้เกียรติพ่อแม่เราเลย) การอยู่ด้วยกันของเรา ไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้ เราตั้งใจมาเรียน ตั้งใจอ่านหนังสือ แต่เขามาทำลายสมาธิเราหมด จากปกติที่อยู่กับพ่อแม่แล้วเราไม่ได้โดนรบกวนขนาดนี้ หลายครั้งที่เขากวน เรานอนหลับประมาณ 5 ทุ่ม แต่เขาไม่หลับเปิดหนังเปิดนั้นนี่ดู จนกระทั่งตี 2 บางวันเราก็ตื่นมาเพราะเสียงดัง และบางครั้งก็ไม่ยอมปิดไฟ
เรื่องกิน เราพยายามประหยัด หุงข้าว และซื้อกับข้าวถุงละ 20 บาทมา 3 ถุง แต่พอตอนเย็นเขาไปออกกำลังกายกลับมา ก็ซื้อของขากมากร้านสะดวกซื้อ และลงไปกินราดหน้าร้านข้างล่างหอ
เรื่องหนังผี/รายการผี เราไม่ชอบดูเรื่องผี เพราะเราอยู่หอคนเดียว เรากลัว หรือต่อให้ไม่อยู่หอคนเดียว แต่ถ้าเรื่องมันน่ากลัว เราก็กลัว เพราะอาการคิดมันอยู่ในสมอง ถึงไม่พูด แต่สมองมันคิดตอนเราอาบน้ำ เราก็กลัว หลายครั้งเราบังคับให้ปิด และหลายครั้งเราบังคับให้ใส่หูฟัง
เรื่องล้างจาน/กวาดห้อง แน่นอนว่าเราไปเรียนเช้า เย็นกลับ ไปยังไงห้องก็อยู่แบบนั้น สื้อผ้าที่เขาเล่นกีฬา เหงื่อทั้งนั้นเต็มตะกร้าก็ไม่ยอมซัก จนเราไม่ไหวกับพฤติกรรมของคนที่เราจะเอาเขามาเป็นพ่อของลูกจริงๆ
ข้อนี้ผญบางคนยอมรับได้ แต่เรารับไม่ได้เพราะเราคิดว่าเราก็ทำงานนอกบ้านเหมือนกัน แต่เราต้องทำงานบ้านอีก มันจะเหนื่อยขนาดไหน
4.เรื่องความเป็นผู้นำ เล่ามาขนาดนี้ แน่นอนเลยว่าเขาไม่มีความเป็นผู้นำเลย สอนการบ้านวิชาอะไรเราไม่ได้สักอย่าง ทั้งที่เรียนเอกเดียวกัน ,
มีครั้งหนึ่งเราเคยโกรธเขาเรื่องโคมลอย ซึ่งเราซื้อโคมลอยวันลอยกระทง ก็ซื้อแต่โคมลอยอ่ะ เดินเข้าไปปล่อยในสวนสาธารณะเพื่อจะปล่อย เขาก็ถามว่าปล่อยยังไง เห้อออ คือเขาไม่ซื้อไฟแซ็คมา (เพราะรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่รอบคอบ) แต่โชคดีที่เราเอาไป เราจุดโคมลอยได้ และเขาจะปล่อยเลย ??? คือ ปกติโคมลอยเขาต้องเอาโคมควบกับพื้นก่อน ถูกไหม เพื่อที่จะได้ก๊าซคาร์บอน แล้วมันถึงจะลอยได้ ตั้งแต่วันนั้นเราก็รู้แล้วว่าเขาดูแลเราไม่ได้
ปากบอกจะเลี้ยงดูเธออย่างดี จะช่วยแบ่งเบาภาระ แต่จากการกระทำของการอยู่หอด้วยกัน เขาไม่เคยทำได้ตามที่พูดเลย เราเลิกเรียนมา เห็นเราถือไม้กวาด เขาจึงจะช่วยหยิบจับ เห็นเราซักผ้า เขาถึงจะเตรียมผ้าตัวเอง ทั้งที่ตัวเองว่างทั้งวัน
5.ก่อนผชได้ /กับหลังผช ได้ ก่อนจะได้กันครั้งแรก คือเราคบกันมานาน 3 ปี จนเราสำเร็จการศึกษาในระดับหนึ่ง เราก็ใจอ่อน วันอยากรู้ อยากลองด้วย แต่ใจเราไม่ยอม ยังไงเราก็ไม่ยอม แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเราไป ไม่ยอมเลิกราง่าย ๆ จนเขายื่นคำขาดมาว่า ขอครั้งเดียว แล้วครั้งต่อไปหลังแต่งงาน บอกเลย คำพูดไม่เป็นคำพูดสักที (วัยเรียนที่กำลังอ่านอยู่ อย่าตกหลุมพรางแบบพี่นะคะ ทุกวันนี้เสียดายมาก แต่ก็โทษตัวเองนี่แหละ )
หลังจากเลิกกันครั้งที่ 4 ได้มั้ง เราจะสอบเขามหาลัยรี่แหละ แต่เราเลือกสอบสองที่ ซึ่งหนึ่งในที่ที่เราไปคือ กทม ใกล้ๆ กับเขา เขาก็ขอเราคืนดี และพาเราไปสอบ เราก็ใจอ่อนคืนดี หลังจากคืนดีในวันนั้น เขาซื้อดอกไม้ ช็อกโกแลต แต่เขียนข้อความให้ (ปกติไม่เป็นคนแบบนี้ อันนี้ที่บ้านน่าจะบอกมา เพราะตั้งแต่อยู่ด้วยกัน เรารู้นิสัยเขาทุกอย่าง ว่าเขาต้องไปขอความช่วยเหลือคนอื่นมา เพราะเขาคิดแบบโรแมนติกแบบนี้ไม่ได้หรอก) เขาพยายามจะมีอะไรกับเรา แต่เราไม่ยอม เพราะเราคิดว่าเออ เพราะเรื่องนี้ใช่ไหมถึงอยากคืนดี เราเลยเอ่ยว่าขอมือถือได้ไหม(ลองใจ) เขาบอกว่าจะมีเงินน้อย เขาให้เงินแม่หมดแล้ว แต่เขาจะหาเงินซื้อให้นะ แต่วันนี้เขาขออย่างว่าก่อน อืม เราก็ตามน้ำ ทุกอย่างมันเลยเลยเถิดไปหมด ทั้งที่จริงเราควรจะอ่านหนังสือสอบเข้ามหาลัย (มาคิกวันนี้ว่ามันทุกขืกว่าเดิมมากๆ)
อ่านจบ นี่คือส่วนน้อยที่เราคิดได้ ยังมีอีกหลายครั้งซึ่งเราก็จำไม่ได้แล้ว เราอยากเลิกมาก ต้องการอิสระ แต่เขาเลิกกับเราแล้ว เขาจะไม่เจอใครแบบเราอีก เคยทะเลาะกันที่หอ เขาบอกเลิกเรา เขาเดินออกจากห้องไป แต่เขาก็เดินกลับมาอีก มาขอโทษ เพราะเขาหาคนแบบเราไม่ได้อีกแล้ว
อยากขอกอดทุกคน ขอกำลังใจ ขอแนวทางว่าควรทำยังไงต่อไป ตอนนี้เราคิดอะไรไม่ออกเลย ความรู้สึกตอนนี้คือไม่เหลือเลย คบมาตั้งนานใช่ว่าจะเป็นคู่แท้เสมอไป ทุกวันนี้เราเศร้า เราไม่ร่าเริง จนเพื่อนยังรู้สึกได้ แต่เราปากแข็งไม่บอกว่าเป็นอะไร จนต้องมาขยายในพันทิปเอา ยังไงก็ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ สวัสดีค่ะ