แบบนี้เรียกว่าจมอยู่กับอดีตหรือป่าว??

เราเลิกกับแฟนเราค่ะ สาเหตุเพราะว่า เขามีเพื่อนของเขาที่คุยกันมาเกือบจะ3ปี ไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนแฟนแต่ไม่ใช่แฟน แต่ตอนนี้ผญ.คนนั้นไปเรียนต่อที่อื่นเขาก็เลยปล่อย ตอนเลิกกับเราเขาบอกยังรอผญ.คนนั้นอยู่อีกอย่างเขายังต้องการชีวิตอิสระ ไปไหนกับเพื่อนได้ชิวๆ ไม่ต้องการให้ใครเป็นเจ้าของ แค่อยากมีคนคอยคุยตลอด เราก็เลยเลือกที่จะคืนชีวิตเดิมให้เขา ประมาณซัก3-4เดือนเขาก็กลับมาค่ะ เราบอกให้เขารอเพื่อนของเขาต่อเถอะ เขาบอกว่าไม่รอแล้ว ยังไงก็เป็นได้แค่เพื่อน เราก็ใจอ่อนกลับไปคบอีก แล้วก็เลิกอีกรอบ ตอนบอกเลิกนี่เจ็บมากค่ะ ทั้งเขาและเรากอดกันแน่นมาก เหมือนต่างคนต่างรู้ว่าเรารักกันมากนะ แต่มันคบกันไม่ได้ ร้องไห้ทั้งคู่ ไอ่เราก็เพิ่งจะได้เห็นน้ำตาลูกผู้ชายก็วันนี้แหละค่ะ แต่ความจริงเราก็ไม่รู้ว่าเขารักเราไหม แล้วคุณคิดว่าเขารักเราไหมคะ ? มีคนบอกว่าเราจมอยู่อดีต เราไม่ไปไหน เรารู้สึกเสียใจนิดหน่อยที่ได้ยินแบบนี้ เราไม่ได้รู้สึกจมอยู่กับอดีตเลย เรารู้สึกว่าเราโอเคกับชีวิตเราดี เราใช้ชีวิตปกติดี เราอยู่กับเพื่อน ครอบครัว เรายิ้ม หัวเราะ กินข้าวได้ปกติ คือเรียกว่าง่ายๆว่าปกติ แต่..ในใจของเรามันยังมีเขาอยู่ เราคิดถึงเขาตลอดเวลาทุกวันทุกคืน แต่เราไม่ได้ฟูมฟายร้องไห้อะไรแบบนั้น แต่มันอาจจะมีน้ำตาซึมๆบ้างเวลาคิดถึงมากๆ มันโอเคดีกับการที่คิดถึงเขาอยู่แบบนี้ มันไม่ได้มีอะไรดีขึ้น แต่ก็ไม่ได้แย่ลง... สรุปเราจมอยู่กับอดีตหรอคะ แล้วเขารักเราไหม ...