เราทำให้แฟนต้องเสียใจ จนมีคนอื่นมาทำให้แฟนเรายิ้มได้

กระทู้สนทนา
ผมคบกับแฟนมา 4 ปี กว่า เท้าความก่อนนะครับว่าเราไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่แค่มาเจอกันแล้วไปหากันบ่อย เธออยู่กับพ่อกับแม่ และผม อยู่ กับแม่ แล้วพ่อกับแม่ของเธอยังไม่ปล่อยเธอ แต่พ่อกับแม่ของเธอเขารักและไว้ใจผมมาก ถึงขึ้นกับให้ผมไปขอหลายรอบ ตอนแรกรักกันมากครับคบกันตั้งแต่อยู่มัธยมปลาย ตอนคบกัน มีแต่อาจารย์ดูถูกว่าจะไปกันไม่รอด แต่เรามีความสุขกันมากครับ ผมเป็นคนที่หึงหวงแฟนมากแฟนผมก็เช่นกัน ผมพูดได้เลยว่าแฟนผมคนนี้ผ่านเข้ามาใช่ชีวิตผมเกือบเต็มชีวิต ทั้งชีวิตมีแค่เธอคนนี้ที่เข้ามามีอิทธิพลต่อชีวิตผมมาก เป็นทุกสิ่งทุกอย่าง มีเหตุการครั้งนึง เมื่อคบกันได้ 3 ปี เราทะเลาะกัน แล้วเธอก็ไปมีคนใหม่ ผมพยายามง้อเธอ (เธอเป็นคนจังหวัดน่านส่วนผมอยู่กรุงเทพ) ผมนั่งรถจากกรุงเทพไปที่น่าน ใช่ครับผมรักเธอมากเลยแต่สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ เขาบล็อค เฟชบุ๊ค บล็อค ไลน์ผม บล็อคเบอร์โทรผม ผมอยู่ด้วยความรู้สึกที่มันเจ็บไปหมดแล้ว ผมก็เลยหยุดวิ่งตามความรัก แล้วอยู่ของผมเฉยๆ สุดท้ายจากที่เธอเป็นคนบล็อคผมทุกอย่างเขาก็ปลดทุกอย่างแล้วพยายามติดต่อผมแต่ผมก็ไม่อยากคุยกับเธอ(แต่ในใจอยากคุยมากไม่รู้ทำไมตอนนั้นถึงแอ็ค) จนผมบล็อคเธอไป เธอพยายามติดต่อผมทางอื่น เช่น นำเบอร์ของแม่เธอโทรมา สรุปเธอกลับมาขอโทษผมและกลับมาขอโอกาสผม ซึ่งผมก็ให้โอกาสเธอครับ แล้วเธอก็ทำได้ดีมาตลอด ทำได้ดีจนผมต้องตีกรอบให้ตัวเองว่าผมต้องทำแบบนัแต่ไม่รู้เลยว่าผมดันไปตีกรอบให้เธอด้วยเราอยู่ด้วยกันมาด้วยความรู้สึกที่เธอดูแลผมเธอรักผมทำทุกอย่างให้กับผมสนองความต้องการในหลายๆด้าน ซึ่งมันทำให้ผมรักเธอมากขึ้นมากขึ้นและมากขึ้น จนมาวันนึง 4 ปี 5 เดือน เธอมาบอกเลิกผม ผมร้องไห้ขอโอกาสเธอ แต่เธอกลับบอกว่า ขอหัวใจของเธอคืน
เรื่องมันเป็นอย่างงี้ครับตามที่เธอเล่าให้ผมฟัง เธอบอกผมว่า ผมไม่ค่อยใส่ใจเธอ ไม่ค่อยดูแลเธอเหมือนวันแรกที่คบกันไม่ค่อยรักเธอเหมือนวันแรกที่รักกัน ผมละเลยความต้องการของเธอเพียงเล็กๆน้อยๆมานานจนมันสะสมมามาก อย่างเช่น แต่ก่อนเราไปไหนมาไหนด้วยกันโดยรถเมล์ เรามีเวลาให้กันเยอะ เราอยู่ด้วย กัน ออกบ่อย แต่พ่อผมออกรถมา กับไม่ค่อยได้ไปไหนกันเลยผมจะคำตอบเธอว่าหาที่จอดรถยาก (เธอต้องการไปกินอาหารร้านข้างถนน) พ่อกลับแม่เธอบอกกับเธอว่าให้ผมไปขอเธอ แต่ผมก็ไม่ไปขอเธอบอกว่าผมไม่มีความกว่า (แต่ในความคิดผมเธอเคยพูดว่าผมออกรถมาแค่นี้ผมต้องมีสินสอดให้เธอราคาเท่านั้นหรือมากกว่า) ผมก็คิดครับหลังๆผมไม่ค่อยมีเงิน เงินหมดไปกับภาระการผ่อนรถ แล้วผมเป็นคนทำงาน 10 โมง เลิก 2-5ทุ่ม แล้วแต่วัน ส่วนเธอ ทำงาน เช้าครับเป็นผู้ช่วยพยาบาลอยู่ โรงบาลเอกชนแห่งนึง ย่าน จรัญสนิทวงศ์ เธอออกจากที่ทำงานมาเป็นพนักงานเสริฟ ของ MK ซึ่งให้เหตุผลกับผมว่าอยากอยู่ใกล้ๆผม ตอนนั้นผมบอกกับเธอว่าผมเครียดและรู้สึกกดดันกับที่ทำงานครับ และตลอด 5 เดือนที่ผ่านมานับจากปัจจุบันลงไปก็ได้ครับ เธอชวนผมเรียนต่อ ผมก็ไปเรียนกับเธอ ซึ่ง ตอนนั้นผมไปรับเธอไปเรียนสายแทบทุกวัน เธอโกธรผมครับบอกผมไม่ค่อยมีความรับผิดชอบ ช่วงนั้นผมเป็นคนติดเกมส์ครับ ผมโกหกเธอว่าผมนอนพร้อมเธอแต่พอเธอนอนผมจะแอบเล่นเกมส์กับเพื่อนครับ MOBA ยอดฮิตทั่วโลกในตอนนี้ 555 จนวันนึงเธอจบได้ครับ เธอเป็นคนที่ไม่ชอบคนโกหกครับ ผมก็ง้อเธอครับจนสำเร็จเธอให้โอกาสผม แล้วเธอบอกว่า ถ้าอยากเล่นให้บอกเธอครับ แล้วมาอยู่วันนึงผมไปกินเลี้ยงวันเกิดพี่แล้วอีกวันต้องไปเรียนวันนั้นผมบอกเธอว่าให้เธอนอนก่อนแล้วผมจะบอกทุกอย่างที่ผมทำแต่ผมบอกเธอไปแค่ว่าผมกินเหล้ากับเล่นกีต้าร์ ซึ่งในคืนนั้นผมไม่ได้ทำอะไรนอกเหนือจากนี้ ผมกินยันตี 4 แล้วคิดว่าถ้าผมนอนผมคงจะไม่ตื่นแล้วสรุปผมกลับบ้านไปแต่ก็ไม่ได้บอกเธอผมกับบ้านไปรอเวลาไปรับเธอ และผมถึงบ้านผมนั่งทำการบ้านจนเผลอหลับไป ตื่นมาอีกทีเธอก็ไป วิทยาลัยเองซะแล้ว เธอโกดผมมาก ผมพยายามง้อเธอจนเธอให้โอกาส ต่อมาผมอยากเล่นเกมส์ผมขอเธอเล่นเกมส์แต่ผมจะส่งเธอเข้านอนก่อน แล้วอยู่มาวันนึง เธอก็บอกเลิกผม ผมก็พยายามขอโอกาสเธอผมบอกเธอว่าผมจะเลิกทำในสิ่งที่เธอไม่ชอบ เธอบอกเธอขอดูแลหัวใจเธอเอง ซึ่งผมพยายามง้อเธอมาตลอด ผมรู้สึกได้ว่าเธอรำคาญผมมากที่มาคอยตามเธอเธอบอกเธอขอเปิดโอกาสให้ตัวเองให้ใครได้เข้ามา แล้วมาวันนึงผมก็รู้ว่าเธอก็คุยกับคนในทำงานของเธออยู่ ซึ่งเธอบอกกับเพื่อนเธอว่า คนคนนี้ เธอรู้สึกดีด้วยคุยกันแล้วมีความสุขมาก ผมก็ไปเห็นกับตาครับจากนั้นผม เข้าใจและพยายามที่จะตัดใจ อยู่มาวันนึงเธอทักไลน์ผมมาแล้วบอกว่าเธอเหนื่อย ผมจึงรีบไปหาเธอ ไปรอเธอ เธอบอกกับผมว่าเธอดีใจที่ผมมา จากที่เธอรำคาญกลายเป็นความรู้สึกอีกอย่าง พอผ่านมาอีกวัน เธอบอกกับผมว่าเธออยากดูหนังผมก็ไปดูหนังกับเธอวันนั้นเราใช้ชีวิตด้วยกันเหมือนแฟนมากครับผมรู้สึกมีความสุขมากๆ ผมสังเกตุเธอเธอเองก็เช่นกัน ผมถามเธอว่าเธอให้โอกาสผมได้ทำแล้วใช่ไหมเธอบอกใช้และพอผมไปส่งเธอที่บ้านเรากับมาคุยกันประโยคทุกอย่างก็เริ่มจะเหมือนเดิมผมรู้สึกว่าผมไม่ได้รับโอกาสจริงๆ ผมมารู้ทีหลังว่าเธอชวนคนนั้นก่อนผมแต่คนนั้นไม่ไปกับเธอ ผมก็คิดว่าผมเนี่ยเป็นตัวเลือกสุดท้ายของเธอ แต่เธอบอกผมว่าไม่ใช่ เธอบอกกับเพื่อนเธอว่า เธอรุ้สึกดีกับคนนั้นแต่ก็ยังรู้สึกรักผมอยู่ เธอไม่อยากเสียใครไป เธอขอเวลาพิสูจธาตุแท้ของคนนั้นเธอบอกว่าคนนั้นคุยแล้วมีความสุขแต่ยังไม่กล้าคบเพราะกลัวเขาคนนั้นจะรักเธอไม่ได้เท่าที่ผมรัก กลัวว่าถ้าครบกันแล้ว เขาจะเปลี่ยนไปไม่เป็นอย่างเดิม เธอชอบส่งเพลงแนวทำนองว่าให้ผมหยุดที่จะรอเธอ ผมเลยถามเธอว่าเธอตัดสนใจแล้วใช่ไหม เธอเลยบอกผมว่า เธอยังไม่ได้ตัดสินใจ ไม่อยากให้ผม ไปจากชีวิตเธอ ยังอยากให้อยู่ ผมควรทำยังไงดีครับเพื่อนๆ ผมรักเธอมากและที่ทำอยู่ตอนนี้คือผมพยายามปรับปรุงตัวทุกอย่างที่เธอไม่ชอบผมตัดทิ้งไปจากชีวิตผมเลย ตอนนี้ผมทำให้เธอได้ครบหมดทุกอย่างแล้วเหลือแค่เวลาตื่นนอนกับเวลานอน ผมทำได้ครับแต่เธอบอกว่าของแบบนี้เธอต้องดูระยะยาว ทุกวันนี้เธอกับผมก็ยังคุยกันอยู่ผมคอยไปรับไปส่งเธอ ตอนอยู่กับเธอผมมีความสุขครับแต่ไม่รู้เธอคิดยังไง ผมควรทำยังไงดีครับเพื่อนๆ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่