ตามหัวข้อเลยครับ เรื่องมีอยู่ว่า ' ผมเข้าเรียนระดับปวส.ที่วิทลัยเรียนกับพวกเด็กม.6 ที่ย้ายมาเรียนด้วยกัน ก็ดีครับสนิทกับเพื่อนทุกคน
แต่มีคนนึงครับมันเป็นตัวปั่นของห้องสมมติว่ามันชื่อไอแป้ะยิ้ม สำหรับผมผมสนิทกับมันมาก แต่มันสนิทกับผมป่าวนั่นก้อีกเรื่อง คือเราจะชวนกะนไปหาอะไรกินกันตลอด มีอะไรผมก็คุยกับมันตลอด เราก็ช่วยเหลือกันเกือบทุกเรื่อง
แต่ผมกับไอแป๊ะยิ้มเราทะเลาะกันบ่อยเรื่องคำพูด ตอนแรกผมไม่เคยคิดมากเรื่องคำพูดมันเลย ด่าๆกันแบบปกติทั่วไป ผมเริ่มคิดมากหลังจากทะเลาะกันครั้งนึง เรื่องเด็กน้อยมากคือผมไม่มีรถกลับบ้าน แล้วทักไปหามัน ตอน 5 โมงเย็น แต่มันมารับได้ตอน 2 ทุ่มผมโอเคผมบอกผมรอได้ (ทั้งๆที่บ้านกูเดินแค่ครึ่งชั่วโมงก็ถึงแล้ว) แล้วมันก็บอกว่าจะให้ไอต้นมารับผม (ไอต้นคือคนที่เกลียดมากตอนนั้นเพื่อนในห้องนี่แหละ ตอนนี้ก็ช่วยงานกันตลอด)
ผมโมโหเลยบอกว่า "เออ กูกลับเองก็ได้" (ทั้งๆที่หัวเข่าผมตอนนั้นมีปัญหาผมลุกไปไหนไม่ได้เลย ลำบากมาก) เสร็จแล้วพอมันอ่านมันก็กวนตีนผมโดยพิมพ์มาปั่นๆอยู่นั่นล่ะ ผมเลยบล้อกแชทมัน มันก็เลยลบเพื่อนผม แล้วก็ทะเลาะกันเงียบไม่คุยกันไปประมาณ 3-4 วัน สุดท้ายผมเองก็ทนไม่ได้เข้าไปคุยก่อน (งี่เง่า) มันบอกให้ผมเลี้ยงเบียร์มันแต่ต้องไปที่บ้านมัน โอเคผมขับรถจากหอผมไปบ้านมันก็ประมาน เกือบ 10 โล ตอนเที่ยงคืนบ้านมันเปลี่ยวมากๆ ก็โอเคง้อแล้วก็คุยกันไปเหมือนเมื่อก่อน
แต่ที่มันไม่เหมือนเดิม คือ เวลาที่พูดเล่นกันทุกครั้งมันจะมีการแบบว่า พูดแบบให้เลิกคบกันไปเลย ให้ตัดเพื่อนไปเลย ทุกครั้งที่เล่นแบบกวนๆกัน ทั้งๆที่มันเป็นคนเริ่มตลอด เออ แล้วผมก็ไม่คุยกับมันตลอดที่มันพูดคำนี้ (งอลไอแป๊ะ55555) คือมันบ่อยมากๆเลยที่มันพูดออกมา
ผมก็คิดทุกครั้งนะ ว่า
"เพื่อนกันพูดไม่รักษาน้ำใจกัน มันจะใช่เพื่อนกันเหรอ" ผมเคยพูดกับมันนะตอนที่ไปง้อมันที่บ้าน ว่า "คือเพื่อนที่กูรักมากที่สุด ขออย่างเดียวมีไรไม่ดีให้บอกตรงๆ อย่าทิ้งกูในตอนที่กูรู้สึก
" มันก็บอกเออ แต่สุดท้ายมันก็ทำให้ผมรู่สึกแย่ตลอด เพราะคำพูดมัน แล้วต้องเรียนด้วยกันอีก 2 ปีเจอหน้ากันทุกวัน เรียนห้องเดียวกัน เจอคำพูดเดิมๆทุกวัน #ผมควรทำตัวแบบไหนดีครับ
ผมควรทำตัวแบบไหนดีครับ
แต่มีคนนึงครับมันเป็นตัวปั่นของห้องสมมติว่ามันชื่อไอแป้ะยิ้ม สำหรับผมผมสนิทกับมันมาก แต่มันสนิทกับผมป่าวนั่นก้อีกเรื่อง คือเราจะชวนกะนไปหาอะไรกินกันตลอด มีอะไรผมก็คุยกับมันตลอด เราก็ช่วยเหลือกันเกือบทุกเรื่อง
แต่ผมกับไอแป๊ะยิ้มเราทะเลาะกันบ่อยเรื่องคำพูด ตอนแรกผมไม่เคยคิดมากเรื่องคำพูดมันเลย ด่าๆกันแบบปกติทั่วไป ผมเริ่มคิดมากหลังจากทะเลาะกันครั้งนึง เรื่องเด็กน้อยมากคือผมไม่มีรถกลับบ้าน แล้วทักไปหามัน ตอน 5 โมงเย็น แต่มันมารับได้ตอน 2 ทุ่มผมโอเคผมบอกผมรอได้ (ทั้งๆที่บ้านกูเดินแค่ครึ่งชั่วโมงก็ถึงแล้ว) แล้วมันก็บอกว่าจะให้ไอต้นมารับผม (ไอต้นคือคนที่เกลียดมากตอนนั้นเพื่อนในห้องนี่แหละ ตอนนี้ก็ช่วยงานกันตลอด)
ผมโมโหเลยบอกว่า "เออ กูกลับเองก็ได้" (ทั้งๆที่หัวเข่าผมตอนนั้นมีปัญหาผมลุกไปไหนไม่ได้เลย ลำบากมาก) เสร็จแล้วพอมันอ่านมันก็กวนตีนผมโดยพิมพ์มาปั่นๆอยู่นั่นล่ะ ผมเลยบล้อกแชทมัน มันก็เลยลบเพื่อนผม แล้วก็ทะเลาะกันเงียบไม่คุยกันไปประมาณ 3-4 วัน สุดท้ายผมเองก็ทนไม่ได้เข้าไปคุยก่อน (งี่เง่า) มันบอกให้ผมเลี้ยงเบียร์มันแต่ต้องไปที่บ้านมัน โอเคผมขับรถจากหอผมไปบ้านมันก็ประมาน เกือบ 10 โล ตอนเที่ยงคืนบ้านมันเปลี่ยวมากๆ ก็โอเคง้อแล้วก็คุยกันไปเหมือนเมื่อก่อน
แต่ที่มันไม่เหมือนเดิม คือ เวลาที่พูดเล่นกันทุกครั้งมันจะมีการแบบว่า พูดแบบให้เลิกคบกันไปเลย ให้ตัดเพื่อนไปเลย ทุกครั้งที่เล่นแบบกวนๆกัน ทั้งๆที่มันเป็นคนเริ่มตลอด เออ แล้วผมก็ไม่คุยกับมันตลอดที่มันพูดคำนี้ (งอลไอแป๊ะ55555) คือมันบ่อยมากๆเลยที่มันพูดออกมา
ผมก็คิดทุกครั้งนะ ว่า
"เพื่อนกันพูดไม่รักษาน้ำใจกัน มันจะใช่เพื่อนกันเหรอ" ผมเคยพูดกับมันนะตอนที่ไปง้อมันที่บ้าน ว่า "คือเพื่อนที่กูรักมากที่สุด ขออย่างเดียวมีไรไม่ดีให้บอกตรงๆ อย่าทิ้งกูในตอนที่กูรู้สึก