สวัสดีครับ วันนี้ผมมีเรื่องอยากจะเล่าและระบายให้ทุกคนฟัง
ผมเป็นนักศึกษาพยาบาลกำลังเรียนอยู่ที่สถาบันหนึ่ง ผมเป็นคนที่มีนิสัยค่อนข้างเงียบและเก็บตัว ผมจะไม่ค่อยเข้าหาใครก่อน จนวันนึง ผมเลิกกับแฟนที่เป็นผญ. ผมเศร้ามากๆจนมีคนๆนั้นเข้ามา เขาเป็นผช.ครับ ผมขอใช้ชื่อพี่เอแล้วกันครับ พี่เอเป็นพี่ซิ่วที่มาเรียนพยาบาลปีเดียวรุ่นเดียวกับผม ผมกับพี่เอไม่เคยคุยกันเลย จนช่วงไม่นานมานี้ที่ผมเลิกกับแฟน พี่เขาก็เข้ามา ตอนเเรกก็คุยกันแบบเพื่อน พี่เอตอนนั้นดูอบอุ่นมากครับ เขาดูสนใจผม จนผมรู้สึกดีกับเขา เราทั้งคู่พักอยู่ในหอพักเดียวกันแต่คนละห้อง ช่วงนั้นในทุกๆวันพี่เอเขาจะเข้ามาเล่นที่ห้องผม มานั่งคุยกับผม พูดจาหยอกล้อกันปกติ จนมีครั้งนึงพี่เอขอหอมแก้มผม และผมก็ใจง่าย ยอมให้เขาเพราะตอนนั้นผมก็รู้สึกชอบพี่เอไปแล้ว จากนั้นเราก็ทำแบบนี้ด้วยกันบ่อยมากก่อนนอนทุกคืนเราจะหอมแก้มกัน มันพัฒนาจนไปถึงขั้นจูบกันเลยด้วยซ้ำ ตอนนั้นผมยอมรับเลยว่ารู้สึกดีมาก ผมชอบเขามาก พี่เอเทคเเคร์ผมตลอด ทำเหมือนกับว่าเราเป็นแฟนกัน เวลาห่างกันก็คุยกันตลอดทักแชทกันตลอด วิดีโอคอลหากัน คือเราแทบจะไม่ขาดการติดต่อกันเลย
แต่ความสุขมันก็อยู่ได้ไม่นาน คือผมลืมบอกไปพี่เอเขาเคยบอกว่าเขาเป็นผช.ครับ เขาชอบผญ.แต่ผมก็ไม่เข้าใจ ที่เขาทำกับผมมันคืออะไร ผมเคยถามเขา เขาก็บอกว่า มันแค่อารมณ์ชั่ววูบ พอผมได้ยิน ผมเสียใจครับ ประมาณ2อาทิตที่แล้ว เขาห่างจากผมไปครับ เรื่องมันเกิดขึ้นตอนวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เขาไปต่างจังหวัดกับเพื่อนในสถาบันเดียวกัน พอกลับมาเรียนเขาก็เปลี่ยนไป เขาพยายามตีตัวห่างจากผม ทำเหมือนกับว่าที่เราเคยทำกันมันไม่มีอะไรเลย เขาบอกให้ผมตัดใจครับ พี่เอบอกว่าเขามีแฟนอยู่แล้วเขาเลยไม่อยากทำให้ผมเสียใจ ซึ่งการที่เขาทำแบบนี้กับผมมันทำให้ผมเจ็บมาก เขาหาข้ออ้างต่างๆนาๆมาพูดเพื่อให้ผมถอยห่าง เพื่อให้เรากลับไปเป็นเพื่อนพี่น้องกันเหมือนเดิม
แต่!!! ความจริงแล้ว เขาชอบคนอื่นมาตลอด แถมยังเป็นเพื่อนกันกับผมอีกด้วย ผมหน้าชามากเลย ทั้งเจ็บทั้งจุก ผมไม่รู้จะทำไง เขาบอกว่าเขาขอโทษ เขาเลวเอง
ผมเจ็บจนร้องไห้ ที่ผ่านมาเขาทำกับผมแค่เล่นๆ เห็นผมเป็นของเล่น ผมถามเขาว่า มีพี่น้องที่ไหนเขาจูบปากกันบ้างวะ พี่เอก็เอาแต่พูดว่าขอโทษๆ
.... สุดท้าย ผมก็ให้อภัยเขาครับ เราต้องเจอหน้ากันทุกวัน เพราะเรียนห้องเดียวกัน เจอหน้ากันทุกวัน แต่!!! เขาไปกับคนที่เขาชอบ คนที่เขาชอบก็อยู่หอเดียวกันกับผม เราทั้งสามอยู่หอเดียวกัน! เวลาเขาไปหากันที่ห้อง ผมก็รับรู้! เขาอยู่ในสายตาผมตลอด เขาทำเหมือนกับผมไม่มีตัวตน ไม่รู้สึกอะไร ไม่แคร์อะไร เหมือนเขาลืมเรื่องทุกอย่างที่เคยทำร่วมกับผม ผมเจ็บมากก มัยหน่วงไปหมด สมาธิเรียนก็ไม่มี
แต่ ผมก็ไม่สามารถเกลียดเขาได้เลย คือโคตรเกลียดตัวเองเลย ทำไมถึงไม่ยอมปล่อยวางซักที กลับถึงหอทีไรก็นั่งเศร้าน้ำตาซึมทุกที
เจ็บๆๆ เวลาผมไปเรียน ก็ชอบมองเขา พอหันไปมองปุ๊ป ก็ต้องเจอกับภาพบาดตาอีก โคตรทรมานเลย ผมไม่คุยกับเขาอีกเลย
.....จนวันนึง ผมได้ยินเรื่องบางเรื่อง มันทำให้ผมเดือมาก ผมได้ยินมาว่า พี่เอไปบอกคนอื่นว่า ผมเป็นตามตื้อ ตามจีบพี่เอเอง ผมเป็นคนเริ่มทุกอย่างเอง ผมไปชอบเขาเอง เขาไม่ได้ทำอะไร
พอผมรู้ ผมก็ เห้ยยย ทำไมพูดเอาดีเข้าตัว ผมโกรธมากอะ ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้
ผมแชทไปด่าเขาเขาครับ แต่เขาเหมือนไม่สำนึก และไม่ปฏิเสธอะไร ทำไมผมต้องมาเจอคนเลวๆแบบนี้ ผมเกลียดพี่เอมากกกกเลยตอนนี้
แต่ก็ยังหลงเหลือความรู้สึกดีๆอยู่บ้าง
พอเห็นหน้ามันก็นึกถึงเรื่องที่เคยผ่านมาด้วยกัน ผมคิดถึงสัมผัสของพี่เขา ผม้อาพี่เขาออกไปจากหัวไม่ได้เลย อารมณ์แบบ ทั้งรักทั้งเกลียด
...ตอนนี้พี่เขามีความสุขดีครับ ไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย ไม่สำนึกอะไรเลย
ผมยอมรับครับ เวลาเดินผ่าน ผมจะพูดอะไรบางอย่างให้เขาเจ็บใจ แต่เขาก็ทำเป็นไม่สนใจ มิหนำซ้ำคนรอบข้างเขายังเข้าข้างเขาอีก ทั้งที่ผมเป็นฝ่ายถูกกระทำ
ผมผิดหรอที่อยากเอาคืน อยากให้เขาเจ็บ แต่ผมกลับถูกมองว่าเป็นฝ่ายผิด
ผมเสียใจมาก ตอนนี้อยู่ในช่วงทำใจ ต้องทนเห็นหน้าเขาอีกหลายปีเลยครับ
ผมถูกเค้าทำเหมือนเป็นของเล่น
ผมเป็นนักศึกษาพยาบาลกำลังเรียนอยู่ที่สถาบันหนึ่ง ผมเป็นคนที่มีนิสัยค่อนข้างเงียบและเก็บตัว ผมจะไม่ค่อยเข้าหาใครก่อน จนวันนึง ผมเลิกกับแฟนที่เป็นผญ. ผมเศร้ามากๆจนมีคนๆนั้นเข้ามา เขาเป็นผช.ครับ ผมขอใช้ชื่อพี่เอแล้วกันครับ พี่เอเป็นพี่ซิ่วที่มาเรียนพยาบาลปีเดียวรุ่นเดียวกับผม ผมกับพี่เอไม่เคยคุยกันเลย จนช่วงไม่นานมานี้ที่ผมเลิกกับแฟน พี่เขาก็เข้ามา ตอนเเรกก็คุยกันแบบเพื่อน พี่เอตอนนั้นดูอบอุ่นมากครับ เขาดูสนใจผม จนผมรู้สึกดีกับเขา เราทั้งคู่พักอยู่ในหอพักเดียวกันแต่คนละห้อง ช่วงนั้นในทุกๆวันพี่เอเขาจะเข้ามาเล่นที่ห้องผม มานั่งคุยกับผม พูดจาหยอกล้อกันปกติ จนมีครั้งนึงพี่เอขอหอมแก้มผม และผมก็ใจง่าย ยอมให้เขาเพราะตอนนั้นผมก็รู้สึกชอบพี่เอไปแล้ว จากนั้นเราก็ทำแบบนี้ด้วยกันบ่อยมากก่อนนอนทุกคืนเราจะหอมแก้มกัน มันพัฒนาจนไปถึงขั้นจูบกันเลยด้วยซ้ำ ตอนนั้นผมยอมรับเลยว่ารู้สึกดีมาก ผมชอบเขามาก พี่เอเทคเเคร์ผมตลอด ทำเหมือนกับว่าเราเป็นแฟนกัน เวลาห่างกันก็คุยกันตลอดทักแชทกันตลอด วิดีโอคอลหากัน คือเราแทบจะไม่ขาดการติดต่อกันเลย
แต่ความสุขมันก็อยู่ได้ไม่นาน คือผมลืมบอกไปพี่เอเขาเคยบอกว่าเขาเป็นผช.ครับ เขาชอบผญ.แต่ผมก็ไม่เข้าใจ ที่เขาทำกับผมมันคืออะไร ผมเคยถามเขา เขาก็บอกว่า มันแค่อารมณ์ชั่ววูบ พอผมได้ยิน ผมเสียใจครับ ประมาณ2อาทิตที่แล้ว เขาห่างจากผมไปครับ เรื่องมันเกิดขึ้นตอนวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เขาไปต่างจังหวัดกับเพื่อนในสถาบันเดียวกัน พอกลับมาเรียนเขาก็เปลี่ยนไป เขาพยายามตีตัวห่างจากผม ทำเหมือนกับว่าที่เราเคยทำกันมันไม่มีอะไรเลย เขาบอกให้ผมตัดใจครับ พี่เอบอกว่าเขามีแฟนอยู่แล้วเขาเลยไม่อยากทำให้ผมเสียใจ ซึ่งการที่เขาทำแบบนี้กับผมมันทำให้ผมเจ็บมาก เขาหาข้ออ้างต่างๆนาๆมาพูดเพื่อให้ผมถอยห่าง เพื่อให้เรากลับไปเป็นเพื่อนพี่น้องกันเหมือนเดิม
แต่!!! ความจริงแล้ว เขาชอบคนอื่นมาตลอด แถมยังเป็นเพื่อนกันกับผมอีกด้วย ผมหน้าชามากเลย ทั้งเจ็บทั้งจุก ผมไม่รู้จะทำไง เขาบอกว่าเขาขอโทษ เขาเลวเอง
ผมเจ็บจนร้องไห้ ที่ผ่านมาเขาทำกับผมแค่เล่นๆ เห็นผมเป็นของเล่น ผมถามเขาว่า มีพี่น้องที่ไหนเขาจูบปากกันบ้างวะ พี่เอก็เอาแต่พูดว่าขอโทษๆ
.... สุดท้าย ผมก็ให้อภัยเขาครับ เราต้องเจอหน้ากันทุกวัน เพราะเรียนห้องเดียวกัน เจอหน้ากันทุกวัน แต่!!! เขาไปกับคนที่เขาชอบ คนที่เขาชอบก็อยู่หอเดียวกันกับผม เราทั้งสามอยู่หอเดียวกัน! เวลาเขาไปหากันที่ห้อง ผมก็รับรู้! เขาอยู่ในสายตาผมตลอด เขาทำเหมือนกับผมไม่มีตัวตน ไม่รู้สึกอะไร ไม่แคร์อะไร เหมือนเขาลืมเรื่องทุกอย่างที่เคยทำร่วมกับผม ผมเจ็บมากก มัยหน่วงไปหมด สมาธิเรียนก็ไม่มี
แต่ ผมก็ไม่สามารถเกลียดเขาได้เลย คือโคตรเกลียดตัวเองเลย ทำไมถึงไม่ยอมปล่อยวางซักที กลับถึงหอทีไรก็นั่งเศร้าน้ำตาซึมทุกที
เจ็บๆๆ เวลาผมไปเรียน ก็ชอบมองเขา พอหันไปมองปุ๊ป ก็ต้องเจอกับภาพบาดตาอีก โคตรทรมานเลย ผมไม่คุยกับเขาอีกเลย
.....จนวันนึง ผมได้ยินเรื่องบางเรื่อง มันทำให้ผมเดือมาก ผมได้ยินมาว่า พี่เอไปบอกคนอื่นว่า ผมเป็นตามตื้อ ตามจีบพี่เอเอง ผมเป็นคนเริ่มทุกอย่างเอง ผมไปชอบเขาเอง เขาไม่ได้ทำอะไร
พอผมรู้ ผมก็ เห้ยยย ทำไมพูดเอาดีเข้าตัว ผมโกรธมากอะ ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้
ผมแชทไปด่าเขาเขาครับ แต่เขาเหมือนไม่สำนึก และไม่ปฏิเสธอะไร ทำไมผมต้องมาเจอคนเลวๆแบบนี้ ผมเกลียดพี่เอมากกกกเลยตอนนี้
แต่ก็ยังหลงเหลือความรู้สึกดีๆอยู่บ้าง
พอเห็นหน้ามันก็นึกถึงเรื่องที่เคยผ่านมาด้วยกัน ผมคิดถึงสัมผัสของพี่เขา ผม้อาพี่เขาออกไปจากหัวไม่ได้เลย อารมณ์แบบ ทั้งรักทั้งเกลียด
...ตอนนี้พี่เขามีความสุขดีครับ ไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย ไม่สำนึกอะไรเลย
ผมยอมรับครับ เวลาเดินผ่าน ผมจะพูดอะไรบางอย่างให้เขาเจ็บใจ แต่เขาก็ทำเป็นไม่สนใจ มิหนำซ้ำคนรอบข้างเขายังเข้าข้างเขาอีก ทั้งที่ผมเป็นฝ่ายถูกกระทำ
ผมผิดหรอที่อยากเอาคืน อยากให้เขาเจ็บ แต่ผมกลับถูกมองว่าเป็นฝ่ายผิด
ผมเสียใจมาก ตอนนี้อยู่ในช่วงทำใจ ต้องทนเห็นหน้าเขาอีกหลายปีเลยครับ