สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 1
ขอพูดตรงๆ นะครับ ผมยังหาสาระไม่เจอเลยที่ว่าทุกข์ใจคือทุกข์ใจอย่างไร อยากรู้ว่าสำคัญขนาดไหนถึงมาตั้งเป็นหัวข้อกระทู้
อีกทั้งยังใช้คำว่า "เราชาวพุทธพึงมองกิจกรรม "ก้าวคนละก้าว" อย่างไรให้ไม่ทุกข์ใจ?" นั่นหมายความว่าคนไทยส่วนใหญ่ (ซึ่งเป็นชาวพุทธ) จะทุกข์ใจกับกิจกรรมครั้งนี้ ซึ่งผมไม่คิดว่าเป็นอย่างนั้น
การที่คุณเจ้าของกระทู้ตั้งหัวข้อกระทู้แบบนี้ นั่นต้องหมายความว่าตัวเองมีความทุกข์ใจ ผมจึงอยากรู้ว่าทุกข์ใจอย่างไรครับ เอาตัวคุณเจ้าของกระทู้เอง ไม่ต้องไปพูดถึงคนอื่น
สำหรับวิธีแก้ปัญหาทุกข์ใจ ก็คงใช้วิธีการเจริญสติทั่วไปนะครับ เพราะสามารถใช้ได้ครอบจักรวาลอยู่แล้ว ตั้งแต่สูญเสียคนรัก หรือแม้กระทั่งทุกข์ใจกับกิจกรรมของคุณตูน
สำหรับผมรู้สึกชื่นชมคุณตูนนะครับ เป็นตัวอย่างที่ดีที่น่ารักให้กับสังคม ใช้ความเป็นศิลปินความเป็นดารามาทำประโยชน์ ซึ่งถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไปคงทำไม่ได้
ถ้าจะเป็นห่วงก็คงห่วงว่าจะทำสำเร็จหรือไม่ และขอให้อย่าฝืนถ้าไม่ไหวเท่านั้น และเชื่อว่าคนไทยไม่ว่าอะไรเลย
ยังไงผมอยากรู้ว่าเจ้าของกระทู้ทุกข์ใจเรื่องอะไรนะครับ อย่าเอาคนอื่นมาอ้าง เพราะเราไม่รู้จิตใจที่แท้จริงของแต่ละคน ขอบคุณครับ
อีกทั้งยังใช้คำว่า "เราชาวพุทธพึงมองกิจกรรม "ก้าวคนละก้าว" อย่างไรให้ไม่ทุกข์ใจ?" นั่นหมายความว่าคนไทยส่วนใหญ่ (ซึ่งเป็นชาวพุทธ) จะทุกข์ใจกับกิจกรรมครั้งนี้ ซึ่งผมไม่คิดว่าเป็นอย่างนั้น
การที่คุณเจ้าของกระทู้ตั้งหัวข้อกระทู้แบบนี้ นั่นต้องหมายความว่าตัวเองมีความทุกข์ใจ ผมจึงอยากรู้ว่าทุกข์ใจอย่างไรครับ เอาตัวคุณเจ้าของกระทู้เอง ไม่ต้องไปพูดถึงคนอื่น
สำหรับวิธีแก้ปัญหาทุกข์ใจ ก็คงใช้วิธีการเจริญสติทั่วไปนะครับ เพราะสามารถใช้ได้ครอบจักรวาลอยู่แล้ว ตั้งแต่สูญเสียคนรัก หรือแม้กระทั่งทุกข์ใจกับกิจกรรมของคุณตูน
สำหรับผมรู้สึกชื่นชมคุณตูนนะครับ เป็นตัวอย่างที่ดีที่น่ารักให้กับสังคม ใช้ความเป็นศิลปินความเป็นดารามาทำประโยชน์ ซึ่งถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไปคงทำไม่ได้
ถ้าจะเป็นห่วงก็คงห่วงว่าจะทำสำเร็จหรือไม่ และขอให้อย่าฝืนถ้าไม่ไหวเท่านั้น และเชื่อว่าคนไทยไม่ว่าอะไรเลย
ยังไงผมอยากรู้ว่าเจ้าของกระทู้ทุกข์ใจเรื่องอะไรนะครับ อย่าเอาคนอื่นมาอ้าง เพราะเราไม่รู้จิตใจที่แท้จริงของแต่ละคน ขอบคุณครับ
แสดงความคิดเห็น
เราชาวพุทธพึงมองกิจกรรม "ก้าวคนละก้าว" อย่างไรให้ไม่ทุกข์ใจและให้สมกับเป็นผู้ที่มีสติปัญญาและมันสมอง?
ปรากฏการณ์ "ก้าวคนละก้าว" นั้นอาจจะพูดได้เต็มปากเต็มคำว่าเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ได้รับความสนใจจากสังคมไทยประจำปี 2017-2018 มากที่สุดก็เป็นได้
ย่อมเป็นเรื่องธรรมดาที่จะมีหลากหลายความคิดเห็นรวมถึงมุมมองที่ต่างมุมต่อการวิ่งจากใต้จรดเหนือของนักร้องนักวิ่งท่านนี้
คนจำนวนมากสรรเสริญเค้า ทั้งที่ไปรอเชียร์ รอเซลฟี่ด้วย ร่วมถึงทำบุญส่งเงินบริจาค บางรายบางท่านบริจาคกันทีเป็นล้านๆบาท
คนจำนวนไม่น้อยแม้เห็นต่างแต่ก็ขอสงวนท่าทีเห็นต่างๆอย่างเงียบๆดีกว่า การแสดงความคิดเห็นที่สวนกระแสสังคมไทยนั้นเป็นอย่างไร
ท่านอัยการที่ชอบไปให้ความรู้ความคิดเห็นทางกฏหมายในรายการของพิธีกรรุ่นใหญ่ผมสั้นสุดคิวท์น่าเข้าใจฟิลนั้นดี
คนจำนวนหนึ่งก็แสดงความเห็นต่างกันอย่างเปิดเผย ทั้งการเห็นต่างในแง่ที่มีเหตุมีผลและการเห็นต่างที่มีท่วงทำนองออกไปในทางกระแนะกระแหน
รวมถึงกลุ่มคนที่ไม่ได้สนใจใส่ใจอะไรเกี่ยวกับการวิ่งในครั้งนี้ของพี่ตูน
เราชาวพุทธพึงมองกิจกรรม "ก้าวคนละก้าว" อย่างไรให้ไม่ทุกข์ใจ?
หากท่านเป็นชาวพุทธ ท่านต้องยืนอยู่บนหลักเหตุผลและใจกว้างพอที่จะยอมรับความจริงให้ได้ว่าในโลกใบนี้ก็ยังมีมนุษย์ที่เห็นต่างจากท่านอยู่
ต่อให้การวิ่งของพี่ตูนนั้นจะเป็นเรื่องดีและยิ่งใหญ่เพียงใดในมุมมองของท่าน แต่ท่านเป็นใครที่จะไปสามารถลิขิตความคิดผู้อื่นให้ตรงไปในทางเดียวกันกับความคิดของท่าน? แม้ในยุคดึกดำบรรฬ์นั้นขนาดพระศาสดาก็ยังถูกอลัชชีแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เลย ประสาอะไรกับเราๆท่านๆรวมไปถึงพี่ตูนเองด้วย
ตัวพี่ตูนเองก็ต้องยอมรับในชะตากรรมที่ตนเองได้ก่อขึ้น
เพราะเมื่อมีการกระทำที่เกิดขึ้นแล้วมันก็ย่อมต้องมีผลของการกระทำนั้นๆตามมาด้วยเสมอ
การวิ่งของพี่ตูนแม้ท่านจะพูดว่านั่นคือการกระทำกรรมดี แต่การกระทำกรรมดีก็ย่อมมีผลของมันตามมาด้วย
และไม่มีหลักตายตัวชี้ชัดไปได้แน่นอนว่าทำดีปุ๊บจะได้รับผลกรรมดีโดยทันที หรือจะต้องได้รับผลดีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม ความสุขใจความอิ่มเอมใจจากผลบุญในการทำกรรมดีนั้นย่อมรับรู้ได้เฉพาะตน
เมื่อพี่ตูนตั้งใจลงใจทำกิจกรรมนี้ด้วยใจบริสุทธิ์ ความสุขใจจากการให้ การอุทิศตน การได้เห็นได้สัมผัสถึงแรงใจแรงเชียร์ของผู้คนที่เห็นด้วยกับการให้ในครั้งนี้ย่อมเกิดขึ้นในใจของเจ้าตัวอยู่แล้ว อาจจะเกิดขึ้นแล้วเกิดขึ้นอีก เกิดขึ้นวันละหลายๆรอบ พี่เค้าอาจจะได้ประจักษ์ถึงสุขที่เหนือกว่าสุขใดใดในโลก ความสุขที่อยู่เหนือกว่าสิ่งของเงินทองต่างๆ
แต่ตามกลไกของธรรมชาติสุขนั้นย่อมเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป มันก็ต้องมีทุกข์กายทุกข์ใจเกิดขึ้นสลับไปสลับมาเป็นเรื่องดัมมะชาติ
วิ่งสองพันกว่ากิโลฝ่าแดดฝ่าฝนสู้ลมหนาวเป็นระยะหลายวันหลายเดือน สังขารร่างกายมันก็ต้องมีผุพังสึกหรอไปบ้างเป็นปกติวิสัย
คนเห็นดีเห็นต่างตามข้างทางก็เป็นสิ่งที่พี่เค้าต้องประสพพบเจอ การวิ่งหนนี้เพลอๆวิ่งไปถึงเชียงรายพี่ตูนเกิดบรรลุทะลุธรรมขึ้นมา มันก็เป็นได้ใครจะรู้?
เราๆท่านๆต่างหากที่พึงมองปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ด้วยใจที่เป็นธรรม จะได้ไม่เป็นทุกข์
- เห็นด้วยเชียร์พี่ตูนแต่ก็ต้องใจกว้างพอที่จะยอมรับความคิดเห็นที่แตกต่างไปจากเรา การไปด่าทอผู้ที่เห็นต่างด้วยโมหะ โทสะ นั้นไม่ใช่วิสัย
ของผู้ที่มีสติปัญญาขอรับ
- ไม่เห็นด้วยแต่การจะแสดงความคิดเห็นที่แตกต่างนั้นก็พึงดูเนื้อหาของเหตุผล ภาษาที่ใช้ และกาละที่จะพูดให้ดี
พระพุทธเจ้าท่านก็สอนอยู่ว่า "วาจาใด อันจริง อันแท้ ประกอบ ด้วยประโยชน์และเป็นที่รักที่พึงใจของผู้อื่น
ตถาคต ย่อมเป็นผู้ รู้จักกาละที่เหมาะ เพื่อกล่าววาจานั้น" สรุปง่ายๆ แม้เป็นเรื่องจริงแต่พระท่านก็ไม่พูดหากมันไม่เกิดประโยชน์
หรือหากเอ่ยไปแล้วมันไปกระทบเทือนจิตใจทำร้ายทำลายความรู้สึกของใครต่อใคร พระท่านก็เลือกที่จะเงียบเป็นพระประธานดีกว่า
ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกท่านที่มีส่วนร่วมด้วยใจอันบริสุทธิ์ในกิจกรรม ก้าวคนละก้าว นี้ด้วยขอรับ
ขออนุโมทนาบุญร่วมไปกับพี่ตูนที่อุทิศตนและแสดงให้สังคมได้เห็นถึงการให้ที่ยิ่งใหญ่ของพี่ด้วยขอรับ
ด้วยรักและรู้ทันในทุกๆก้าว
กอดแมว