เราเป็นคนอ่อนเเอ เจออะไรนิดเดียวก็ท้อ ร้องไห้ตลอด เราควรทำยังไงดี

เราคิดว่าตัวเราไม่มีค่าเลย เรียนก็ไม่เก่ง รู้สึกว่าทำอะไรก็ไม่ดีซักอย่าง ท้อกับชีวิตตอนนี้มากๆ เรามีปมคือตอนประถมโดนครูดุด่าสารพัด มีเพื่อนคบแค่คนเดียว จนเพื่อนย้ายโรงเรียน ชีวิตประถมเราก็ไม่มีค่าอีกเลย ทำให้เราไม่ตั้งใจเรียน เริ่มติดการอยู่คนเดียวจนชิน เริ่มรู้สึกว่าตัวคนเดียวมาตลอด เพื่อนทั้งห้องก็ไม่ค่อยจะชอบขี้หน้า ครูก็ตีทุกวันเรียกไปด่าหน้าห้องเพราะทำการบ้านไม่ได้จนรู้สึกอายมากๆ ชีวิตประถมตั้งเเต่เราจำความได้ เราไม่มีความสุขเลย หาความสุขจากชีวิตประถมไม่ได้เลยซักนิด จนมันมาถึงปัจจุบันนี้เราอายุ15 เราคิดว่าเรามองโลกในแง่ดีไม่ได้เลย เราควรทำยังไงดี