เราเลิกกับแฟนที่คบมา 3 ปี เดือนกว่าๆจะ 2 เดือนแล้ว แต่ยังอยู่บ้านด้วยกัน ยังทำอะไรๆให้เขาเหมือนเดิมทุกอย่าง มีปัญหาก็ช่วยแก้ไขเหมือนเดิม ..
แต่ความรู้สึกของเรากลับมีมากขี้น ยังรักและยังรอวันให้เขากลับมาง้อเราเหมือนเดิม แต่เปล่าเลย เขามีอีกคนที่เขาคุยอยุ่ และเราก็ดูออกว่าเขาก็มีใจให้คนนั้นเหมือนกัน
จนในวันนี้ วินาทีนี้ ตัดสินใจถาม ว่าความดีตลอดเวลาที่ทำมามันไม่ช่วยอะไรเลยหรอ กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย เขากลับเงียบ และความเงียบนั้นเองมันเหมือนกับคำตอบที่บาดใจ เพราะในความเงียบนั้นมันมีคำตอบ
เราตัดสินใจลาเขา ตัดสินใจที่จะเดินออกจากชีวิตเขา เราทำถูกแล้วใช่มั้ย มันหวิวๆหัวใจยังไงไม่รู้ กลัวการจากลา กลัวทุกๆอย่างไปหมด กลัวแม้กระทั่งความรัก
เราเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆคนนึงที่ทำหน้าที่ที่จะดูแลคนคนนึงได้ดีที่สุดแล้ว
หวังว่าเราคงตัดสินใจไม่ผิด
เจ็บแต่จบ
แต่ความรู้สึกของเรากลับมีมากขี้น ยังรักและยังรอวันให้เขากลับมาง้อเราเหมือนเดิม แต่เปล่าเลย เขามีอีกคนที่เขาคุยอยุ่ และเราก็ดูออกว่าเขาก็มีใจให้คนนั้นเหมือนกัน
จนในวันนี้ วินาทีนี้ ตัดสินใจถาม ว่าความดีตลอดเวลาที่ทำมามันไม่ช่วยอะไรเลยหรอ กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย เขากลับเงียบ และความเงียบนั้นเองมันเหมือนกับคำตอบที่บาดใจ เพราะในความเงียบนั้นมันมีคำตอบ
เราตัดสินใจลาเขา ตัดสินใจที่จะเดินออกจากชีวิตเขา เราทำถูกแล้วใช่มั้ย มันหวิวๆหัวใจยังไงไม่รู้ กลัวการจากลา กลัวทุกๆอย่างไปหมด กลัวแม้กระทั่งความรัก
เราเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆคนนึงที่ทำหน้าที่ที่จะดูแลคนคนนึงได้ดีที่สุดแล้ว
หวังว่าเราคงตัดสินใจไม่ผิด