ปัญหาก็คือ เราจะไม่ได้ถ่ายรูปตัวเองในงานนั้น ไม่ได้ถ่ายรูปคู่กับฉากสวยๆ หรือถ่ายรูปคู่กับนักแสดง
ขนาดเราเป็นคนไม่ค่อยชอบถ่ายรูป แต่เวลาไปดูการแสดงที่พิเศษๆ นานๆจะได้ไปดูอะไรแบบนี้ และไม่รู้ว่าต่อไปจะมีโอกาสได้ดูอีกไหม
เราก็อยากถ่ายรูปเก็บไว้ เพื่อเอาไปโชว์ให้เพื่อนๆ ดูว่าเราก็มีโมเม้นท์พิเศษๆ แบบนี้เหมือนกันนะ เพราะชีวิตปกติเราน่าเบื่อมาก
แต่พอเราไปเที่ยวคนเดียว ก็ถ่ายรูปตัวเองไม่ได้ และเราก็เกรงใจคนอื่นมากเกินกว่าที่จะไปขอให้เขาช่วยถ่ายรูปให้เรา (เป็นคนขี้เกรงใจมาก)
คนส่วนใหญ่ก็มากับแฟน มากับเพื่อน มากับครอบครัว และช่วงถ่ายรูปกับนักแสดงมันค่อนข้างวุ่นวายด้วย แต่ละคนก็อยากถ่ายรูปกันทั้งนั้น
สุดท้ายเราก็เลยไม่ได้ถ่ายรูปตัวเอง ได้แต่ถ่ายรูปฉาก หรือถ่ายรูปอย่างอื่น ซึ่งไม่มีเราอยู่ในภาพ และเราก็จะมาคิดทีหลังว่าถ่ายมาทำไม รูปแบบนี้หาเอาในเน็ตก็ได้
และพอรู้ว่าตัวเองจะไม่ได้ถ่ายรูปเวลาไปไหนคนเดียว เราจึงไม่สนใจที่จะทำตัวเองให้ดูดี แค่สวมเสื้อยืดบ้านๆ กางเกงสามส่วนเฉิ่มๆ
หน้าไม่แต่ง แป้งไม่ทา ผมเผ้าก็แค่มัดรวบลวกๆ ก็ไปเดินเที่ยวพารากอนได้แล้ว ทีนี้พอมีการแสดง มีนักแสดงมา มีการจัดฉากสวยๆ
เราก็ทำได้แค่เดินผ่านไปเหมือนไม่สนใจ ถึงจะมีช่างภาพมาบริการถ่ายรูปให้ เราก็ไม่กล้าถ่าย เพราะตัวเองดูไม่ดี สภาพไม่พร้อม
ถ้าไปถ่ายรูปคู่กับคนงามๆ เราก็ดับสิ ถึงถ่ายมาเราก็ไม่กล้าเอาให้ใครดู สำหรับเรา ถ่ายรูปก็เพื่อเอาไปให้คนอื่นดูนี่แหละ
ไม่มีหรอกที่จะถ่ายเพื่อเก็บไว้ดูเองคนเดียว เพราะเราบันทึกภาพเหล่านั้นไว้ในความทรงของเราแล้ว ถ่ายมาก็ไม่ค่อยอยากดูเองหรอก
(ตอนนี้อยากไปดู Himmapan Avatar Show แต่ก็ลังเล เพราะถ้าไปก็คงไปคนเดียวอีก เพราะเราอยู่คนเดียว ไม่มีเพื่อนเพื่อนเที่ยว มีแต่เพื่อนร่วมงาน และเราไม่อยากชวนเพื่อนร่วมงานไปด้วย) และก็คงไม่ได้ถ่ายรูปอีก จะไปดูเฉยๆ ก็คงสนุกไม่สุด เพราะมันมีฉากและนักแสดงสวยๆให้ถ่ายรูปด้วย ต่างจากการไปดูหนังในจอธรรมดาๆ
ปัญหาที่เกิดขึ้นเวลาไปดูการแสดงโชว์ หรือไปงานอีเวนท์คนเดียว
ขนาดเราเป็นคนไม่ค่อยชอบถ่ายรูป แต่เวลาไปดูการแสดงที่พิเศษๆ นานๆจะได้ไปดูอะไรแบบนี้ และไม่รู้ว่าต่อไปจะมีโอกาสได้ดูอีกไหม
เราก็อยากถ่ายรูปเก็บไว้ เพื่อเอาไปโชว์ให้เพื่อนๆ ดูว่าเราก็มีโมเม้นท์พิเศษๆ แบบนี้เหมือนกันนะ เพราะชีวิตปกติเราน่าเบื่อมาก
แต่พอเราไปเที่ยวคนเดียว ก็ถ่ายรูปตัวเองไม่ได้ และเราก็เกรงใจคนอื่นมากเกินกว่าที่จะไปขอให้เขาช่วยถ่ายรูปให้เรา (เป็นคนขี้เกรงใจมาก)
คนส่วนใหญ่ก็มากับแฟน มากับเพื่อน มากับครอบครัว และช่วงถ่ายรูปกับนักแสดงมันค่อนข้างวุ่นวายด้วย แต่ละคนก็อยากถ่ายรูปกันทั้งนั้น
สุดท้ายเราก็เลยไม่ได้ถ่ายรูปตัวเอง ได้แต่ถ่ายรูปฉาก หรือถ่ายรูปอย่างอื่น ซึ่งไม่มีเราอยู่ในภาพ และเราก็จะมาคิดทีหลังว่าถ่ายมาทำไม รูปแบบนี้หาเอาในเน็ตก็ได้
และพอรู้ว่าตัวเองจะไม่ได้ถ่ายรูปเวลาไปไหนคนเดียว เราจึงไม่สนใจที่จะทำตัวเองให้ดูดี แค่สวมเสื้อยืดบ้านๆ กางเกงสามส่วนเฉิ่มๆ
หน้าไม่แต่ง แป้งไม่ทา ผมเผ้าก็แค่มัดรวบลวกๆ ก็ไปเดินเที่ยวพารากอนได้แล้ว ทีนี้พอมีการแสดง มีนักแสดงมา มีการจัดฉากสวยๆ
เราก็ทำได้แค่เดินผ่านไปเหมือนไม่สนใจ ถึงจะมีช่างภาพมาบริการถ่ายรูปให้ เราก็ไม่กล้าถ่าย เพราะตัวเองดูไม่ดี สภาพไม่พร้อม
ถ้าไปถ่ายรูปคู่กับคนงามๆ เราก็ดับสิ ถึงถ่ายมาเราก็ไม่กล้าเอาให้ใครดู สำหรับเรา ถ่ายรูปก็เพื่อเอาไปให้คนอื่นดูนี่แหละ
ไม่มีหรอกที่จะถ่ายเพื่อเก็บไว้ดูเองคนเดียว เพราะเราบันทึกภาพเหล่านั้นไว้ในความทรงของเราแล้ว ถ่ายมาก็ไม่ค่อยอยากดูเองหรอก
(ตอนนี้อยากไปดู Himmapan Avatar Show แต่ก็ลังเล เพราะถ้าไปก็คงไปคนเดียวอีก เพราะเราอยู่คนเดียว ไม่มีเพื่อนเพื่อนเที่ยว มีแต่เพื่อนร่วมงาน และเราไม่อยากชวนเพื่อนร่วมงานไปด้วย) และก็คงไม่ได้ถ่ายรูปอีก จะไปดูเฉยๆ ก็คงสนุกไม่สุด เพราะมันมีฉากและนักแสดงสวยๆให้ถ่ายรูปด้วย ต่างจากการไปดูหนังในจอธรรมดาๆ