คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 3
คุณทำอะไรไม่ได้
เพราะมันไม่ใช่ บ้านของคุณ ที่จะไล่ใครที่ไม่ชอบใจออกไปได้
สิ่งที่ทำได้ คุณไม่อยากทำ อยากอยู่ต่อใน comfort zone
คำแนะนำของข้าพเจ้า ทุกครั้งที่ตอบกระทู้
ไม่เคยแนะนำให้เปลี่ยนผู้อื่น มาทำตามความต้องการของเรา
จึงแนะนำคุณได้แค่
ไม่ใส่ใจในคำบ่นของใคร ฟังเข้าหูแล้ว ผ่านออกไป
เพื่อใจเราจะไม่วุ่นวาย อยู่ของเราต่อไปได้ในบ้านนั้น
เพราะมันไม่ใช่ บ้านของคุณ ที่จะไล่ใครที่ไม่ชอบใจออกไปได้
สิ่งที่ทำได้ คุณไม่อยากทำ อยากอยู่ต่อใน comfort zone
คำแนะนำของข้าพเจ้า ทุกครั้งที่ตอบกระทู้
ไม่เคยแนะนำให้เปลี่ยนผู้อื่น มาทำตามความต้องการของเรา
จึงแนะนำคุณได้แค่
ไม่ใส่ใจในคำบ่นของใคร ฟังเข้าหูแล้ว ผ่านออกไป
เพื่อใจเราจะไม่วุ่นวาย อยู่ของเราต่อไปได้ในบ้านนั้น
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
ปัญหาชีวิตค่ะ ต้องการคำปรึกษา
พ่อกับแม่แยกทาง พ่ออยู่บ้าน แต่ไม่รับผิดชอบอะไรในบ้านสักอย่าง อยู่ก็เหมือนไม่อยู่ พึ่งอะไรไม่ได้ (ความสนิทกับพ่อเป็นศูนย์) แม่ย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด
ป้าๆเป็นคนเลี้ยงเรากับน้องมา
เรื่องมีอยู่ว่า
น้องชาย(วัยทำงานเช่นกัน) มีเพื่อนมาเที่ยวเล่นที่บ้านทุกวันเลยค่ะ ส่วนใหญ่ก็ใช้เวลาอยู่ในห้องกัน เท่าที่รู้คือ มาเล่นเกม สูบบารากู๋
ปัญหามันอยู่ที่ เวลาหิว เพื่อนบางส่วนก็เข้ามาใช้ของกินในบ้าน จานไม่ล้าง กระทะไม่ล้าง(ทุกวัน) ห้องน้ำก็มาร่วมใช้(ทุกวัน)
อยู่กันจนดึกดื่นเที่ยงคืนถึงจะกลับ
รุ้สึกเหมือนบ้านกลายเป็นแหล่งมั่วสุม
ถ้านานๆมาครั้ง เรายินดีต้อนรับขับสู้ แต่นี่มากันทุกวัน!
ป้าๆ(2คน)ที่อยู่ร่วมบ้าน เขาก็บ่น ทั้งเรื่องที่เพื่อนมาใช้ของในบ้าน และเรื่องที่เขารู้สึกว่ามันไม่ปลอดภัย
ปัญหาอีกข้อก็คือ เขาไม่ไปบ่นให้น้องชายฟัง แต่มาบ่นที่เราซึ่งเป็นพี่สาว
ปกติเราก็ใช้ชีวิตของเราไป แทบจะไม่ยุ่งกับน้อง ไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของกันและกัน(ยกเว้นน้องมีปัญหา)
ก่อนหน้านี้น้องชายเคยใช้พื้นที่นอกบ้าน เราโดนบ่นจนกดดันมากๆ เราขาดสติไปอาละวาดกลางวงเพื่อนของน้องมาแล้ว และเรากับน้องก็ผิดใจกันเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนนั้น ตอนนี้เราเลยพยายามไม่ยุ่ง หลังจากครั้งนั้นเพื่อนน้องก็เลิกมาที่บ้านไปสักพัก และตอนนี้ก็กลับมาอีก แต่มาใช้พื้นที่ในห้องแทน (ไม่แน่ใจว่าเพื่อนพวกนี้เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกับครั้งนั้นไหม ไม่ได้สนใจจะดู ไม่ได้สนใจจะจำ เพราะน้องเองก็ไม่ได้พามาแนะนำให้รู้จัก)
วันนี้ป้าๆเขาก็บ่นใส่เราอีก กับสภาพห้องครัว กับพฤติกรรมของเพื่อนๆน้อง
เราพยายามใจเย็น ก็บอกไปว่า อย่ามาบ่นกับเรา ให้ไปบอกน้องไปบ่นให้น้องฟัง
โดยส่วนตัวเราไม่ยุ่งกับใคร เราพยายามใช้ชีวิตแค่เฉพาะในพื้นที่ของเรา ในห้องของเรา(ซึ่งแชร์กับอาม่า)
ขนาดพยายามเลี่ยงแล้ว ปัญหาก็ยังคงวิ่งเข้ามาไม่สิ้นสุด
เคยคิดจะออกไปเช่าบ้าน ไปใช้ชีวิตคนเดียว แต่ก็ไม่กล้าและคิดว่าเป็นภาระในชีวิตมากเกินไป
ชีวิตตอนนี้เป็น comfort zone ของเราแล้ว เพียงแต่เจอปัญหาเป็นช่วงๆจากการปะทะกับคนในบ้าน
จะจัดการกับปัญหานี้อย่างไรดีคะ