ชอบรุ่นน้องผู้ชายคนหนึ่ง อยากรู้ที่เจอบ่อยมันคือพรหมลิขิตหรือแค่บังเอิญ

สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกที่เราเขียนเลย อยากจะถามอะไรนิดหน่อย คือว่า..เราเป็นคนมีสเป๊กชอบรุ่นพี่หรือไม่ก็เพื่อน แต่พอมาวันหนึ่งเราได้เจอรุ่นน้องคนหนึ่ง หน้าตาดีมาก สูง ขาว น้องชอบเล่นบาสเวลาพักกลางวัน ซึ่งเราก็ต้องเดินลัดสนามบาสและเห็นน้องทุกวัน ตอนนั้น..เราแถบจะไม่รู้สึกอะไรเลย แต่มันมีอยู่ครั้งหนึ่งที่เราได้สบตากับน้องด้วยความบังเอิญ ใจของเราก็เต้นแรงขึ้นๆ จนทำให้รู้สึกดีที่ได้เจอน้อง หลังจากนั้น..เราก็เจอกับน้องบ่อยขึ้นๆ ห่างกันได้กี่เซน เดินสวนกันทุกครั้ง แต่เราไม่กล้าบอกไปว่าเราเริ่มรู้สึกชอบน้อง เพราะน้องมีคนคุยเยอะ เราคิดแค่ว่า..แค่ได้แอบชอบก็ดีแล้ว และถึงบอกน้องไป น้องคงไม่สนใจเราหรอก-.- เราเลยเก็บความรู้สึกนี้ไว้ จนมาวันหนึ่งเราได้สบตาน้องอีกครั้ง เมื่อเราได้นั่งรถเมย์คันเดียวกับน้อง ตอนนั้นเราไม่รู้เลยว่า..น้องอยู่คันเดียวกับเรา ได้เห็นตอนที่จะลงรถ เรากับน้องสบตาประมาณ 5 วิได้ เรารู้สึกว่าหัวใจมันเต้นแรงและสั่นไปหมด ถือว่าเป็นครั้งที่ 2 ที่เราได้สบตาน้อง จนพอมาวันหนึ่ง เราเห็นน้องโพสตเฟสบุ๊คเพ้อๆ เหมือนกำลังคุยกับใครสักคนด้วยข้อความว่า.."อยากเก็บรักษาคนนี้ไปนานๆ" เราก็เริ่มรู้สึกว่า..เราคงไม่มีทางที่จะให้น้องหันมาคุยหรือมามองเราหรอก เราเลยคิดจะพยายามลืมและตัดใจจากน้อง แต่พอมาวันหนึ่ง รร.มีการสอบธรรมศึกษา เราก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะในหัวคิดแค่ว่า "บัดนี้ จักได้อธิบายขยายความแก้กระทู้ธรรมสุภาษิต..." เรานั่งจำโดยไม่สนใจใคร จนเราขึ้นไปดูรายชื่อว่าอยู่ห้องไหน พอเราเห็นรายชื่อและกำลังจะไปนั่งที่หน้าระเบียงห้อง ก็เห็นน้องกำลังเดินมา เรารนมาก ไม่รู้จะทำยังไง หัวใจก็เต้นเร็วขึ้น ยอมรับเลยว่าตอนนั้นไม่มีสติ พอเราได้สติมากขึ้น ก็หยิบอุปกรณ์เตรียมสอบ ปรากฎว่า...น้องสอบห้องเดียวกับเรา!!!!! เป็นอะไรที่บังเอิญมากกก ตอนนั้น..เราไม่เป็นตัวเองเลย ทุกอย่างมันดูเกร็ง จนพอสอบเสร็จตอนเช้าทุกคนแยกย้ายไปกินข้าว หลังจากที่พวกเรากินข้าวเสร็จก็นั่งที่ม้าหิน เรามองไปรอบๆบริเวณนั้น ก็ยังเจอน้องอยู่ หลังจากสอบเสร็จ เราคิดว่ามันจบที่แค่ห้องสอบ คงไม่ได้เจอน้องอีก แต่พอเรายืนอยู่หน้าห้องสมุด น้องและเพื่อนๆกำลังเดินมา และน้องก็สบตาเราเป็นครั้งที่ 3 เราไม่รู้จะทำไงดี คิดอยากจะลืม แต่ก็ยังเจอน้องอยู่ และคิดว่าน้องคงกลับบ้านไปแล้ว สักพักเรากับเพื่อนก็เลยรอรถกลับบ้านอย่างสบายใจ แต่ที่ไหนได้!!! น้องกำลังขึ้นรถคันเดียวกับเรา น้องเดินเข้ามาและไปนั่งด้านหลังของรถ โอ้วววว พระเจ้า!! เราต้องทำไงดี อยากจะลืมแต่กลับเจอ แต่พออยากเจอกลับไม่ได้เจอ ทำไงให้ลืมน้องได้!? แบบนี้มันคือความบังเอิญหรือพรหมลิขิต!? ถ้าน้องคิดอะไรกับเราจริงๆ น้องคงเข้ามาคุยกับเราแล้วใช่มั้ย?