คือ แม่ชอบให้เป็นหมอ..มันก็ดีนะคะแต่เสมอไปหรอค่ะที่ทุกคนจะเป็นได้หรือชอบ แล้วสิ่งที่แย่คือชอบพูดต่อหน้าเราประมาณว่า "ลูก..นั้นเขาเก่งเนาะเป็นหมอ" เอ่อออ..เราก็นั่งเสียใจแหละค่ะ อันนี้กรณีนึงนะคะ อีกกรณีนึงคือ ไม่อยากให้ไปเรียนที่ไหนเลยถึงมหาลัยนั้นจะดีแค่ไหน...(รู้นะคะว่าห่วงแต่ว่าเหมือนตัดฝันเลยค่ะ) แล้วก็เรื่องแฟนที่ไม่ให้มีนี่ก็เข้าใจนะว่าห่วงมากๆแต่ตัวเรารู้ดีค่ะว่าอะไรที่มันควรไม่ควร (ปล.ทำแบบนี้จะทำให้เราอึดอัดนะคะ แงงงง)
ปล.2ยิ่งพูดคุยกับเขาเหมือนเขาไม่เคยเข้าใจเลยค่ะ
เหมือนยึดกับความคิดตัวเอง
ควรทำยังไงดีคะ???
ยังมีอยู่มั้ยคะพ่อแม่เป็นแบบนี้?
ปล.2ยิ่งพูดคุยกับเขาเหมือนเขาไม่เคยเข้าใจเลยค่ะ
เหมือนยึดกับความคิดตัวเอง
ควรทำยังไงดีคะ???