อยากมาเล่าเรื่องของตัวเองที่ผ่านมาให้เป็นแง่คิดสำหรับผู้ชายหลายๆคนที่ยังไม่เสียความรักดีๆไปแต่ไม่ยอมสนใจมัน
เรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนคบกันมาได้ 2 ปีกว่า แรกๆก็ไม่ได้มีอะไรมากมายต่างคนต่างมีความรักให้กันต่างคนต่างยอมซึ่งกันละกันพอเริ่มเข้าปีที่2
ผมเริ่มมีปัญหากันบ่อยครั้งเพราะผมทำงาน+ใช้เวลาว่างเล่นเกมส์จนเกิดปัญหาต่างๆที่น้องเขาเอามาทะเลาะกันเวลามีปัญหาหรือทะเลาะกันทุกครั้ง
น้องจะเริ่มจากเรื่องอดีตของผมคนคนนี้ทำดีกว่าเขาทำไมไม่ทำให้เหมือนคนที่เคยผ่านมาผมจะเป็นคนโมโหง่ายมากถ้าผมคิดว่าตัวผมไม่ได้ทำอะไรผิด
ผมจะด่าน้องแรงๆแล้วจะไม่สนใจน้องเขาจนผมได้ลงไม้ลงมือกับน้องเขา 2 ครั้ง ผมรู้สึกผิดมาก ผมเลยมานั่งคุยกับน้องเขาว่าผมจะไม่ลงไม้ลงมือกับน้อง
เขาอีกแต่น้องต้องทำข้อตกลงด้วยว่าน้องห้ามพูดถึงอดีตของพี่อีกเราได้ตกลงกันโอเคแต่แล้วมันก็ไม่เป็นดังนั้นน้องเขายังจะทะเลาะกับผมทุกวันในเรื่องเดิมแต่ผมไม่ได้ลงไม้ลงมือกับน้องเขาแล้วแต่ผมกับชอบบอกเลิกแล้วหายไป ออกไปข้างนอกกับเพื่อนบ้างปิดเครื่องเล่นเกมส์อยู่บ้านมั้ง เป็นแบบนี้อยู่ประมาณอีก 3 เดือน จนมาถึงวันนี้ เมื่อ 8 วันที่แล้วผมได้ทะเลาะกับน้องเขาเรื่องเดิมๆ จนมีเรื่องแต่งงานเข้ามาผมบอกว่าผมยังไม่พร้อมยังไม่มีเงินมากพอ แต่น้องเขาเข้าใจว่าผมไม่อยากแต่งกับน้องเราทะเลาะกันหนักมาก จนน้องพูดมาอยู่ประโยคนึงทำให้ผมโมโหมาก ผมโมโหแล้วได้ทำสิ่งที่เลวร้ายมากออกไป ผมไปโพสใน FB ของผมว่าผมไม่เอาน้องเขาทำเมียแน่นอนแล้วก็ด่าน้องเสียหายๆด้วยความโมโห จนเกิดปัญหากับกลุ่มเพื่อนของน้องกับผมจนทำให้มีปัญหากันใหญ่โตมาก ผมยังคิดว่าผมถูกอยู่ ณ เวลานั้นผมได้ตัดช่องทางการติดต่อจากน้องเขาแล้วได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อนเกือบทุกวัน จนน้องเขาทั้งตามทั้งมาง้อผม แชทมาหาเพื่อนผมให้ช่วยบอกผมที ผมเห็นทุกอย่างแต่ผมก็ไม่สนใจยังจะเที่ยวต่อไป แล้วยังไปโพส FB ว่า ผมจะไม่กลับไป จนเพื่อนน้องเขาไปบอกน้อง จากที่ผมได้ยินข่าวมาน้องเขาทรมานมากจนตัดใจจากผมไป แต่มาวันนี้วันที่ผมหายโมโห ผมมานั่งคิดแล้วคุยกับผู้หญิงคนนึง(หัวหน้าผม)เรื่องของผม ผมลองมองย้อนกลับไปมองทุกสิ่งทุกอย่างว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับความรักของผม ผมลองมองที่ละจุดว่าเกิดอะไรขึ้น ผมมองหาต้นเหตุจริงๆแล้วมันมีปัญหากันเพราะอะไร พอผมได้ใช้เวลามองย้อนกลับไปจริงๆต้นเหตุไม่ได้เกิดจากที่น้องหาเรื่องผมทุกๆวันเลย ต้นเหตุมันคือตัวผมที่ละเลยหน้าที่ของการเป็นแฟนที่ดี ไม่เคยมีเวลาให้ ทำงาน ทั้งวัน เลิกงานมาก็กลับมานั่งเล่นเกมส์ไม่เคยสนใจน้องเขาสักเท่าไรเลย วันนี้ผมถีงได้รู้ว่าคนมันผิดจริงๆมันคือผมสิ่งที่น้องเขายกมาทะเลาะกับผมเพราะน้องเขาแค่อยากให้ผมสนใจเขา ให้ผมดูแลเขาบ้าง แต่วันนี้ผมเสียน้องเขาไปแล้ว ผมได้ตัดสินใจแล้วว่าผมจะไม่ไปง้อให้น้องเขากลับมาหาผมถ้าผมยังไม่เปลี่ยนตัวเพราะผมยังไม่ดีพอสำหรับคำว่าชีวิตคู่ แต่ผมอยากบอกความรู้สึกในตอนนี้ผมอยากขอโทษทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมได้ทำกับน้องเขาทุกอย่าง ผมอยากให้น้องไปเจอคนที่ดีๆ มันก็สมควรแล้วในวันนี้ที่ผมนั่งทรมานอยู่หน้าคอม ถ้าใครได้อ่านผมอยากจะบอกผู้ชายทุกคนว่าบางทีเรื่องที่แฟนเราเอามาทะเลาะมันก็ไม่ใช่ต้นเหตุเสียทุกเรื่อง ลองมองย้อนดูตัวเองว่าเราทำหน้าที่แฟนที่ดีแล้วหรือยัง ผู้หญิงไม่ได้งี่เง่าเพราะไม่มีเหตุผลไม่เสียทุกเรื่องหรอกครับ ดูแลรักษาความรักของตัวเองไว้ดีๆก่อนที่จะเสียมันไปแบบผม
ลองอ่านดูครับเรื่องจริงของผมอยากให้อ่านอาจจะไม่สายไปแบบผม ผู้ชายเลวๆ
เรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนคบกันมาได้ 2 ปีกว่า แรกๆก็ไม่ได้มีอะไรมากมายต่างคนต่างมีความรักให้กันต่างคนต่างยอมซึ่งกันละกันพอเริ่มเข้าปีที่2
ผมเริ่มมีปัญหากันบ่อยครั้งเพราะผมทำงาน+ใช้เวลาว่างเล่นเกมส์จนเกิดปัญหาต่างๆที่น้องเขาเอามาทะเลาะกันเวลามีปัญหาหรือทะเลาะกันทุกครั้ง
น้องจะเริ่มจากเรื่องอดีตของผมคนคนนี้ทำดีกว่าเขาทำไมไม่ทำให้เหมือนคนที่เคยผ่านมาผมจะเป็นคนโมโหง่ายมากถ้าผมคิดว่าตัวผมไม่ได้ทำอะไรผิด
ผมจะด่าน้องแรงๆแล้วจะไม่สนใจน้องเขาจนผมได้ลงไม้ลงมือกับน้องเขา 2 ครั้ง ผมรู้สึกผิดมาก ผมเลยมานั่งคุยกับน้องเขาว่าผมจะไม่ลงไม้ลงมือกับน้อง
เขาอีกแต่น้องต้องทำข้อตกลงด้วยว่าน้องห้ามพูดถึงอดีตของพี่อีกเราได้ตกลงกันโอเคแต่แล้วมันก็ไม่เป็นดังนั้นน้องเขายังจะทะเลาะกับผมทุกวันในเรื่องเดิมแต่ผมไม่ได้ลงไม้ลงมือกับน้องเขาแล้วแต่ผมกับชอบบอกเลิกแล้วหายไป ออกไปข้างนอกกับเพื่อนบ้างปิดเครื่องเล่นเกมส์อยู่บ้านมั้ง เป็นแบบนี้อยู่ประมาณอีก 3 เดือน จนมาถึงวันนี้ เมื่อ 8 วันที่แล้วผมได้ทะเลาะกับน้องเขาเรื่องเดิมๆ จนมีเรื่องแต่งงานเข้ามาผมบอกว่าผมยังไม่พร้อมยังไม่มีเงินมากพอ แต่น้องเขาเข้าใจว่าผมไม่อยากแต่งกับน้องเราทะเลาะกันหนักมาก จนน้องพูดมาอยู่ประโยคนึงทำให้ผมโมโหมาก ผมโมโหแล้วได้ทำสิ่งที่เลวร้ายมากออกไป ผมไปโพสใน FB ของผมว่าผมไม่เอาน้องเขาทำเมียแน่นอนแล้วก็ด่าน้องเสียหายๆด้วยความโมโห จนเกิดปัญหากับกลุ่มเพื่อนของน้องกับผมจนทำให้มีปัญหากันใหญ่โตมาก ผมยังคิดว่าผมถูกอยู่ ณ เวลานั้นผมได้ตัดช่องทางการติดต่อจากน้องเขาแล้วได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อนเกือบทุกวัน จนน้องเขาทั้งตามทั้งมาง้อผม แชทมาหาเพื่อนผมให้ช่วยบอกผมที ผมเห็นทุกอย่างแต่ผมก็ไม่สนใจยังจะเที่ยวต่อไป แล้วยังไปโพส FB ว่า ผมจะไม่กลับไป จนเพื่อนน้องเขาไปบอกน้อง จากที่ผมได้ยินข่าวมาน้องเขาทรมานมากจนตัดใจจากผมไป แต่มาวันนี้วันที่ผมหายโมโห ผมมานั่งคิดแล้วคุยกับผู้หญิงคนนึง(หัวหน้าผม)เรื่องของผม ผมลองมองย้อนกลับไปมองทุกสิ่งทุกอย่างว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับความรักของผม ผมลองมองที่ละจุดว่าเกิดอะไรขึ้น ผมมองหาต้นเหตุจริงๆแล้วมันมีปัญหากันเพราะอะไร พอผมได้ใช้เวลามองย้อนกลับไปจริงๆต้นเหตุไม่ได้เกิดจากที่น้องหาเรื่องผมทุกๆวันเลย ต้นเหตุมันคือตัวผมที่ละเลยหน้าที่ของการเป็นแฟนที่ดี ไม่เคยมีเวลาให้ ทำงาน ทั้งวัน เลิกงานมาก็กลับมานั่งเล่นเกมส์ไม่เคยสนใจน้องเขาสักเท่าไรเลย วันนี้ผมถีงได้รู้ว่าคนมันผิดจริงๆมันคือผมสิ่งที่น้องเขายกมาทะเลาะกับผมเพราะน้องเขาแค่อยากให้ผมสนใจเขา ให้ผมดูแลเขาบ้าง แต่วันนี้ผมเสียน้องเขาไปแล้ว ผมได้ตัดสินใจแล้วว่าผมจะไม่ไปง้อให้น้องเขากลับมาหาผมถ้าผมยังไม่เปลี่ยนตัวเพราะผมยังไม่ดีพอสำหรับคำว่าชีวิตคู่ แต่ผมอยากบอกความรู้สึกในตอนนี้ผมอยากขอโทษทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมได้ทำกับน้องเขาทุกอย่าง ผมอยากให้น้องไปเจอคนที่ดีๆ มันก็สมควรแล้วในวันนี้ที่ผมนั่งทรมานอยู่หน้าคอม ถ้าใครได้อ่านผมอยากจะบอกผู้ชายทุกคนว่าบางทีเรื่องที่แฟนเราเอามาทะเลาะมันก็ไม่ใช่ต้นเหตุเสียทุกเรื่อง ลองมองย้อนดูตัวเองว่าเราทำหน้าที่แฟนที่ดีแล้วหรือยัง ผู้หญิงไม่ได้งี่เง่าเพราะไม่มีเหตุผลไม่เสียทุกเรื่องหรอกครับ ดูแลรักษาความรักของตัวเองไว้ดีๆก่อนที่จะเสียมันไปแบบผม