ประมาณ 1 สัปดาห์กว่าแล้วที่ผมพยายาม"ฝืน"ที่จะไม่คุยกับเพื่อนคนนึงที่ผมชอบเธออยู่ เพราะเธอมีแฟนแล้ว(ตอนแรกไม่รู้)
ก่อนหน้านี้ ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรกับเธอหรอก แต่พอได้เจอกัน คุยกันบ่อยๆ แล้วผมรู้สึกว่ามีความสุขเวลาที่ได้คุยกับเธอ แล้วสุดท้ายผมก็เริ่มชอบเธอขึ้นมา
ต่อมา ตามที่ผมได้กล่าวไว้ข้างต้น ผมก็ได้รู้ว่าเธอมีแฟนแล้ว(ก็ต้องตัดใจ) จึงตัดสินใจว่าจะไม่ไปคุยกับเธอบ่อยๆ เหมือนก่อน เพื่อไม่ให้ใจมันคิดอะไรไปมากกว่านี้
ถึงมันจะ"เจ็บ" แต่ก็ต้องยอมฝืนมัน ดีกว่าให้มันเป็นไปเหมือนเดิม เพราะถ้าเราทำมันต่อไป สุดท้ายแล้วเราจะ"เจ็บกว่าเดิม"
#แค่อยากจะแชร์ความรู้สึกครับ #รู้สึกว่าเริ่มเก็บมันไว้ไม่ไหวแล้ว
#ขอบคุณผู้ที่เข้ามาอ่าน #ขอบคุณผู้ที่เข้ามาคอมเมนครับ
เรื่องบางเรื่อง...เราก็ต้องยอมฝืนใจ
ก่อนหน้านี้ ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรกับเธอหรอก แต่พอได้เจอกัน คุยกันบ่อยๆ แล้วผมรู้สึกว่ามีความสุขเวลาที่ได้คุยกับเธอ แล้วสุดท้ายผมก็เริ่มชอบเธอขึ้นมา
ต่อมา ตามที่ผมได้กล่าวไว้ข้างต้น ผมก็ได้รู้ว่าเธอมีแฟนแล้ว(ก็ต้องตัดใจ) จึงตัดสินใจว่าจะไม่ไปคุยกับเธอบ่อยๆ เหมือนก่อน เพื่อไม่ให้ใจมันคิดอะไรไปมากกว่านี้
ถึงมันจะ"เจ็บ" แต่ก็ต้องยอมฝืนมัน ดีกว่าให้มันเป็นไปเหมือนเดิม เพราะถ้าเราทำมันต่อไป สุดท้ายแล้วเราจะ"เจ็บกว่าเดิม"
#แค่อยากจะแชร์ความรู้สึกครับ #รู้สึกว่าเริ่มเก็บมันไว้ไม่ไหวแล้ว
#ขอบคุณผู้ที่เข้ามาอ่าน #ขอบคุณผู้ที่เข้ามาคอมเมนครับ