คุณเคยโศกเศร้ามากๆด้วยสาเหุตอะไร?!

ส่วนผมมันดูเหมือนปัญญาอ่อน แต่ก็เป็นเรื่องจริง"แมวที่เลี้ยงตาย"มันเป็นเรื่องที่เศร้ามากๆจนหาที่ระบายไม่ได้ เลยขอใช้พื้นที่ระบาย เลี้ยงแมวตัวหนึ่งตั้งแต่แรกเกิด จนมันโตถึง 9 เดือนกำลังน่ารักซนแสนรู้ขี้ประจบ ส่วนใหญ่จะอยู่กับมันตลอดเวลาตั้งแต่ตื่นจนเข้านอน(ทำงานอยู่กับบ้าน)ผูกพันกันมาก น้องจากจะเป็นที่โปรดปานของผมแล้วลูกชายก็ทั้งรักทั้งหวงเขามาก จนเรียกว่าคลั่งไคล้มันเลยที่เดียว ด้วยที่ผมอยู่บ้านคนเดียวมันจึงเป็นเพื่อนที่แก้เหงาผมได้ดี..อยู่ๆเช้านี้ก็เห็นมันนอนนอนอยู่หน้าบ้านก็เลยจะเข้าไปอุ้มมันเจ้าย้าน( ปกติมันจะอยู่ภายในบริเวณบ้านและช่วงกลางคืนกับกลางวันจะขังไว้ในบ้าน) เลือดเต็มปากนอนแน่น่ิ่ง มันอ่อนระโหยโรยแรงพยายามจะปั้มหัวใจมันแต่ก็ไม่ตอบสนอง ร้องไห้ออกมาสะอึกสะอื้นทำอะไรไม่ถูกที่เห็นภาพมันไม่ไหวติงเลือดเต็มปาก ขณะกำลังเขียนอยู่นี้ก็ยังน้ำตาไหลนึกถึงแต่มันอยู่ตลอดเวลา(ฝังเรียบร้อยแล้ว) มันเป็นความสูญเสียที่ผมเจ็บปวดใจเป็นอย่างยิ่งเท่าที่ขีวิตผมรู้จักความสูญเสีย แม้มันจะเป็นเพียงสัตว์น้อยๆตัวหนึ่ง แต่ผมกับเขาก็มีความผูกพันธ์กันมาก เกินก่วาที่ผ่านไปในช่วงเวลานี้ ผมคงคิดถึงเขาำปตราบนานเท่านาน..ขอบคุณที่ให้ผมได้ระบาย.