เราเคยให้อภัยชีวิตผู้ชายคนนึงมาตลอดไม่ว่าเขาจะทำร้ายร่างกายเราหรือพูดจาแรงๆไม่ให้เกียรติเรา เราก็ยังให้อภัยเขาได้อยู่จนมาถึงระยะเวลาเกือบจะ1ปี  เรารู้สึกว่าที่ผ่านมามันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย เราจึงบอกเขา เขาบอกเราขอโอกาศอีกสักครั้ง เราก็อยากให้โอกาศเขาแต่เรากลัวไปแล้วว่า ให้อีกมันก็จะเหมือนเดิมกับที่ผ่านมาใช่ไหม เขาบอกเขาขอโทษ จะปรับทุกอย่างไม่งี่เง่าเลย  ทุกคนคนรอบข้างเราไม่อยากให้เราไปจมกับคนๆนี้อีกแล้ว  เรารู้ว่ามันทรมานมากกับการที่ใช้ชีวิตโดยไม่ทีเขา เขายังทักเเชทเฟสมาหาเรา ประมาณว่าเค้าย้ายหอแล้วขนของไปไว้บ้านแต่ตัวเองไม่กลับไปอยู่บ้าน เพราะไม่อยากให้พ่อแม่เห็นว่าตนเองเสียใจ  ก็จะทักมาบอกเราว่า ยุงกัด ยุงข้างนอกเยอะ  ไม่มีที่นอน เราก็สงสารเขาน่ะ แต่ไม่รู้คราวทำยังไง. เคยสัญญากับเค้าว่า จะไม่ไปไหนจากเขาอีกแล้ว แต่เเล้วเราก็หนีทิ้งเขา เพราะเราทะเลาะกัน เรื่องมาจากที่เราไม่รู้ว่าเค้ากำลังเศร้า เพราะเค้าเงียบๆ เราเห็นเเชทในมือถือเราเพื่อนมาพิมข้อความมาในกลุ่มแบบตลกๆเราเลยขำไปนึงที. แล้วมันก็พูดว่าตลกมากหรอ ซึ่งเรางงมาก เราเลยถามว่าตลกอะไร  มันบอกเราว่าถ้าครอบครัวเศร้าแล้วมีขำอยู่คนเดียวมันใช่ไหม เราเลยบอกว่าไม่ใช่ไง มันไม่ถูกกาลเทศะ แล้วมันก็ต่อยเรา  มันก็ถามเราเรื่องเพื่อน ว่าวันนั้นที่ไปนอนหอกับเพื่อนทำไมไม่คุยกับกุ เราเลยบอกว่าเพื่อนยึดมือถือไม่อยากให้คุย มันเลยบอกว่าถ้ากุยึดก็ได้ใช่ไหม เราเลยบอกว่าได้ เเล้วมันก็ยึดไป พน เรามีพรีเซ้นทีสิส มันไปส่งเรารอเราหน้าตึก มันกลัวเราหนีมันมันเลยยึดมือถือเราไว้