ผมได้ทำงานอยู่ที่ร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งครับ
วันนั้นผมได้เข้าผลัดบ่ายครับ
แล้วผมก็ยืนคิดเงินอยู่เครื่อง C.1 ครับ
วันนั้นมีพี่ ผช. คนนึงเดินมาเข้าคิดเงินเครื่องผมครับ
ปกติร้านสะดวกซื้อที่ผมทำจะมีการสุ่มเข้าตรวจร้านครับ เลยทำให้ผมเกร็งนิดหน่อย
ผมก็คิดเงินปกติครับ แต่การสนทนาของผมค่อนข้างตะกุกตะกักครับ เพราะพี่เค้ายิ้มจนผมทำอะไรมาค่อยถูก
พอคิดเสร็จพี่เค้าก็ยิ้มให้ก่อนเดินออกจากร้านไปครับ
ถัดมาไม่กี่วัน วันนั้นผมไม่ได้ยืนคิดเงินครับ ผมทำหน้าที่อยู่ในพื้นที่ขายครับ
ระหว่างผมจดหาสินค้าเติมอยู่ ผมก็รู้สึกว่ามี ลค. อยู่ข้างๆครับ ผมเลยเงยหน้าขึ้นไปมองเล็กน้อย
ลค.ที่ผมเห็นคือ พี่ที่ผมคิดเงินให้ในวันนั้นครับ พร้อมกับยิ้มให้เหมือนวันแรกที่เจออะครับ
แต่ผมก็ทำเหมือนผมไม่สนใจครับ (ผมเกร็งอะครับ คุยไม่ค่อยเก่งถ้าไม่ได้รู้จักหรือสนิทอะครับ)
ก่อนพี่เค้าจะออกไปพี่เค้าก็ยิ้มพร้อมออกจากร้านไปครับ
จากนั้นพี่เค้าก็หายไปนานเลยครับ จนวันนึงพี่เค้าเข้าที่ร้าน แต่ ลค. เยอะมากครับ
ผมเหลือไปเห็นตอนพี่เค้าเหมือนถ่ายรูปครับ แล้วก็ออกไป
แล้วก็หายไปอีกเช่นเคยครับแต่หายนานมากครับ ผมยังรอพี่อยู่นะครับ ฮ่าาๆ
ลูกค้าคนนั้นหายไปไหนแล้วครับ
วันนั้นผมได้เข้าผลัดบ่ายครับ
แล้วผมก็ยืนคิดเงินอยู่เครื่อง C.1 ครับ
วันนั้นมีพี่ ผช. คนนึงเดินมาเข้าคิดเงินเครื่องผมครับ
ปกติร้านสะดวกซื้อที่ผมทำจะมีการสุ่มเข้าตรวจร้านครับ เลยทำให้ผมเกร็งนิดหน่อย
ผมก็คิดเงินปกติครับ แต่การสนทนาของผมค่อนข้างตะกุกตะกักครับ เพราะพี่เค้ายิ้มจนผมทำอะไรมาค่อยถูก
พอคิดเสร็จพี่เค้าก็ยิ้มให้ก่อนเดินออกจากร้านไปครับ
ถัดมาไม่กี่วัน วันนั้นผมไม่ได้ยืนคิดเงินครับ ผมทำหน้าที่อยู่ในพื้นที่ขายครับ
ระหว่างผมจดหาสินค้าเติมอยู่ ผมก็รู้สึกว่ามี ลค. อยู่ข้างๆครับ ผมเลยเงยหน้าขึ้นไปมองเล็กน้อย
ลค.ที่ผมเห็นคือ พี่ที่ผมคิดเงินให้ในวันนั้นครับ พร้อมกับยิ้มให้เหมือนวันแรกที่เจออะครับ
แต่ผมก็ทำเหมือนผมไม่สนใจครับ (ผมเกร็งอะครับ คุยไม่ค่อยเก่งถ้าไม่ได้รู้จักหรือสนิทอะครับ)
ก่อนพี่เค้าจะออกไปพี่เค้าก็ยิ้มพร้อมออกจากร้านไปครับ
จากนั้นพี่เค้าก็หายไปนานเลยครับ จนวันนึงพี่เค้าเข้าที่ร้าน แต่ ลค. เยอะมากครับ
ผมเหลือไปเห็นตอนพี่เค้าเหมือนถ่ายรูปครับ แล้วก็ออกไป
แล้วก็หายไปอีกเช่นเคยครับแต่หายนานมากครับ ผมยังรอพี่อยู่นะครับ ฮ่าาๆ