ความรักมันคือ เรื่องที่เกิดขึ้น โดยคน 2 คน เสมอ
จริงอยู่บางคู่เกิดจาก คนอื่นและ สถานที่หรือ อื่นๆ
บทเรียนความรักของผม คือ การไม่เคารพความรู้สึกของคนที่เรารัก จนสุดท้ายกลายเป็นการแยกจากลา
บทเรียนที่ว่าของผมนี้คือ การทำอะไรโดยไม่นึกคิด ทำโดยความโง่ เป็นยังไงนะเหรอ ผมจะเล่าให้ฟัง
ผมรัก กัน กับคนๆนึง แต่ สิ่งที่ผมทำให้เค้าต้องตัดสินใจออกไปจากชีวิตของผมก็คือ
1.ผมมักจะโพสข้อความเฟชบุค เวลาที่ทะเลาะกัน หรือไม่เข้าใจกัน โดยที่ไม่ได้คิดเลยว่า คนอื่นเค้าจะมองคนรักของเรายังไง
เราเอาแต่ ให้ร้ายคนที่เรารัก เราจะไม่พูดถึงว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ เพราะสุดท้าย คนที่เสียใจก็คือ คนรักของเรา
2.ผมมักจะอ้างว่าไม่มีเวลาให้เค้า ถึงบางช่วงเวลาผมจะทำงานจริงๆ แต่ก็มีช่วงเวลาที่ผม อยู่กับเพื่อน หรือ ผมเอาแต่เล่นเกมส์ โดยไม่ได้นึกถึงเลยว่าคนรักเราเค้ารอที่จะคุยกับเรา รอที่จะให้เรา

เอาใจใส่เค้า
3.เวลาหลังเลิกงาน คือ ช่วงเวลาที่ผมจะมีเวลาให้เค้ามากที่สุด แต่!! มันไม่ใช่เลย ผมเอาแต่ออกไปหา เพื่อนฝูง ดื่มเหล้า สังสรรค์ พอ ดึกๆกลับมา ผมก็จะเมา สติไม่ครบ ก็จะไม่มีเวลาให้เขา และมัน

ร้ายแรงยังไงนะเหรอ ร้ายแรงสิ เราไม่ต้องพูดถึงคนอื่นนะ เอาแค่ตัวผม คือ เวลาเราเมา เราก็มักจะพูดอะไรออกมาโดยไม่ผ่านการนึกคิดอะไรทั้งนั้น เพียงเท่านี้แหละ คุณก็จะรู้และเข้าใจ ว่าผมทำอะไร

ลงไป และ คนรักของผมจะรู้สึกยังไง
ยังมีอีกเยอะ ข้อเสียของตัวผม
สรุปเลยแล้วกัน ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมทำลงไปนั้น หลายคนอาจจะมองว่า เห้ย!! มันเปลี่ยนกันได้นะ เห้ย!! มันพยายามปรับตัวได้นะ ผมก็เข้าใจแบบนั้นครับ
แต่ !! วันนี้ผมได้เข้าใจ คนรักของผมแล้ว เข้าใจยังไงนะเหรอ
มันนานมากเลยนะ ระยะเวลา 8 เดือนที่เค้า ทน ต่อ พฤติกรรมของผม คุณเชื่อไหม ผมได้อยู่กับตัวเองในวันที่เค้าจากไปจากชีวิตผม ผมไล่นั่งดูประวัติแชท และประวัตืไลน์
โอ้โห!! เรานี่มัน จิงๆ คุยกัน รักกัน 2วัน วันที่3 ทะเลาะกัน มันเป็นแบบนี้ตลอด แล้ว แถมเรายังทำร้ายจิตใจเค้าแรงๆ โดยการบอกเลิกเค้า บล็อคเค้าทุกๆอย่างทุกๆทาง
ตอนนี้ผมรู้แล้ว ว่า ที่ผมทำลงไปนั้น มันส่งผลต่อจิตใจคนรักของผมยังไง ตอนนี้ผมเจออะไรแบบนั้นอยู่ เราไม่ต้องไปพูดถึงมันมาก มันจะเหมือนเป็นการแก้ตัว ขอความเห้นใจ
ผมอยากให้ ทุกๆคนที่มีความรักอยู่แล้ว หรือ กำลังจะมีความรัก ได้เอา ข้อความทั้งหมดนี้ เตือนตัวเองไว้นะครับ
มันอาจจะไร้สาระสำหรับคนบางคน แต่ผมว่า คนส่วนนึงก็กำลังทำแบบผมอยู่ รีบๆแก้ไขมันนะครับ ก่อนที่จะเป็นแบบผม ตอนนี้ ผมเริ่มอยู่ได้แล้วโดยที่ไม่มีเค้าอีกตลอดไป
คุณอาจจะคิดว่า เฮ้ย แล้วทำไมไม่ไปง้อเค้าหละ ไปบอกเค้าสิว่าเรารู้ตัวเองแล้ว ผมอยากจะบอกว่า มันสายเกินไปแล้วครับ ผมพยายามทำทุกสิ่งที่จะทำได้แล้ว ทุกๆสิ่งจริงๆ
ผมเป็นเอามาก ถึงขั้น ไม่หิวกินไม่ลง นอนไม่หลับ หลังๆถึงกับต้อง ซื้อยาคลายเคลียด มากินเพื่อที่จะได้ นอน เพราะเรายังมีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ ยังมีงานทำ
หาก คนรักของผมได้มาอ่าน ผมอยากจะบอกว่า ผมรักนา มากๆนะ ผมขอโทษจริงๆกับสิ่งที่ผมทำลงไป เป็นผม ผมก็เลือกที่จะเดินออกมาจากจุดนั้น เพราะสุดท้ายแล้วมันก็จะจบลงด้วยเหตุการ

เดิมๆอยู่ดี
ผมอยู่ กทม แฟนผมอยู่ เพชรบุรี เค้ามักจะใช้วันหยุดงานของเค้า มาหาผมที่ กทม ถึงแม้มันจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันก็คือช่วงที่มีความสุข ช่วงที่ได้อยู่ด้วยกัน
แล้วผมนะเหรอ มีเวลา ผมเอาแต่ขับรถ เล่น ออกทริป ไม่ได้สนใจเค้าเลย เป็นคุณยังจะคบผมเหรอ จิงไหม สุดท้ายแล้วผมก็ไม่รู้จะมานั้งพิมพ์ทำไม ผมเคยสงสัยนะช่วงที่โดนเค้าบอกเลิกผมถามตัว

เองว่า มันไม่มีโอกาศสักครั้งสำหรับผมเลยเหรอ ผมเอาแต่ง้อเค้า พยายามกดดันเค้า ให้เค้าให้โอกาศผม แต่ตอนนี้ผมได้รู้จิงๆแล้วว่า เราควรอยู่กับตัวเองให้มากกว่านี้ เราควรปรับปรุงตัวเอง
ไม่ใช่เพื่อหวังจะให้เค้ากลับมา แต่เพื่อ ความรักครั้งต่อไปมันจะได้ไม่เกิดเรื่องราวแบบนี้อีก นาไม่ใช่คนใจร้ายเลยที่จากผมไป แต่นาคือคนที่ทำให้ผมรูจักตัวเองมากขึ้น
อังรักนาเสมอนะ ขอโทษจริงๆที่ทำให้ทุกอย่างมันพัง ทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง มันเกิดที่อังทั้งหมด
ขอบคุณครับที่ให้โอกาศให้พื้นที่ให้ผมได้ระบายอะไรออกมา