ผมรู้ล่ะว่ารักไว้เรียนมัน.......

สวัสดีคับผมมีเรื่องจะมาถามพี่ๆในพันทิปเริ่ม

ผมอายุ17กำลังจะ18ผมกำลังเรียนม.6
ชีวิตของผมก็ธรรมดาของวัยรุ่น ว่างก้เล่นเกมกับเพื่อนดูอนิเมะอ่านมังงะเตะบอลเเต่เกรดเฉลี่ยของผมไม่เคยต่ำกว่า3.5เลย
ผมมีกลุ่มเพื่อนอยู่4คน
เรื่องมีอยู่ว่าวันนึงขณะผมนั่งดูอนิเมะกับเพื่อนก็เกิดสิ่งนึงขึ้นมีผู้หญิงแปลกหน้าทักผมมาในเฟสเพื่อนผมถามว่าแฟนเอ็งหรอ ผมก็ตอบว่าวันๆก็ยุเเต่กับพวกกุจะเอาเวลาไหนไปจีบสาวหาแฟนว่ะต่อจากคุยไปคุยมาก็รุ้ว่ายุโรงเรียนเดียวกันกับผมจากนั้นเธอทักมาคุยกับผมทุกวันไม่รุ้ทำไม(ส่วนตัวผมก็ไม่ได้หล่อหน้า ก็ว่าได้55)จากนั้นเธอกับผมก็พัฒนาความสัมพันธ์กันมาเรื่อยๆจนแถบจะเรียกว่าแฟนก็ได้ในโรงเรียนก็ไปนั่งทำการบ้านด้วยกันพาไปส่งงานพอเธอทำการบ้านไม่เส้จผมก้ช่วยทำเรามีความสัมพันธ์แบบนี้ราว1ปี แล้ววันนึงเธอหายไปผมพยายามทักเฟสไปหลายต่อหลายรอบเธอก้ไม่เคยเเม้เเต่จะอ่านพูดได้เรยว่ะตอนนั้นผมเป็นห่วงเธอมากเพราะไม่ได้เห็นหน้าเกือบอาทิตย์ เเต่ไม่กี่วันต่อมามีเพื่อนของผมคนนึงเห็นเธอไปเดินกับผู้ชายต่างโรงเรียน ตอนแรกผมก็บอกไปว่าเป็นพี่ไม่ก็น้องชายล่ะมั้งเเต่ในใจก็หวั่นๆอยู่ผมก้เรยทำบางอย่างที่ไม่ดีเข้าผมได้ขอกำลังเสริมจากกลุ่มเพื่อน4คนมาช่วยกันตามสืบเรื่องราวและแล้วความจริงก็คลายผมทราบว่าชายต่างโรงเรียนคนนั้นเป็นแฟนของเธอ ผมก็เลยไปขอเบอร์มือถือของกับครูประจำชั้นของเธอ(คือเราอยู่กันคนล่ห้อง)ตอนเย็นผมโทรไปหาเธอพอเธอรับสายสิ่งที่ผมถามคำเเรกคือ 'สบายดีไหมเป็นอะไรรึป่าว' เเต่เธอบอกว่าเราของโทษนะเรา.......เเล้วตัดสายทิ้งไปวินาทีนั้นผมรู้ตัวดีว่านี้จะเป็นคนสุดท้ายผมบอกกับตัวเองว่าในตอนที่ผมเรียนต่อจากนี้ผมจะไม่ไปผูกพันธ์กันใครอีก ในวันต่อมาหลังเลิกเรียนผมเห็นเธอเดินไปกับผู้ชายคนนั้น ผมได้เข้าไป 'ขอโทษคับเธอของเธอลืมของไว้ใต้โต๊ะน่ะผมหยิบแหวนที่เราไปซื้อตอนที่ไปเที่ยวปิดเทอมด้วยกันให้เธอ พอให้เสร้จผมพูดว่าเราไปก่อนนะ เเละรีบวิ่งไปยังรถมอไซด์เเละรีบขับออกไปเพราะกลัวว่าตัวเองจะร้องไห้ และต่อจากนั้นผมก็ไม่คุยหรือสบตาเเม้แต่แชทก็ไม่เรยคือตอนรู้เรื่องจริงตอนเเรกผมแทบซึมเศร้าเรยเพราะผมก็ทำทุกอย่างให้เธอทำงานพาไปเที่ยวผม.....เสียโง่เอง