เชื่อไหมว่าตะก่อน ผมเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงมาก ตอนอยู่ ม.ปลาย ก็ไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากคิดจะเล่นเกม
ต้องบอกก่อนว่า ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนก็ตั้งแต่ผมเรียนอยู่ ม5หลางภาคแรก
ใช้ชีวิตปกติ โดดเรียน เอาเกมไปเล่นในห้องเรียน โกงข้อสอบ สุดท้ายแม่ผมความดันขึ้นเพรสะเกรดผม
หมอบอกว่าถ้าเกิดขึ้นมากกว่านี้ แม่จะไม่สามารถมีชีวิตปกติเหมือนเดิมได้
จุดเปลี่ยนเริ่มจากการที่ผมตั้งใจเรียนแล้วเลิกโดดเรียนเพื่อที่สอบเข้ามหาลัยได้
พอเข้า ม6 ผมก็สอบชิ่งทุนเอา สรุปได้มาสามที่
หลังจากนั้นผมก็เจอผู้หญิ่งคนหนึ่งอายุทากกว่าผม 6ปี(แฟนเก่า) ก็เหมือนคู่อื่นๆ จนกระทั้งผมสร้างเรื่อง
จากที่รักเขา ผมกลับเริ่มเบื่อเขาเพราะชวนไปไหนก็ไม่ไปจะเอาแต่นอน อยู่ด้วยกันก็ไลน์หาเพื่อนตลอด
คือเขาก็ไม่ได้ผิดอะไร กลับมาที่เรื่องทึ่เกิด ผมนอกใจเขาไปคุยกับคนอื่น และผมจำได้แบบขึ้นหัวด้วย
วันที่ผมกลับมากรุงเทพ เขาให้ของขวัญคือตุ๊กตาแกะสำหรับวันปีใหม่
และผมก็บอกเขาไปตรงๆว่าผมกำลังคุยกับคนอื่นอยู่น่ะ เขาบอกเขาจะเปลี่ยน แต่ด้วยความที่เราให้โอกาสมามากพอ
ผมเลยบอกผมเลือกอีกคนหนึ่งแทนเขา พออาทิตย์หนึ่งผ่านไป ผมเรียนรู้อะไรที่สายเกินไป ผมแค่หลงผู้หญิ่งอีกคนเพราะเขาเข้าใจเราและคุยแก้เหงา
ผมกลับไปบอกแฟนเก่าว่าขอโทษ เริ่มกันใหม่ได้ไหม คำตอบที่ผมได้คือ ได้แต่ความรู้สึกมันๆม่เหมือนเดิม
นางก็จะเปิดเพลง ไม่ได้หมดรักแต่หมดแรง ผมเองรู้เลยว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ ผมเลยถามไปว่ายังรักกันไหม เขาก็เงียบ
4เดือนผ่านไป ผมกลับมาจากชลบุรี ผมถามเขาไปหมดรักรึป่าว คำตอบคือ หมด
ใช่ผมสมควรโดนอะไรแบบนั้น และหารู้ไมว่าวันนั้นแหละคือวันที่ผมจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นคนใหม่
ผมมั่วแต่โทษคนอื่น แต่ไม่เคยมองว่าตัวเองผิด ผมก็ร้องไห จนมันรู้สึกพอใจ ผมไม่ได้นั่งสมาธิ แต่ชงกาแฟดำสักแก้ว
แล้วนั่งมองดูพระอาทิตย์ตก ทำไปเรื่อยๆ ผมก็สามารถแก้ปัญหาในหัวได้ สามารถคิดในมุมมองคนที่สามได้ และสามารถคุมอรมได้ดีกว่าเดิม
จากที่ผมไม่เคยออกไปไหนกับเพื่อน ผมก็เริ่มเทียวบ่อยขึ้น เริ่มดูรายดารตลกๆของเกาหลีเพื่อที่จะคุยกับคนอื่นได้เฮฮา
ผมลดน้ำหนักประชดตัวเอง (*ตอนนี้กลับมาอ้วน)
ที่สุดแล้ว สิ่งพวกนี้ทำให้ผมกล้าที่จะพูด กล้าที่จะทำอะไร
แล้วเกรดก็ออกมา 3.5 เกือบตลอด (ยังมีโดด เอาไปนอนหรือทำงานอีกวิชาให้เสร็จ)
พอทำงานจากที่เป็นคนเข้างานมาใหม่ ผมแอบสังเกตว่าเราทำอะไร ทำยังไง จน2เดือนต่อมา ผมโดนเลือนตำแหน่งให้เป็นหัวหน้า ทั้งๆที่ไม่ได้จบสาขาที่เกียวข้องกับงานที่ทำ
ผมไม่ได้มาอวด ไม่ได้ต้องการให้คนมาบอก สุดยอด
แต่บางคนอาจจะไม่รู้เส้นทางชีวิตตัวเอง หรืออาจจะเกรดไม่ดี อาจจะอกหักแล้วไม่อยากทำอะไร ผมอยากบอก มันมีทางที่ดีกง่าเสมอครับ
ความรักที่เปลี่ยนไปและชีวิตที่เปลี่ยนไป
ต้องบอกก่อนว่า ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนก็ตั้งแต่ผมเรียนอยู่ ม5หลางภาคแรก
ใช้ชีวิตปกติ โดดเรียน เอาเกมไปเล่นในห้องเรียน โกงข้อสอบ สุดท้ายแม่ผมความดันขึ้นเพรสะเกรดผม
หมอบอกว่าถ้าเกิดขึ้นมากกว่านี้ แม่จะไม่สามารถมีชีวิตปกติเหมือนเดิมได้
จุดเปลี่ยนเริ่มจากการที่ผมตั้งใจเรียนแล้วเลิกโดดเรียนเพื่อที่สอบเข้ามหาลัยได้
พอเข้า ม6 ผมก็สอบชิ่งทุนเอา สรุปได้มาสามที่
หลังจากนั้นผมก็เจอผู้หญิ่งคนหนึ่งอายุทากกว่าผม 6ปี(แฟนเก่า) ก็เหมือนคู่อื่นๆ จนกระทั้งผมสร้างเรื่อง
จากที่รักเขา ผมกลับเริ่มเบื่อเขาเพราะชวนไปไหนก็ไม่ไปจะเอาแต่นอน อยู่ด้วยกันก็ไลน์หาเพื่อนตลอด
คือเขาก็ไม่ได้ผิดอะไร กลับมาที่เรื่องทึ่เกิด ผมนอกใจเขาไปคุยกับคนอื่น และผมจำได้แบบขึ้นหัวด้วย
วันที่ผมกลับมากรุงเทพ เขาให้ของขวัญคือตุ๊กตาแกะสำหรับวันปีใหม่
และผมก็บอกเขาไปตรงๆว่าผมกำลังคุยกับคนอื่นอยู่น่ะ เขาบอกเขาจะเปลี่ยน แต่ด้วยความที่เราให้โอกาสมามากพอ
ผมเลยบอกผมเลือกอีกคนหนึ่งแทนเขา พออาทิตย์หนึ่งผ่านไป ผมเรียนรู้อะไรที่สายเกินไป ผมแค่หลงผู้หญิ่งอีกคนเพราะเขาเข้าใจเราและคุยแก้เหงา
ผมกลับไปบอกแฟนเก่าว่าขอโทษ เริ่มกันใหม่ได้ไหม คำตอบที่ผมได้คือ ได้แต่ความรู้สึกมันๆม่เหมือนเดิม
นางก็จะเปิดเพลง ไม่ได้หมดรักแต่หมดแรง ผมเองรู้เลยว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ ผมเลยถามไปว่ายังรักกันไหม เขาก็เงียบ
4เดือนผ่านไป ผมกลับมาจากชลบุรี ผมถามเขาไปหมดรักรึป่าว คำตอบคือ หมด
ใช่ผมสมควรโดนอะไรแบบนั้น และหารู้ไมว่าวันนั้นแหละคือวันที่ผมจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นคนใหม่
ผมมั่วแต่โทษคนอื่น แต่ไม่เคยมองว่าตัวเองผิด ผมก็ร้องไห จนมันรู้สึกพอใจ ผมไม่ได้นั่งสมาธิ แต่ชงกาแฟดำสักแก้ว
แล้วนั่งมองดูพระอาทิตย์ตก ทำไปเรื่อยๆ ผมก็สามารถแก้ปัญหาในหัวได้ สามารถคิดในมุมมองคนที่สามได้ และสามารถคุมอรมได้ดีกว่าเดิม
จากที่ผมไม่เคยออกไปไหนกับเพื่อน ผมก็เริ่มเทียวบ่อยขึ้น เริ่มดูรายดารตลกๆของเกาหลีเพื่อที่จะคุยกับคนอื่นได้เฮฮา
ผมลดน้ำหนักประชดตัวเอง (*ตอนนี้กลับมาอ้วน)
ที่สุดแล้ว สิ่งพวกนี้ทำให้ผมกล้าที่จะพูด กล้าที่จะทำอะไร
แล้วเกรดก็ออกมา 3.5 เกือบตลอด (ยังมีโดด เอาไปนอนหรือทำงานอีกวิชาให้เสร็จ)
พอทำงานจากที่เป็นคนเข้างานมาใหม่ ผมแอบสังเกตว่าเราทำอะไร ทำยังไง จน2เดือนต่อมา ผมโดนเลือนตำแหน่งให้เป็นหัวหน้า ทั้งๆที่ไม่ได้จบสาขาที่เกียวข้องกับงานที่ทำ
ผมไม่ได้มาอวด ไม่ได้ต้องการให้คนมาบอก สุดยอด
แต่บางคนอาจจะไม่รู้เส้นทางชีวิตตัวเอง หรืออาจจะเกรดไม่ดี อาจจะอกหักแล้วไม่อยากทำอะไร ผมอยากบอก มันมีทางที่ดีกง่าเสมอครับ