ผมก็ไม่รู้นะครับว่า นิยามผมมันจะถูกไหม แต่ผมคิดว่า ความรักมันเกิดจาก ปฏิสัมพันธ์

สวัสดีทุกคนที่เข้ามาอ่านนะครับ เรื่องนี้เป็นการที่ผมตั้งคำถามกับตัวเองและตอบกับตัวเองว่า ความรัก มันเกิดจากอะไร (ทำไมผมไม่มีแฟนสักที555) ตั้งแต่เด็กจนโตมาอายุ 20กว่าปีนี้ ก็ได้มองเห็นอะไรมายมาย เห็นความรักจากทั้ง เพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้อง ทั้งเด็ก วัยรุ่น วัยกลาง ยันวัยแก่ชรา บางคู่ทะเลาะทุกวัน ก็ยังรักกันดี บ้างคู่ไม่ค่อยทะเลาะกันแล้วก็ค่อยๆห่างๆออกจากกันเรื่อยๆจนไม่เหลือความเป็นคู่(แต่มันก้ไม่เสมอไปนะครับผมแค่พูดที่ส่วนมาก) บ้างคู่อยู่ด้วยกันจนแก่ชราไปด้วย ผมก้อิจฉานะครับ แล้วผมก็มักตั้งคำถามว่า ความรักเกิดได้อย่างไร มีช่วงนึงของชีวิต น่าจะเป็น10กว่าปีได้ที่คิดว่า คนเราจะชอบกันที่ปัจจัยการแลกเปลี่ยนเท่านั้น(ก็เงินนั้นแหละครับ555) แต่เริ่มเรียนมาถึงปี3 ปี4ความคิดผมก็เปลี่ยน ความรักไม่ได้เกิดจาก เงิน เลย แต่เกิดจากปฏิสัมพันธ์มาก (ถามว่าเกิดจากเงินมีไหม ก็รู้ๆกันอยู่ ก็มีนั้นแหละครับแต่ก้ไม่ยังยืนละเนอะ) ผมเริ่มสังเกตนะครับว่า ทั้งรุ่นน้องทั้ง เพื่อน รุ่นพี่ บ้างคนก้ไม่มีแฟนไม่ได้ ดูดี หล่อสวย รวยเท่เลย แต่ทำไม เค้าถึงชอบและรักการละ แล้วก้ได้เห็นตัวอย่างนึงครับ ในมหาลัยก็จะมีชมรมต่างๆใช่ไหมละ ในชมรมก็จะมีสมาชิกทั้งรุ่นพี่รุ่นน้อง การทำกิจกรรมของชมรมทำให้มีปฏิสัมพันธ์การมากขึ้น สามารถเล่น หยอกล้อกันได้ จนนำไปสู่การมีความรัก เอาเป็นว่า ผมสรุปว่า ความรักไม่ได้เกิดจาก ความเงินทอง ความหล่อสวยเท่านั้น แต่นั้นเป็นเพียงองค์ประกอบเท่านั้น ความรักจริงๆแล้วนั้นคือการมีปฏิสัมพันธ์ นิยามผมมันอาจดูไร้สาระนะครับ555 ยังไงก้ขอโทษด้วยนะถ้าอ่านแล้วไม่เข้าใจหรือว่าวกไปวนมา ผมคิดอะไรได้ก็พิมพ์ ใครมีอะไรมาแลกเปลี่ยนได้นะครับ ขอบคุณครับ