เข้าเรื่องเลยเนอะ คือว่าเราคบกับผู้ชายคนนึงมา3ปีซึ่งเค้าเคยจีบเรามาหลายปีแล้ว  อายุเราห่างกับเค้าหลายปี ซึ่งตลอดเวลาเวลาที่คบเค้าเป็นทั้งพี่ทั้งแฟนให้เรา คอยมารับมาส่งทุกอย่างก็ดูจริงใจดี คอยดูแลเอาใจเราตลอด ซึ่งเราคิดว่าเค้าดีที่สุดดีกว่าคนอื่นที่เคยคบเรารักเค้ามากขึ้นทุกวัน สิ่งที่เค้าทำมันพิสูจน์ได้หลายอย่างซึ่งเราอะเป็นคนเอาแต่ใจไม่สนใจเขาเท่าไหร่ติดเพื่อนเขาก็ไม่เคยหายไปคอยตามเราตลอด
แล้วก็มีเหตุการณ์ที่เราคิดไม่ถึงจริงๆเราจับได้ว่าเขาไม่ได้คบเราคนเดียวคือเหมือนมีคนที่คบมาก่อนเรานานกว่าเรา เราเลยเลิกกันมา เขาก็ไม่ยอมเลิกแต่ก็ห่างๆกันไปเพราะเราบล็อกเขาไปหมดช่วงนั้นคือเราเสียใจมากสมองตันไปหมดอยู่พักนึงและก็พยายามตัดใจจากเขา พี่เขาก็หาทางติดต่อมาไอเราก็ใจอ่อนกับคำพูดเลยยังเจอกันบ้างคุยกันบ้างแต่นานๆทีทุกอย่างมันดูเปลี่ยนไปหมดสำหรับเรา จนเราเลิกหนีเขากลายเป็นคนเฉยชาไป แต่เวลาอยู่ด้วยกันมันก็ยังมีความสุขอยู่ เขาจะเป็นคนตามเราตลอดทุกครั้ง ซึ่งวันนี้เรารู้สึกเบื่อเขาเราเลยขอเลิก เขาก็ไม่เลิกคือง้อเราถามว่าเพราะอะไร เราเลยบอกพี่ไม่ได้มีแค่เราคนเดียวเราไม่อยากอยู่แบบนี้มันไม่มีไรดีขึ้น เขาก็ง้อเราขอโอกาสสารพัดขอให้เราอยู่เพราะเขารักเรา เขาบอกว่าเราพูดมาขนาดนี้เหมือนไม่มีเยื่อใยอะไรต่อกันเหมือนไม่รักกันแล้ว เราก็ขอร้องแบบสุดๆไปเลยว่าจะเลิก เขาก็ไม่ยอมบอกต่ออีกว่าเขาไม่ได้มีใครกับคนนั้นเขาก็เลิกคุยกันไปแล้วเขามีแค่เราเราคือแฟนเขาขอให้เราอย่าทิ้งไปแบบนี้เขาไม่เลิกเขาบอกว่าเราพูดขนาดนี้เราจะไปขนาดนี้ถ้าเขาไม่รักเขาจะตามง้อทำไมสัญญาก่อนว่าจะไม่ไปไหนขอร้องคบมาตั้งนาน แล้วเขาก็ร้องไห้ ซึ่งเราก็ยังสับสนเก็บคำพูดการกระทำมาคิดว่าเขารักจริงๆมั้ยไม่รู้จะอยู่หรือไปดี😞