ผมมีเรื่องที่จะบอกว่า ตั้งแต่เด็กถึงม.ปลาย ผมไม่เคยชอบเพื่อนเพศเดียวกันมาก่อนครับ ชอบผู้หญิงมาโดยตลอด ตามปกติ จนเข้ามาอยู่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ผมรู้จักเพื่อนคนหนึ่ง สมมติชื่อ ก เขาเป็นเพื่อนกวนๆ หน่อยครับ ตอนแรกผมก่ไม่ชอบความกวนตีนของเขา เขาชอบแกล้งผม เมื่อรู้จักกันมากขึ้น เขากลับไม่กวนตีนผม เวลาผมมีปัญหาไร ผมก่จะมาบอก ก ซึ่ง ก ก่ช่วยผมมาตลอด ทุกวันนี้ผมกับเขาจะไปไหน ก็ไปด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน จนทำให้ผมรู้สึกหวั่นไหวกับเขาขึ้นมา ผมอยู่กับเขาแล้วมีความสุขทุกครั้งที่ได้พบ แต่การที่เป็นแบบนี้ มันทำให้ตอนทั่ผมอยู่คนเดียว ผมรู้สึกเหงา ซึ่งสิ่งนี้จะทำให้ผมคิดถึงเขาขึ้นมา ผมก็เลยขอเขามาอยู่เป็นเพื่อนด้วย เขาก็มา จนทำให้ผมชอบเขามากขึ้นเรื่อยๆๆ ทุกๆ เดือน ผมชวน ก มานอนด้วย ก ก็มานอนด้วย ประมาณ 3-4 ครั้งต่อเดือน แต่การนอนคือนอนแบบ ผมนอนบนเตียง เขานอนข้างล่างเตียง ไม่ได้หมายถึงนอนด้วยกันบนเตียงนะครับ เอ้ออ...แต่ผมจะบอกว่า เขามีแฟนแล้วว เป็นผู้หญิงต่างมหาวิทยาลัย ตอนนี้ผมก็แอบชอบผู้หญิงเหมือนกัน แต่ในใจก็ยังแอบชอบ ก อยู่ ผมชอบแค่ผู้ชายคนนี้คนเดียว แต่สำหรับเพื่อนผู้ชายคนอื่น ผมไม่เคยคิดไรนะครับ ผมอึดอัดใจมาก ผมอยากบอกให้เขารู้ แต่ผมก็ไม่กล้าที่จะบอก
เพราะผมกังวลว่าควรจะบอกเขาช่วงสถานการณ์แบบไหนถึงจะดีทั้งสองฝ่าย หรือฝ่าย ก เสียใจน้อยที่สุดครับ และมีวิธีไหนที่พอช่วยทำให้เราสองคนยังโอเคกันอยู่ครับ เรื่องแบบนี้ จริงๆผมไม่ค่อยคิดมากหรอกครับ ผมพยายามออกห่างด้วยซ้ำ เพื่อให้ผมไม่หวั่นไหว แต่ผมยังรู้สึกว่า ก ก็ยังพยายามที่จะชักชวนผมไปทำสิ่งต่างๆอยู่ครับ บางวันไม่ได้เจอกันเลย ไม่ได้คุยกันเลย มันก็ดีนะครับ แต่เมื่อพ้นวันนั้นแล้ว มันก็ชักชวนผมตลอด มีครั้งหนึ่ง ผมไม่ได้อยู่กับมันประมาณ 4 วัน
มันชวนไปทำไร ที่ไหน ผมก็ปฏิเสธตลอด จนมันคิดว่าผมโกรธไรมันรึเปล่า ผมก็เลยบอกมันว่าไม่ได้โกรธ แล้วมันก็บอกผมว่า ถ้าไม่ได้โกรธแล้วทำไมต้อง ปฏิเสธทุกครั้งด้วย ประมาณนี้ครับ ผมก็เลยคิดว่า มันก็อาจจะชอบผม แต่ผมก็คิดตลอดเวลาว่า มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกครับ
*คำไหนที่ไม่สุภาพหรือผมเขียนตรงไหนผิด ขอโทษด้วยนะครับ
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคนที่มาอ่านและมาเม้นด้วยนะครับ
อยากรู้วิธี รบกวนช่วยมาตอบหน่อยครับ แอบชอบเพื่อน ช-ช?
เพราะผมกังวลว่าควรจะบอกเขาช่วงสถานการณ์แบบไหนถึงจะดีทั้งสองฝ่าย หรือฝ่าย ก เสียใจน้อยที่สุดครับ และมีวิธีไหนที่พอช่วยทำให้เราสองคนยังโอเคกันอยู่ครับ เรื่องแบบนี้ จริงๆผมไม่ค่อยคิดมากหรอกครับ ผมพยายามออกห่างด้วยซ้ำ เพื่อให้ผมไม่หวั่นไหว แต่ผมยังรู้สึกว่า ก ก็ยังพยายามที่จะชักชวนผมไปทำสิ่งต่างๆอยู่ครับ บางวันไม่ได้เจอกันเลย ไม่ได้คุยกันเลย มันก็ดีนะครับ แต่เมื่อพ้นวันนั้นแล้ว มันก็ชักชวนผมตลอด มีครั้งหนึ่ง ผมไม่ได้อยู่กับมันประมาณ 4 วัน
มันชวนไปทำไร ที่ไหน ผมก็ปฏิเสธตลอด จนมันคิดว่าผมโกรธไรมันรึเปล่า ผมก็เลยบอกมันว่าไม่ได้โกรธ แล้วมันก็บอกผมว่า ถ้าไม่ได้โกรธแล้วทำไมต้อง ปฏิเสธทุกครั้งด้วย ประมาณนี้ครับ ผมก็เลยคิดว่า มันก็อาจจะชอบผม แต่ผมก็คิดตลอดเวลาว่า มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกครับ
*คำไหนที่ไม่สุภาพหรือผมเขียนตรงไหนผิด ขอโทษด้วยนะครับ
ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคนที่มาอ่านและมาเม้นด้วยนะครับ