เรื่องมันมีอยู่ว่าผญ.คนนี้เปนคนที่ผมรักมากพอคุยกันไปเรื่อยๆผมก็รู้นะว่าเขามีอีกคนอยู่ในใจและเขาก็บอกผมว่าเขาก็มีผมยุเหมือนกันเรากะเจอกันทุกวันเขาก็เขินๆผมเขากะดูมีความสุขทุกครั้งที่อยู่กับผมแต่พอวันนึงเขาก็บอกผมว่าเราห่างกันหน่อยดีมั้ยเขาไม่อยากรู้สึกกับผมมากกว่านี้เพราะว่าถ้าวันไหนที่เขาต้องไปเขากลัวผมจะเจ็บมากกว่าตอนนี้แต่ผมกะยื้อเขานะบอกว่าจะอยู่ตรงนี้จนกว่าแกจะไปแต่ก็มีประโยคๆนึง"เขาทำให้เรามีความสุขมากกว่าแกอะ"ทั้งๆที่เขาก็ไม่ค่อยได้คุยกันแทบจะไม่ได้เจอกันเลยผมก็คิดในใจนะว่าถ้าผมยังอยู่ต่อไปจะยังมีโอกาศได้สมหวังมั้ยแต่หลังจากนั้นเขาก็ร้องไห้ละบอกว่าเขาเลือกไม่ได้พอผมรู้ว่าเขาร้องไห้ผมก็เลยเลือกที่จะเป็นคนเดินออกมาผมคิดว่ามันคงทำให้เขามีความสุขขึ้นผมไม่รู้ว่าผมทำถูกรึป่าวอะคับที่ผมยอมแพ้ง่ายๆแบบนี้แต่ที่ทำไปก็เพราะผมรักเขานะผมไม่อยากให้เขาต้องมานั่งร้องไห้ผมเลยยอมและสุดท้ายคนที่ต้องร้องไห้กะเปนผมผมทำถูกรึป่าวอะคับ
ปล.อาจจะน้ำเน่าหน่อยๆดราม่าเยอะคงม่ว่าอะไรกันนะคับ
ปล2.ตอนนี้ผมก็ยังคุยกับเขาอยู่นะคับแต่ไม่ได้มากเท่าตอนแรกแบ้วผมรู้สึกว่าขาดเขาไม่ได้อะ
คืออยากรู้ว่าทำถูกมั้ยอะคับ
ปล.อาจจะน้ำเน่าหน่อยๆดราม่าเยอะคงม่ว่าอะไรกันนะคับ
ปล2.ตอนนี้ผมก็ยังคุยกับเขาอยู่นะคับแต่ไม่ได้มากเท่าตอนแรกแบ้วผมรู้สึกว่าขาดเขาไม่ได้อะ