ผมขี้หึงเกินไปหรือเปล่าถ้าไม่อยากให้คนที่คุยอยู่ไปโพสต์แคปชั่นเสี่ยวๆ(ไปในทางอ่อย)หรือคุยกับใครต่อใครในsocialไปทั่ว

ผมชอบเพศเดียวกันครับ เมื่อ2เดือนก่อนผมได้มีโอกาสเริ่มพูดคุยกับพี่คนนึง พี่เค้าเพิ่งจะเลิกกับแฟนเก่ามา 1 ปี ที่ผมได้มีโอกาสพูดคุยเพราะ พี่ๆในที่ทำงานต่างเชียร์ให้ผมเข้าไปดามใจพี่เค้า ซึ่งผมมีข้อเสียอย่างนึงคือ ชอบคนง่าย แต่ถ้าเมื่อได้ชอบหรือรู้สึกดีกับใครแล้วก็จะจริงจังกับความรักมาก แต่ก่อนจะคุยกับพี่เค้าผมลังเลพอสมควรเพราะพี่เค้ามีเพื่อนในfacebookมากและมักมีcommentจากคนในสังคมแวดวงชายรักชายที่เข้ามา และพี่เค้าก็จะโต้ตอบทุกคน แต่เพราะข้อเสียของผม ผมจึงเลือกที่จะมองข้ามและเริ่มพูดคุยกับพี่เค้า จนได้มีโอกาสไปนอนที่คอนโดพี่เค้า (แต่เราไม่ได้มีอะไรกันนะครับจริงๆนะครับ จริงๆนะขอย้ำ) เพราะพี่เค้าชวน ซึ่งก่อนหน้านี้พี่เค้าก็ชวนหลายครั้งและปฏิเสธไปหลายครั้ง เพราะผมไม่อยากให้ความสัมพันธ์มันเร็วจนเกินไป แต่สุดท้ายก็ห้ามตัวเองไม่ได้ จนกลายเป็นมานอนเกือบทุกวัน จนถึงขั้นได้เรียนรู้ถึงนิสัยซึ่งกันและกัน แรกๆก็หวานชื่นครับพี่เค้าชอบอ้อนผม เข้ามานอนตักผมซบไหล่ผม ผมรู้สึกดีมากๆ ครับ ผมก็ตามใจพี่เค้าทุกอย่าง ยอมพี่เค้าทุกเรื่อง ถึงขนาดทิ้งกลุ่มเพื่อนมาอยู่กับพี่เค้า ไปไหนมาไหนกับพี่เค้าตลอดเวลา พี่เค้ามีเวรยาวกว่าผม ผมก็อยู่รอ อยู่เวรดึกผมก็นั่งรอจนดึกดื่นเที่ยงคืน แล้วค่อยกลับไปนอนหอตัวเอง เช้ามาก็รีบตื่นมานั่งกินข้าวด้วยเรียกได้ว่าช่วงโปรโมชั่นสุดๆ ระหว่างนั้นพี่เค้าก็โพสต์รูปแคปชั่นเสียวบางประปราย ผมก็หึงนิดนึงนะครับเพราะมีพวกที่เข้ามาคอมเม้น พี่เค้าก็รับรู้ได้ว่าผมหึง จึงเอ่ยปากออกมาเองว่า พี่เค้าชอบโพสต์เสี่ยวๆแบบนี้แหละ จริงๆไม่มีอะไร ผมก็โอเคเลิกคิด เพราะพี่เค้าอยู่กับผมเกือบทั้งวันทั้งคืน จนได้เห็นว่าบางครั้งก็มีinbox เข้ามาส่วนตัวพี่เค้าก็คุยหมด รวมทั้งในline  ผมจึงเริ่มหึงแบบหึงมาก มีวันนึงมีคนโทรเข้ามา ผมก็ลุกหนีแต่พี่เค้าก็ดึงผมไว้และคุยทุกอย่างให้ได้ยิน จนวางสายพี่เค้าก็อธิบายว่าเป็นพี่ที่ทำงานเก่า แต่ประโยคพูดคุยแล้วดูท่าอีกฝ่ายจะไม่ได้คิดว่าพี่เค้าเป็นน้องเลย ผมก็โอเคยอม เพราะคิดว่ายังไงตัวพี่เค้าก็อยู่กับผม จนมันหนักเข้าผมได้เห็นinbox line  เด้งขึ้นหน้าจอโทรศัพท์พี่เค้า และพี่เค้าก็โต้ตอบกลับหมด พอถามพี่เค้าก็บอกว่าคุยจิปาฐะ ไม่มีอะไรเลย แล้วพี่เค้าก็ไม่คิดอะไรเชิงนั้น ไม่มีนัดหลังไมค์อะไรแน่นอน แค่คุยเฉยๆ พอเริ่มมากขึ้นผมก็เริ่มทำตัวไม่ตามใจพี่เค้ามากไป ไม่ทุ่มเทเท่าเก่า เริ่มแสดงความเป็นตัวเองมากขึ้น เพราะผมกลัวตัวเองเจ็บถ้าทุ่มเท จนความสัมพันธ์มันเริ่มหมดโปรโมชั่น พี่เค้าก็ไม่คลอเคลียเหมือนแรกๆ ไม่ซบ สนใจแต่โทรศัพท์เวลาอยู่กับผม จนผมเอ่ยปากขอร้องว่าอยู่กับผมสนใจผมมากกว่าโทรศัพท์ได้ไหม พี่เค้าก็ไปโพสต์หน้า facebook ด้วยรูปที่ผมถ่ายให้ตอนไปเชียงใหม่ด้วยกัน #หยุดเจ้ากี้เจ้าการ #ชอบเล่นโทรศัพท์แล้วไง เอาจริงผมก็ติดโทรศัพท์ แต่ความหมายจริงๆ ที่บอกว่าสนใจผมมากกว่าโทรศัพท์ได้ไหม คือผมไม่อยากให้พี่เค้าคุยกับคนอื่น สุดท้ายผมก็ต้องเป็นฝ่ายยอมและง้อพี่เค้า มีครั้งนึงพี่เค้าโพสต์รูปตัวเองตอนทำงาน #อ่อยแล้ว ผมขึ้นมากจนได้บอกพี่เค้าว่า ผมเสียความรู้สึกมาก ทำไมพี่ทำแบบนี้ ผมบอกแล้วว่าผมไม่ชอบแต่พี่ก็ยังทำ พี่เค้าก็ยอมลบ #อ่อยแล้ว  ออกนะครับ แต่วันต่อมาเค้าโกรธผมคืน เพราะผมท้าว่าถ้างั้นเราเลิกคุยกันเถอะ แต่ผมรู้สึกดีไปแล้วที่พูดไปเพราะประชด ผมก็เป็นฝ่ายไปง้อเหมือนเดิม ไม่หมดแค่นั้นความหึงผมทวีความรุนแรงขึ้นไปเมื่อช่วงกินเจ พี่เค้ากินเจแต่ผมเปล่า ผมขับรถไปหาซื้อของเจให้พี่เค้าทานเอาไปส่งที่ทำงานอีกที่นึงของพี่เค้า แต่แล้วก็มาเห็นน้ำบลูเบอรี่โซดาจากร้านกาแฟ 1 แก้ว ปกติพี่เค้าไม่ซื้อน้ำจากร้านกาแฟกิน ผมก็ถามว่าของใคร เค้าก็พูดทีเล่นทีจริงว่ามีผู้ชายเอามาส่ง ผมก็ทำท่าหึงแรง จนพี่เค้าบอกว่า พี่ที่เคยคุยด้วยเคยศึกษากันมาก่อนผม เอามาส่งแต่ตอนนี้เป็นแค่พี่น้องไม่มีอะไรแล้ว ระหว่างนั่งดูพี่เค้ากินของที่ผมตั้งใจต่อแถวซื้อมา พี่เค้าก็ดูดน้ำแก้วนั้นตามไปด้วย ในใจผมโกรธมาก (อันนี้งี่เง่าจริงยอมรับ) แต่พี่ที่บอกว่าไม่มีอะไรแล้ว พี่คนนั้นยังทัก line มาคุยด้วยทุกวัน จะให้ผมยอมใจเชื่อ 100% ได้ไง ถึงพี่เค้าไม่คิดอะไรแล้ว แต่อีกฝ่ายละ ผมก็โมโหจนขอกลับไปนอนห้องตัวเองคืนนี้ สุดท้ายจะกลับไปเอาของที่คอนโดพี่เค้า แต่สุดท้ายผมก็ไม่ได้ไปเพราะมันเคยชินกับการอยู่กับพี่เค้าทุกวันไปแล้ว ความสัมพันธ์มันเริ่มไม่เหมือนเดิม พี่เค้าสนใจผมน้อยลง พี่เค้าหงุดหงิดผมบ่อยขึ้น ยังมีคนทักมาเรื่อยๆ ผมเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาพี่ที่ทำงาน พี่เค้าก็บอกให้คุย บอกไปตรงๆ ว่าเราไม่ชอบ ผมก็เอามานอนคุยกับพี่เค้านะครับ มีประโยคหนึ่งผมบอกพี่เค้าว่า "ผมถามใจตัวเองถ้าผมได้เป็นแฟนกับพี่จริงๆ แบบประกาศให้ทุกคนรับรู้ (เพราะตอนนี้ผมมีสถานะเป็นแค่คนที่พี่เค้าศึกษาอยู่) แล้วพี่ยังโพสต์แบบนี้คุยกับทุกคนแบบนี้ผมคงไม่มีความสุขผมบอกว่าถ้ามันไม่เวิร์กผมขอเดินออกไปจากพี่ดีกว่า " แต่คืนนั้นผมกรึ่มๆตอนบอกพี่เค้าไป พี่เค้าก็เลี่ยงที่จะตอบโต้บอกให้ผมนอนได้แล้ว ผมเมาแล้ว เอาจริงผมยังไม่เมาหรอก
------ เอาเท่านี้ก่อนและกันครับ เดี๋ยวผมมาเล่าตอนจบ ถึงตรงนี้ผมอยากถามว่าผมหึงเกินไปหรือเปล่า นิสัยแบบนี้เค้าเรียกว่าเด็กเกินไปไหม (อันนี้พี่เค้าบอกให้ผมลองมาตั้งถามใน pantip ดู) ตอนต่อไปจะถึงจุดแตกหักผมเป็นฝ่ายขอเดินออกมาจากพี่เค้า และตอนนี้ผมหมดโอกาสที่จะให้พี่เค้าศึกษาผมแล้ว ผมกลับมานั่งเสียใจและอยากกลับไปหาพี่เค้ามากๆแต่พี่เค้าไม่ให้โอกาสผมแล้ว เดี๋ยวผมจะมาเล่ารายละเอียดจุดแตกหักนะครับ