สวัสดีค่ะทุกคน
คืออยากจะมาเล่าให้ฟังค่ะ มันอึดอัดมากที่ต้องเก็บความรู้สึกอยู่ตลอดเวลา +ยาวไปหน่อยนะ โ์ทดที+
#เริ่มเลยนะค่ะ ตามหัวข้อเลยเชื่อว่าหลายๆคนก็ต้องเคยแอบชอบรุ่นพี่เหมือนกัน เราได้เข้ามาศึกษาอยู่ในมหาลัยแห่งหนึ่งในภาคใต้ เราอยู่ปี1นะ ซึ่งกิจกรรมปี1นั้นเยอะมาก แล้วกิจกรรมนี้ละที่ทำให้เราได้รู้จักกันค่ะ คือเวลาที่แอดเฟสรุ่นพี่คนไหนไปต้องไปรายงานหน้าเฟสหรือในแชทเสมอเพื่อทำความรู้จักกัน พี่รู้จักน้อง น้องรู้จักพี่ไรงี้ แล้ววันนึงรุ่นพี่ก็บอกให้ตามหาพี่รหัส ป้ารหัส ยายรหัส เราก็เจอหมดนะ แต่ป้ารหัสเราออกแล้ว (ได้รู้จักก็เพราะป้าเลยนะ) แล้วเราหาเฟสป้ารหัสเจอเลยแอดไป พอเขารับเขาก็บอกว่าถึงพี่ไม่ได้เรียนที่นั่น แต่พี่ก็ช่วยน้องได้เสมอ เขาก็ให้เราโพสรูปๆนึงที่สวยที่สุดของเราลงเฟส แล้วแนะนำตัวตามระเบียบ *จุดแรกเลย ก็มีคนมาคอมเม้นเยอะ รุ่นพี่ทั้งนั้น แต่มีรุ่นพี่อยู่คนๆนึงมาคอมเม้นต์ แบบแกล้งเรางี้ เราเลยตอบเม้นตามมารยาท แต่เราแอบไปส่องเฟสเขา คือเราชอบไลฟสไตล์แบบนี้เลย คือตามหามานาน แต่ก็ไม่ได้อะไรนะ หลังจากนั้นเวลาเราโพสอะไรเขาก็มาไลค์มาเม้นตลอดจนเรารู้จักกัน แล้วเขาเป็นคนทักแชทมาก่อน เราก็ไม่ได้คิดอะไร (คิดว่าสงสัยมาอ่อยตามประสารุ่นพี่5555) แต่ไม่ใช่เลย คนละเรื่องกับที่เราคิดเลยเว้ย คือไม่มีเรื่องแบบจะจีบไรเลย ทักมาคุยเรื่องเกมส์เลย(เราเป็นคนติดเกมมากแล้วเวลาชนะชอบลงเฟส แพ้ก็ลงนะ^^) เกมส์ที่เราเล่นพี่เขาก็เล่น หลังจากนั้นก็ชวนกันเล่นเกมส์ตลอด คุยกันตลอด คือเขาคุยแล้วสนุกเราชอบละมันไม่น่าเบื่อ แต่หลังๆเราเริ่มเบื่อเกมส์แล้วเวลาพี่เขาชวนก็ปฏิเสธไปหลายครั้งเลยแหล้ะ แต่ยังคุยกันนะ คุยมาประมาณเดือนกว่าเริ่มไม่ใช่เรื่องเกมส์ละ เป็นเรื่องรักๆเศร้าๆดราม่ามาเต็มละ ทุกครั้งที่คุยเรารู้สึกดี แบบอยากคุยแบบนี้ตลอดไปถึงไม่ได้เปนไรกันก็เหอะ เขามีปัญหาอะไรก็มาบอกเราเสมอ ปรึกษากันไปมาตลอด เวลาทำอะไรก็ถ่ายรูปส่งกันไปมา เวลาใครงอลก็ง้อ วิดีโอคอล คุยเป็นชั่วโมงๆ แบบนี้เสมอ คุยกัน2-3เดือน เราก็เริ่มที่จะชอบพี่เขาแบบจริงจังละ แต่ก็ไม่ได้บอกไป เพราะเขาอาจไม่ได้คิดไรกับเรา ก็คุยต่อไปจนบทสนทนาของพี่เขาเริ่มน้อยลง แต่เราตอบโคตรยาวเขาตอบมาสั้นๆ คือเข้าใจเลย เหมือนไม่อยากคุยแล้วอ่ะ
แล้วเราก็ถามเขาว่าพี่ไม่มีอะไรจะคุยกับน้องบ้างหรอ พี่เขาตอบว่าไม่มี เพราะคุยทุกวัน(คิดในใจว่า อ่อถ้าไม่คุยนานๆคงพิมมามากกว่านี้สินะ) เราแบบไม่ไหวแล้วอ่ะความสัมพันธ์แบบนี้คือทำไมเหมือนรู้สึกอยู่ฝ่ายเดียว มันอึดอัดนะ เราเลยหาเรื่องทะเลาะแล้วเลิกคุยไป คือตอนที่เลิกคุยเนี่ยเราร้องไห้หนักมาก (คือบอกกับตัวเองว่าเขาคงไม่คิดไรจริงๆ) ไม่คุยกันประมาณ8วัน แล้วพี่เขาทักมาว่าจะไม่คุยกับเขาแล้วหรอ เราก็ตอบว่าแล้วจะให้คุยไรละ แล้วเขาถามว่ามีอะไรจะบอกพี่ไหม เราก็บอกว่ามีนะ แต่ยังไม่อยากบอก พี่เขาก็บอกว่าเขาก็รู้อยู่ว่าเราจะบอกอะไร แล้วเราถามเขาว่า ถ้ารู้ก็ลองบอกมา เขาพิมพ์มาว่า *น้องชอบพี่ใช่ไหม?* คือสตั้นไปหลายนาทีว่าจะตอบไงดี เพราะไม่คุยมาสักพักละ แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม เราก็ตัดสินใจไหนๆก็ทำใจมาพักนึงละ นกก็นกเหอะ เลยตอบไปว่าใช่ แล้วเราก็ต้องมาเจอกับคำที่ทำร้ายจิตใจโคตรด้วยคำนี้ *ไปชอบคนอื่นได้ไหม* อห.คือแบบจะใจร้ายไปไหนว่ะพี่ เราเจ็บมากในคำนี้คือได้หรอให้ไปชอบคนอื่น (ทำได้ง่ายๆคงทำไปแล้ว) หลังจากนั้นเราก็ดราม่าใส่เขาเยอะมาก แต่เหมือนเขาไม่สนใจอะไรเลย เราเลยอืม ที่คุยกันเป้นเดือนๆ
ไม่รู้สึกไรบ้างหรอว่ะ ยอมใจเลย จบท้ายด้วยสติ๊กเกอร์ค่ะบทสนทนานี้ #เจ็บนี้อีกนานค่ะ คุยกันตั้งแต่เดือนแรกเลยที่เข้ามาเรียน จนตอนนี้เราอยู่เทอม2ละ แต่ก็ยังไม่ลืมสักที เขาไปส่องนานๆทีไลค์บ้างเปนบางครั้ง
แล้วเรียนหนักด้วยเลยไม่ได้อะไรมากแล้ว แต่เวลาเห้นเขาที่มหาลัยความรู้สึกเดิมก็กลับมา จนบางครั้งน้ำตามันไหล ตอนนี้ก็ยังเห็นอยู่เพราะเราอยู่สาขาเดียวกันแต่สักวันเราจะเข้มแข็งพอ และนี่ก็เป็นประสบการณ์นกแบบไม่กล้าที่จะรักใครอีกเลย.. ของเพื่อนๆเป็นแบบไหนกันบ้างค่ะ มาเล่าให้ฟังได้นะ
แอบชอบรุ่นพี่ แล้วนก?
คืออยากจะมาเล่าให้ฟังค่ะ มันอึดอัดมากที่ต้องเก็บความรู้สึกอยู่ตลอดเวลา +ยาวไปหน่อยนะ โ์ทดที+
#เริ่มเลยนะค่ะ ตามหัวข้อเลยเชื่อว่าหลายๆคนก็ต้องเคยแอบชอบรุ่นพี่เหมือนกัน เราได้เข้ามาศึกษาอยู่ในมหาลัยแห่งหนึ่งในภาคใต้ เราอยู่ปี1นะ ซึ่งกิจกรรมปี1นั้นเยอะมาก แล้วกิจกรรมนี้ละที่ทำให้เราได้รู้จักกันค่ะ คือเวลาที่แอดเฟสรุ่นพี่คนไหนไปต้องไปรายงานหน้าเฟสหรือในแชทเสมอเพื่อทำความรู้จักกัน พี่รู้จักน้อง น้องรู้จักพี่ไรงี้ แล้ววันนึงรุ่นพี่ก็บอกให้ตามหาพี่รหัส ป้ารหัส ยายรหัส เราก็เจอหมดนะ แต่ป้ารหัสเราออกแล้ว (ได้รู้จักก็เพราะป้าเลยนะ) แล้วเราหาเฟสป้ารหัสเจอเลยแอดไป พอเขารับเขาก็บอกว่าถึงพี่ไม่ได้เรียนที่นั่น แต่พี่ก็ช่วยน้องได้เสมอ เขาก็ให้เราโพสรูปๆนึงที่สวยที่สุดของเราลงเฟส แล้วแนะนำตัวตามระเบียบ *จุดแรกเลย ก็มีคนมาคอมเม้นเยอะ รุ่นพี่ทั้งนั้น แต่มีรุ่นพี่อยู่คนๆนึงมาคอมเม้นต์ แบบแกล้งเรางี้ เราเลยตอบเม้นตามมารยาท แต่เราแอบไปส่องเฟสเขา คือเราชอบไลฟสไตล์แบบนี้เลย คือตามหามานาน แต่ก็ไม่ได้อะไรนะ หลังจากนั้นเวลาเราโพสอะไรเขาก็มาไลค์มาเม้นตลอดจนเรารู้จักกัน แล้วเขาเป็นคนทักแชทมาก่อน เราก็ไม่ได้คิดอะไร (คิดว่าสงสัยมาอ่อยตามประสารุ่นพี่5555) แต่ไม่ใช่เลย คนละเรื่องกับที่เราคิดเลยเว้ย คือไม่มีเรื่องแบบจะจีบไรเลย ทักมาคุยเรื่องเกมส์เลย(เราเป็นคนติดเกมมากแล้วเวลาชนะชอบลงเฟส แพ้ก็ลงนะ^^) เกมส์ที่เราเล่นพี่เขาก็เล่น หลังจากนั้นก็ชวนกันเล่นเกมส์ตลอด คุยกันตลอด คือเขาคุยแล้วสนุกเราชอบละมันไม่น่าเบื่อ แต่หลังๆเราเริ่มเบื่อเกมส์แล้วเวลาพี่เขาชวนก็ปฏิเสธไปหลายครั้งเลยแหล้ะ แต่ยังคุยกันนะ คุยมาประมาณเดือนกว่าเริ่มไม่ใช่เรื่องเกมส์ละ เป็นเรื่องรักๆเศร้าๆดราม่ามาเต็มละ ทุกครั้งที่คุยเรารู้สึกดี แบบอยากคุยแบบนี้ตลอดไปถึงไม่ได้เปนไรกันก็เหอะ เขามีปัญหาอะไรก็มาบอกเราเสมอ ปรึกษากันไปมาตลอด เวลาทำอะไรก็ถ่ายรูปส่งกันไปมา เวลาใครงอลก็ง้อ วิดีโอคอล คุยเป็นชั่วโมงๆ แบบนี้เสมอ คุยกัน2-3เดือน เราก็เริ่มที่จะชอบพี่เขาแบบจริงจังละ แต่ก็ไม่ได้บอกไป เพราะเขาอาจไม่ได้คิดไรกับเรา ก็คุยต่อไปจนบทสนทนาของพี่เขาเริ่มน้อยลง แต่เราตอบโคตรยาวเขาตอบมาสั้นๆ คือเข้าใจเลย เหมือนไม่อยากคุยแล้วอ่ะ
แล้วเราก็ถามเขาว่าพี่ไม่มีอะไรจะคุยกับน้องบ้างหรอ พี่เขาตอบว่าไม่มี เพราะคุยทุกวัน(คิดในใจว่า อ่อถ้าไม่คุยนานๆคงพิมมามากกว่านี้สินะ) เราแบบไม่ไหวแล้วอ่ะความสัมพันธ์แบบนี้คือทำไมเหมือนรู้สึกอยู่ฝ่ายเดียว มันอึดอัดนะ เราเลยหาเรื่องทะเลาะแล้วเลิกคุยไป คือตอนที่เลิกคุยเนี่ยเราร้องไห้หนักมาก (คือบอกกับตัวเองว่าเขาคงไม่คิดไรจริงๆ) ไม่คุยกันประมาณ8วัน แล้วพี่เขาทักมาว่าจะไม่คุยกับเขาแล้วหรอ เราก็ตอบว่าแล้วจะให้คุยไรละ แล้วเขาถามว่ามีอะไรจะบอกพี่ไหม เราก็บอกว่ามีนะ แต่ยังไม่อยากบอก พี่เขาก็บอกว่าเขาก็รู้อยู่ว่าเราจะบอกอะไร แล้วเราถามเขาว่า ถ้ารู้ก็ลองบอกมา เขาพิมพ์มาว่า *น้องชอบพี่ใช่ไหม?* คือสตั้นไปหลายนาทีว่าจะตอบไงดี เพราะไม่คุยมาสักพักละ แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม เราก็ตัดสินใจไหนๆก็ทำใจมาพักนึงละ นกก็นกเหอะ เลยตอบไปว่าใช่ แล้วเราก็ต้องมาเจอกับคำที่ทำร้ายจิตใจโคตรด้วยคำนี้ *ไปชอบคนอื่นได้ไหม* อห.คือแบบจะใจร้ายไปไหนว่ะพี่ เราเจ็บมากในคำนี้คือได้หรอให้ไปชอบคนอื่น (ทำได้ง่ายๆคงทำไปแล้ว) หลังจากนั้นเราก็ดราม่าใส่เขาเยอะมาก แต่เหมือนเขาไม่สนใจอะไรเลย เราเลยอืม ที่คุยกันเป้นเดือนๆ
แล้วเรียนหนักด้วยเลยไม่ได้อะไรมากแล้ว แต่เวลาเห้นเขาที่มหาลัยความรู้สึกเดิมก็กลับมา จนบางครั้งน้ำตามันไหล ตอนนี้ก็ยังเห็นอยู่เพราะเราอยู่สาขาเดียวกันแต่สักวันเราจะเข้มแข็งพอ และนี่ก็เป็นประสบการณ์นกแบบไม่กล้าที่จะรักใครอีกเลย.. ของเพื่อนๆเป็นแบบไหนกันบ้างค่ะ มาเล่าให้ฟังได้นะ