ผมจะเล่าเรื่องผมกับเธอ ให้ฟังกันตั้งแต่ต้นโดยย่อเอานะครับ เพราะผมคิดว่า มันเป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องกัน น่าจะช่วยให้ทุกคน ให้คำตอบได้ดีที่สุดครับ
- ผมคบกับเธอมา 3ปีกว่าๆ โดยประมานมาน เราเลิกกันมาทั้งหมด 4 ครั้ง
1.) *ครั้งแรก หลังจากคบมาหลายเดือนผมเปลี่ยนไป ผมใจร้อนขึ้นอารมณ์แรงขึ้น เธอเลิกกับผมไป2-3วันเธอไปคบกับเพื่อนผม เพื่อนผมคนนี้ก็เป็นคนที่เรียนคณะเดียวกันกับเธอ เมื่อผมรู้ความจริงผมเสียใจมาก คุยกันไปคุยกันมา เธอเลือกจะกลับมาหาผม ผมก็โอเครเราผิดจริงเธอจึงไปหาคนที่ดีกว่า แต่ในจิตผมก็โกรธตรงที่ว่าทำไม ในเมื่อเราเลิกกันบอกเสียใจมากสุดท้ายก็ไปคบกันหยังไวแถมเริ่มคบกันก่อนหน้าจะเลิกกับผมอีกและมีเรื่องอะไรที่มากกว่านั้นไม่ขออธิบาย ผมติดใจตลอดตั้งแต่นั้นมา
1.2 )*ครั้งแรก ตอน2 ผมกลับไปคุยกับแฟนเก่าเพราะผมอยากจะลบล้างความเสียใจ อยากแก้แค้น อยากที่จะลืมความเสียใจที่เคยได้รับ สุดท้ายผมก็เลิกคุยไปเองเพราะผมคิดว่ามันไม่ดี ในเมื่อเราไม่ชอบให้ใครมารับหลังเรา เราจะทำแบบนั้นไม่ได้ผมเลือกเธอคนเดิม ผ่านไปสัก เดือนกว่าๆเธอจับได้ว่าผมไปคุยกับแฟนเก่าเธอเสียใจมากจะเลิกกันๆ สุดท้ายก็คุยกันเข้าใจ สาเหตุที่เข้าใจหลักๆ หน้าจะมาจากเป็นการให้อภัยเพราะผมเคยให้อภัยมาครั้งแรก และบวกกับผมเลิกคุยไปเอง
2. )*ครั้งที่2 เธอเลิกกับผมเพราะตอนนั้นผม ไม่ยอมไปเรียนโกหกว่าไม่ได้ลงทะเบียนแต่จริงๆลงทะเบียนแต่ไม่ไปเรียน ก็เลิกกัน สาเหตุหลักๆ มาจากเค้าไม่อยากคบคนไม่มีอนาคต คบกันไปก็มีแต่แย่ จะดูแลเค้าได้ยังไง ก็เลยเลิกไป
สุดท้ายผมก็ขอโอกาศเธอก็ตรงลงกลับมาคบกัน ผมก็เริ่มไปเรียนแต่จบช้าลงจากปกติ 1เทอม และก็สัญญาว่าจะใจเย็นลง
3. )*ครั้งที่3 เธอแอบไปมีคนอื่น แอบคบกับอีกคนมาเกือบๆเดือน โกหกผมหลายเรื่องบอกไปทำงานกับเพื่อนสุดท้ายไปกับอีกคน สุดท้ายผมจับได้เพราะเพื่อนไปเจอ เดินกับผู้ชายอีกคนแล้วบอกผมว่าไปทำงานห้องเพื่อน แต่จิงๆไปนอนกับอีกคน และอื่นๆอีกมากมายไม่ข้อพูดถึงนะครับ ผมจับได้ผมก็ได้รู้ความจริงจากเพื่อนของเธอด้วยทำให้ผมรู้ว่าเรื่องไหนโกหกอะไรบ้าง ผมตัดสินใจจะเลิกเพราะผมรับไม่ได้ไหวจริงๆ ผ่านไปสักพักผมก็ใจอ่อน ผมไม่รุ้ว่าตอนนั้นผมคิดอะไร ผมเพียงแค่รู้ว่าเธอคือสิ่งที่ผมรัก ผมจึงให้โอกาศเธอ และก็กลับไปคบกัน
4. )*ครั้งที่4 เวลาผ่านจากครั้งที่ 3 มาปีหน่อยๆ เรื่องมีอยู่ว่า ช่วงหลังๆผมทะเลาะกับที่บ้านหลายครั้ง ผมเริ่มเคลียดหนักจิตตก นอนไม่ค่อยหลับสาเหตุหลักก็มาจากทะเลาะกับที่บ้าน บวกกับเรื่องโปรเจคจบของผมเอง แต่เวลาผมเคลียดผมก็จะคุยกับเธอมันช่วยให้ผมสบายใจมากขึ้น แต่มีครั้งนึงผมทะเลาะกับที่บ้าน ทั้งพ่อและแม่วันนั้นผมเคลียดมากครับ ช่วงเวลาประมาน หัวค่ำๆประมานแม่ก็มาปลุกและผมกับแม่จึงทะเลาะกัน ผมเครียดมากตอนนั้นพอผมทะเลาะกันเสร็จ ผมก็เดินออกจากบ้านไปหาอะไรกินและออกไปเดินเล่นแถวหมู่บ้านข้างๆ ดูพวกเค้าแตะบอลกัน นั้งคิดไรคนเดียวเรื่อบเปื่อย จบเวลาผ่านไปผมกลับเข้ามาบ้านประมานตี 1 นิดๆ ผมก็เข้าห้องยิบโทรสัพขึ้นมาเห็นเธอโทรมาหาผมหลายรอบมาก ทักมาเป็นห่วงผมว่าผมหายไปไหน (ผมไม่ได้ยิบโทรสัพติดตัวไปด้วย) ผมก็เลยทักกลับไป เธอก็ถามผมมามากมายด้วยความเป็นห่วง ผมก็กำลังพิมอธิบาย เธอก็โทรเข้ามา ผมก็ตัดสายทิ้งหละพิมต่อให้เสร็จและกดส่งไป เธอถามตัดสายทำไมผมก็อธิบายให้ฟังว่า ผมจะพิมให้เสร็จก่อนสักพักเธอก็โทรมาผมก็รับ เธอก็ถามว่าจะตัดสายทำไม ทำไมไม่รับรู้ไหมมันเสียความรู้สึก ผมก็บอกไม่ได้อะไรแค่จะพิมให้เสร็จหละส่งไปเฉยๆ เธอก็วีนๆ ผมก็คิดในใจเชี้ยไรวะ ก็รู้นะว่าผมเคลียดจะมาช่วยเพิ่มเรื่องอีกทำไม กับอีกแค่ตัดสายและก็พิมต่อ ไม่ได้หายไปไหนเลย ผมก็เลยกดตัดสายทิ้ง และก็พิมคุยไป คุยไปก็ทะเลาะกันอีก ผมก็บอก พอ แล้วผมก็ปิดช่องแชทไม่คุย
เวลาผ่านไปประมาน 2 วันไหน ไม่มีการคุยการติดต่ออะไรกันเลย ผมเคลียดมากวันต่อมาผมจึงนัดเพื่อนมาว่า มากินเบียร์ที่บ้านเคลียดๆอยากหาคนคุยคนระบาย วันแรกเพื่อนมาไม่ได้ติดธุระกับแฟน ผมก็โอเคร วันที่2มันก็มา ช่วงเวลาที่กำลังคุยกับเพื่อนอยู่เธอก็ได้โพสในface มาประโยคนึง ซึ่งเป็นประโยคที่ผมกับเธอรู้กันที่เพราะมันเป็นคนพูด ที่ผมเคยโพสถึงแฟนเก่าในตอนนั้น ผมก็เชี้ยไรวะทำไมอยู่ๆเอาเรื่องเก่ามาโยง ผมก็เลยทักกลับไปคุย คุยไปก็ทะเลาะไปหลายเรื่อง เรื่องหลักๆประมานนี้
1.เธอโทรไปหาแม่ผม แม่ผมบอกไม่ตรงกันกับผมว่าทะเลาะกันตอนไหน แม่บอกว่าทะเลาะกันตอนเช้า แต่ผมบอกตอนกลางคืน
2.เธอสงสัยว่าทำไมผมออกไปไหน ทำไมในแอฟ360 มันถึงขึ้นว่า มีการชาตแบตทั้งที้จะหมดแล้วก็หยุดชาตและก็ชาตต่อ แถมมีการออนเฟสครั้งนึงช่วงเวลา หัวค่ำๆ ไหนบอกออกไปข้างนอกทำไมเฟสถึงออนได้ในเมื่อโทรสัพไม่อยู่กับตัว
3.เธอให้แฟนเพื่อนผมที่มากกินเบียร์ด้วยกันไปดูประวัติแชท คนที่เป็นแฟนเก่าผมก็ไปเจอข้อความเมื่อประมานเกือบ2ปีที่แล้ว ใจความประมานว่า เหมือนผมฝากข้อความผ่านเพื่อนผมไปบอกอะไรแฟนเก่าของผม
4.เธอคิดว่าวันที่ผมหายไป ผมกลับไปหาแฟนเก่า
5.คิดว่าที่ผมตัดสายเพราะไม่สะดวกคุย เพราะอยู่กับแฟนเก่า
______________
ผมก็ตอบคำถามไปว่า
1.ผมยืนยันว่าแม่จำเวลาผิดแน่นอนโดยปกติแม่ผมจะจำอะไรไม่ค่อยได้เพราะเค้าอายุเยอะแล้ว (แต่ยังไม่ได้คุยกับแม่ว่าทำไมแม่ถึงบอกไปแบบนั้นเพราะผมทะเลาะกับแม่ไว้เจอแม่ผมถึงจะค่อยคุยผมเลยไม่ รีบโทรไปคุยกับแม่ให้เคลียในตอนนั้น)
2.ผมก็อธิบายว่าผมก็ไม่รู้ว่าทำไม แล้วทำไมไม่ดูเอาอะว่าตำแหน่งที่แจ้งในแอฟ360มันได้บอกปะว่าผมขยับไปไหน มันก็ไม่ได้ขยับใช่ปะมันจะขยับได้ไง ในเมื่อผมไม่ได้เอาโทรสัพไปด้วย แล้วผมก็ไม่ได้อยู่กับโทรสัพแล้วผมจะไม่ยุ่งกับมันได้ไง เฟสมันก็มีออนเองบ้างอยู่แล้วตอนนั้นมันก็เธอก็เคยเห็นว่านอนด้วยกันแต่อยู่ๆเฟสผมออนเอง ส่วนเรื่องการชาท ผมก็ไม่รู้ว่ามันเกิดไรขึ้นเพราะอันนี้ไม่รู้เรื่อง
3.ผมบอกว่าผมไม่รู้เรื่อง ผมสาบานเลยว่า เรื่องนี้ผมไม่เกี่ยวจริงๆ มันเป็นเรื่องสมัยที่เพื่อนผมไปส่องแฟนเก่าผมเอง และก็มีปัญหากันจำไม่ได้หรอ ผมจะไปรู้หรอมันส่องหรือคุยไรกันบ้าง
4.ผมก็บอกผมจะหายไปหาแฟนเก่าผมได้ไงไม่ได้ติดต่อมากี่ปีชาติแล้ว เฟสก็บล๊อคเบอร์ก็ไม่มีจะไปหาได้ไง แล้วผมจะหาเพื่ออะไร อีกอย่างผมก็ออกมาข้างนอกโทรสัพก็ไม่ได้เอาไป แล้วจะติดต่อได้ยังไงทะเลาะกับแม่ก็ออกมาเลย จะไปเตรียมไปนัดอะไรกันตอนไหน แล้วจะไปหาเพื่ออะไรในเมื่อก็รู้ว่าผมรักเธอมากแค่ไหนช่วงหลังๆหวานกันจะตาย แล้วบ้านเค้าอยู่ไหนผมจะไปรู้ไหม มันไม่ได้มีเหตุผมที่ผมต้องไปหาแฟนเก่าผมเลย ทะเลาะกับแม่และไปหาแฟนเก่ามันไม่ใช่ประเด็นอะ
5.มันจะไปใช่ได้ยังไง ผมก็ทักไปหาเองนะในตอนที่ผมอยู่บ้านจับโทรสัพทักไป 360มันก็เห็นว่าอยู่บ้านตลอดเท่ากับว่า ผมต้องกับมาก่อนแล้วถึงทักไปได้เท่ากับตอนนั้นผมอยู่บ้านผมและผมอยู่คนเดียวจะไปอยู่กับแฟนเก่าได้ไง
____________________________________
สุดท้ายเธอก็บอก เธอเชื่อในภาพนั้นเธอไม่เชื่อะไรผมเลย แล้วเราก็เลิกกัน เธอบอกว่าเธอคิดดีแล้วที่เลิกกัน เพราะอยู่กันไปเราก็ไม่เข้าใจกันเราทะเลาะกันเพราะความไม่เข้าใจกันมานานแล้ว จนตอนนี้เราก็ยังไม่เข้าใจกันเลยเราก็ยังเถียงกันอยู่คบมาก็นานไม่เห็นมันจะมีอะไรเปลี่ยนเลย แล้วต่อๆไปมันจะไปกันรอดหรอ เธอรู้ว่าผมรักเธอมากแต่แค่รักอย่างเดียวมันไม่พอหรอก มันต้องมีหลายๆอย่างมากกว่านั้น แล้วก็เลิกกัน
____________________________________
ณ ตอนนี้ผมก็ยังคุยกับเค้าทางแชทอยู่นะ แต่ก็ตามสภาพของคนเลิกกัน ไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อน
สำหรับตัวผมผมคาใจในหลายๆเรื่อง
1.ทุกสิ่งอย่างที่ผ่านมามันน่าจะเป็นการบอกการแสดงให้เห็นแล้วว่าผมรักเธอมากแค่ไหนแต่ทำไมไม่เชื่อใจกัน กับไปคิดว่าผมไปหาแฟนเก่า ไปอะไรกับแฟนเก่า
2.แล้วที่พูดมาว่าเชื่อตามภาพแล้วเอามาเป็นประเด็น เรื่องมันสมัยไหนแล้วปัจจุบันเป็นไงแล้วตอนนั้นมันก็อยู่ในช่วงเวลาที่เธอจับได้ มันก่อนที่จะมาเลิกกันครั้งที่2 ครั้งที3 ด้วยซ้ำ ทำไมถึงคิดว่าผมจะไปอาลัยกับแฟนเก่าผมขนาดนั้น ทั้งผมผมเจออะไรเกี่ยวกับเธอมาก็เยอะทั้งให้โอกาศไม่ว่าจะร้านแรงแค่ไหน
แต่สุดท้ายกับไม่เชื่อใจกัน
3.เธอบอกว่ารู้ว่าผมรักเธอมากแค่ไหน แต่รักอย่างเดียวไม่พอหรอก เอ้าในเมื่อรู้ว่ารักแต่ กับไม่เชื่ออะไรเลยกับยังคิดว่าผมไปหาแฟนเก่านี้หรอรู้ว่ารัก รักอย่างเดียวไม่พอ งง มันย้อนแย้งไปไหม
4.ใช่เวลาทะเลาะกันเราก็ไม่เคยเข้าใจกันอยู่แล้วเราไม่ยอมกันและกัน แต่หลังๆที่ผ่านมาไม่เกิน1-2วันผมก็ง้อตลอดแล้วก็คุยกันได้ดีเสมอมา เท่ากับผมก็ยอมถูกไหม แล้วจะไม่เข้าใจกันในที่เธอพูดคืออะไร
5.ทำไมบทจะเลิกก็เลิกทำไม ไม่คิดอะไรให้เยอะกว่านี้เหตุผลมันฟังๆแล้วขัดกันจนแปลกๆ เอาเรื่องสมัยเก่าๆมาเป็นเหตุ ทั้งที่ตัวเองพูดเองว่าไม่ชอบให้ขุดอดีตถึงเรื่องที่เธอเคยทำผิด แต่กับเอาเรื่องของผมที่มันนานแสนนานนานกว่าทุกเรื่องมาเป็นประเด็น คือ งง จริง งงมาก
_______________
** ส่วนความคิดความรู้สึกของผมในตอนนี้คือ : เอาแบบจากใจผมตรงๆเลยนะ ผมไม่อยากเลิกคบมานานไปเที่ยวไหนมาไหน พ่อแม่ญาติพี่น้องทั้ง2ฝ่ายรู้จักเราดีแล้วโอเคกับการที่เราคบกัน ไปเที่ยวกับครอบครัวผมก็บ่อยไปต่างจังหวัดกับครอบครัวผมก็พอสมควร โดยเฉพาะพ่อกับแม่ผม เค้าโอเคมากับเธอคนนี้เค้าบอกเธอเป็นเด็กดีน่ารักรู้จักมารยาทเอาการเอางานขยัน รู้จักว่าเรื่องไหนอะไรเป็นอะไร จริงๆแล้วพ่อผมเป็นคนไม่ชอบให้ผมคบกับใครเลยเค้าค่อนข่างจะหวงผมมากซะด้วยซ้ำเค้า ซึ่งหายากที่ญาติๆจะโอเครกับเรื่องความรักของลูกหลาน ผมรู้สึกว่าผมตั้งแต่ผมมีแฟนมาคนนี้เป็นคนที่ผมโอเครในทุกๆเรื่องชอบในนิสัยเค้า เข้าใจเราในหลายเรื่องไปไหนไปกันไม่เกี่ยงรอกันได้ไปเตะบอล หรือทำอะไรที่ผมอยากทำเข้าก็ไปเป็นเพื่อนผมรอนานแค่ไหนเค้าก็นั้งรอได้ไม่เคยบ่นเลย เค้าเข้ากับญาติฝ่ายผมดีมาก ญาติๆทุกคนชอบเธอคนนี้ เป็นคนขยัน เอาการเอางาน ผมเลยคิดว่า กว่าจะเจอคนที่ดีๆแบบนี้มันหายากมากจริงๆ ส่วนเรื่องเก่าๆผมไม่สนใจ คนเราผิดกันได้ไม่ว่าจะหนักหนาหรือมากแค่ไหนเราให้อภัยคือจบอาจจะมีที่คิดน้อยใจบ้างแต่ไม่เคยเอาเรื่องๆเก่าไปลงกับเธอหรือเอามาเป็นอารมณ์ทำให้ทะเลาะกัน เมื่อก่อนผมก็ไม่ใช่คนดีอะไรก่อนจะมาคบกับเธอคนี้ผมก็เลวมาเยอะ วันไนท์ ไปทั่ว จนเลิกนิสัยไปเป็นปี จนมาเจอกับเธอ ผมยังเปลี่ยนตัวเองได้เลย เพราะแบบนั้นผมจึงไม่เอามาเป็นอารมอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่เธอเคยทำผิด ผมคิดว่าเรื่องที่มันเลิกกันครั้งนี้มันแก้กันได้มันเป็นปัญหาที่เล็กน้อย น่าจะทำความเข้าใจกันได้ ตอนนี้ผมเลยคิดที่จะคุยกับเธอต่อไป เพื่อที่จะได้กลับไปเป็นเหมือนเดิม หวังให้เวลาและทุกๆอย่างทำให้เค้าเข้าใจว่าเรื่องที่เลิกกันครั้งนี้ มันเรื่องเล็กน้อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จริงๆ ถ้ากลับไปคบกันจริงๆผมจะ เริ่มปรับตัวให้ดีกว่าเดิม
อารมเย็นลง เวลาทะเลาะก็จะพยายามทำให้ตัวเองเย็นลง และคุยกันมาขึ้น ไม่ใช่ทะเลาะแล้วไม่คุยปล่อยไว้หลายๆวันทำให้อีกฝ่ายคิดมาก
สุดท้ายผมอยากถามคนที่มาอ่านเรื่องผมช่วยตอบผมที่ว่า เลิกกันแบบนี้ผมต้องทำยังไง หรือผมต้องรู้สึกยังไง ผมควรจะง้อต่อไปไหม หรือผมควรตัด ผมควรทำยังไงตอนนี้ผมเคลียดมาก เจอทั้งปัญหาที่บ้านทั้งปัญหาเรื่องเรียนแล้วยังมาเจอปัญหากับเธออีก ผมสับสนผมไม่รู้จะทำยังไง ผมไม่รู้ว่าเรื่องทั้งหมดคือมันสมควรที่จะเลิกกันเลยหรอ หรือยังไง ถ้าใครอ่านแล้วมีคำตอบหรือพอจะสรุปให้ผมฟังว่าเธอคิดอะไรอยู่กันแน่ หรือในมุมมองของผู้หญิง คือเราผิดจริง
ก็แนะนำมาบอกผมได้เลยนะครับผมรับฟัง ไม่ว่าจะคำด่าคำชม เต็มที่ได้เลยครับ ***ไม่ต้องอ้อมหรือพูดจาอะไรให้ดูสวยงามแต่เข้าใจยาก***
( ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านมารับฟังปัญหาของผมจนจบนะครับ ขอบพระคุณอย่างสูง หากผมพิมอะไรตกหล่นหรืออะไรที่อ่านแล้วไม่เข้าใจก็สอบถามเพิ่มเติมได้ครับ ยังไงก็ขอโทษถ้าผมพิมผิดพิมถูกไป ขอบคุณที่สละเวลามานั้งอ่านนะครับ )
ช่วยรบกวน ให้คำปรึกษากับปัญหาความรักที่ผมเจอ ทีครับ ขอความกรุณาด้วยครับ
- ผมคบกับเธอมา 3ปีกว่าๆ โดยประมานมาน เราเลิกกันมาทั้งหมด 4 ครั้ง
1.) *ครั้งแรก หลังจากคบมาหลายเดือนผมเปลี่ยนไป ผมใจร้อนขึ้นอารมณ์แรงขึ้น เธอเลิกกับผมไป2-3วันเธอไปคบกับเพื่อนผม เพื่อนผมคนนี้ก็เป็นคนที่เรียนคณะเดียวกันกับเธอ เมื่อผมรู้ความจริงผมเสียใจมาก คุยกันไปคุยกันมา เธอเลือกจะกลับมาหาผม ผมก็โอเครเราผิดจริงเธอจึงไปหาคนที่ดีกว่า แต่ในจิตผมก็โกรธตรงที่ว่าทำไม ในเมื่อเราเลิกกันบอกเสียใจมากสุดท้ายก็ไปคบกันหยังไวแถมเริ่มคบกันก่อนหน้าจะเลิกกับผมอีกและมีเรื่องอะไรที่มากกว่านั้นไม่ขออธิบาย ผมติดใจตลอดตั้งแต่นั้นมา
1.2 )*ครั้งแรก ตอน2 ผมกลับไปคุยกับแฟนเก่าเพราะผมอยากจะลบล้างความเสียใจ อยากแก้แค้น อยากที่จะลืมความเสียใจที่เคยได้รับ สุดท้ายผมก็เลิกคุยไปเองเพราะผมคิดว่ามันไม่ดี ในเมื่อเราไม่ชอบให้ใครมารับหลังเรา เราจะทำแบบนั้นไม่ได้ผมเลือกเธอคนเดิม ผ่านไปสัก เดือนกว่าๆเธอจับได้ว่าผมไปคุยกับแฟนเก่าเธอเสียใจมากจะเลิกกันๆ สุดท้ายก็คุยกันเข้าใจ สาเหตุที่เข้าใจหลักๆ หน้าจะมาจากเป็นการให้อภัยเพราะผมเคยให้อภัยมาครั้งแรก และบวกกับผมเลิกคุยไปเอง
2. )*ครั้งที่2 เธอเลิกกับผมเพราะตอนนั้นผม ไม่ยอมไปเรียนโกหกว่าไม่ได้ลงทะเบียนแต่จริงๆลงทะเบียนแต่ไม่ไปเรียน ก็เลิกกัน สาเหตุหลักๆ มาจากเค้าไม่อยากคบคนไม่มีอนาคต คบกันไปก็มีแต่แย่ จะดูแลเค้าได้ยังไง ก็เลยเลิกไป
สุดท้ายผมก็ขอโอกาศเธอก็ตรงลงกลับมาคบกัน ผมก็เริ่มไปเรียนแต่จบช้าลงจากปกติ 1เทอม และก็สัญญาว่าจะใจเย็นลง
3. )*ครั้งที่3 เธอแอบไปมีคนอื่น แอบคบกับอีกคนมาเกือบๆเดือน โกหกผมหลายเรื่องบอกไปทำงานกับเพื่อนสุดท้ายไปกับอีกคน สุดท้ายผมจับได้เพราะเพื่อนไปเจอ เดินกับผู้ชายอีกคนแล้วบอกผมว่าไปทำงานห้องเพื่อน แต่จิงๆไปนอนกับอีกคน และอื่นๆอีกมากมายไม่ข้อพูดถึงนะครับ ผมจับได้ผมก็ได้รู้ความจริงจากเพื่อนของเธอด้วยทำให้ผมรู้ว่าเรื่องไหนโกหกอะไรบ้าง ผมตัดสินใจจะเลิกเพราะผมรับไม่ได้ไหวจริงๆ ผ่านไปสักพักผมก็ใจอ่อน ผมไม่รุ้ว่าตอนนั้นผมคิดอะไร ผมเพียงแค่รู้ว่าเธอคือสิ่งที่ผมรัก ผมจึงให้โอกาศเธอ และก็กลับไปคบกัน
4. )*ครั้งที่4 เวลาผ่านจากครั้งที่ 3 มาปีหน่อยๆ เรื่องมีอยู่ว่า ช่วงหลังๆผมทะเลาะกับที่บ้านหลายครั้ง ผมเริ่มเคลียดหนักจิตตก นอนไม่ค่อยหลับสาเหตุหลักก็มาจากทะเลาะกับที่บ้าน บวกกับเรื่องโปรเจคจบของผมเอง แต่เวลาผมเคลียดผมก็จะคุยกับเธอมันช่วยให้ผมสบายใจมากขึ้น แต่มีครั้งนึงผมทะเลาะกับที่บ้าน ทั้งพ่อและแม่วันนั้นผมเคลียดมากครับ ช่วงเวลาประมาน หัวค่ำๆประมานแม่ก็มาปลุกและผมกับแม่จึงทะเลาะกัน ผมเครียดมากตอนนั้นพอผมทะเลาะกันเสร็จ ผมก็เดินออกจากบ้านไปหาอะไรกินและออกไปเดินเล่นแถวหมู่บ้านข้างๆ ดูพวกเค้าแตะบอลกัน นั้งคิดไรคนเดียวเรื่อบเปื่อย จบเวลาผ่านไปผมกลับเข้ามาบ้านประมานตี 1 นิดๆ ผมก็เข้าห้องยิบโทรสัพขึ้นมาเห็นเธอโทรมาหาผมหลายรอบมาก ทักมาเป็นห่วงผมว่าผมหายไปไหน (ผมไม่ได้ยิบโทรสัพติดตัวไปด้วย) ผมก็เลยทักกลับไป เธอก็ถามผมมามากมายด้วยความเป็นห่วง ผมก็กำลังพิมอธิบาย เธอก็โทรเข้ามา ผมก็ตัดสายทิ้งหละพิมต่อให้เสร็จและกดส่งไป เธอถามตัดสายทำไมผมก็อธิบายให้ฟังว่า ผมจะพิมให้เสร็จก่อนสักพักเธอก็โทรมาผมก็รับ เธอก็ถามว่าจะตัดสายทำไม ทำไมไม่รับรู้ไหมมันเสียความรู้สึก ผมก็บอกไม่ได้อะไรแค่จะพิมให้เสร็จหละส่งไปเฉยๆ เธอก็วีนๆ ผมก็คิดในใจเชี้ยไรวะ ก็รู้นะว่าผมเคลียดจะมาช่วยเพิ่มเรื่องอีกทำไม กับอีกแค่ตัดสายและก็พิมต่อ ไม่ได้หายไปไหนเลย ผมก็เลยกดตัดสายทิ้ง และก็พิมคุยไป คุยไปก็ทะเลาะกันอีก ผมก็บอก พอ แล้วผมก็ปิดช่องแชทไม่คุย
เวลาผ่านไปประมาน 2 วันไหน ไม่มีการคุยการติดต่ออะไรกันเลย ผมเคลียดมากวันต่อมาผมจึงนัดเพื่อนมาว่า มากินเบียร์ที่บ้านเคลียดๆอยากหาคนคุยคนระบาย วันแรกเพื่อนมาไม่ได้ติดธุระกับแฟน ผมก็โอเคร วันที่2มันก็มา ช่วงเวลาที่กำลังคุยกับเพื่อนอยู่เธอก็ได้โพสในface มาประโยคนึง ซึ่งเป็นประโยคที่ผมกับเธอรู้กันที่เพราะมันเป็นคนพูด ที่ผมเคยโพสถึงแฟนเก่าในตอนนั้น ผมก็เชี้ยไรวะทำไมอยู่ๆเอาเรื่องเก่ามาโยง ผมก็เลยทักกลับไปคุย คุยไปก็ทะเลาะไปหลายเรื่อง เรื่องหลักๆประมานนี้
1.เธอโทรไปหาแม่ผม แม่ผมบอกไม่ตรงกันกับผมว่าทะเลาะกันตอนไหน แม่บอกว่าทะเลาะกันตอนเช้า แต่ผมบอกตอนกลางคืน
2.เธอสงสัยว่าทำไมผมออกไปไหน ทำไมในแอฟ360 มันถึงขึ้นว่า มีการชาตแบตทั้งที้จะหมดแล้วก็หยุดชาตและก็ชาตต่อ แถมมีการออนเฟสครั้งนึงช่วงเวลา หัวค่ำๆ ไหนบอกออกไปข้างนอกทำไมเฟสถึงออนได้ในเมื่อโทรสัพไม่อยู่กับตัว
3.เธอให้แฟนเพื่อนผมที่มากกินเบียร์ด้วยกันไปดูประวัติแชท คนที่เป็นแฟนเก่าผมก็ไปเจอข้อความเมื่อประมานเกือบ2ปีที่แล้ว ใจความประมานว่า เหมือนผมฝากข้อความผ่านเพื่อนผมไปบอกอะไรแฟนเก่าของผม
4.เธอคิดว่าวันที่ผมหายไป ผมกลับไปหาแฟนเก่า
5.คิดว่าที่ผมตัดสายเพราะไม่สะดวกคุย เพราะอยู่กับแฟนเก่า
______________
ผมก็ตอบคำถามไปว่า
1.ผมยืนยันว่าแม่จำเวลาผิดแน่นอนโดยปกติแม่ผมจะจำอะไรไม่ค่อยได้เพราะเค้าอายุเยอะแล้ว (แต่ยังไม่ได้คุยกับแม่ว่าทำไมแม่ถึงบอกไปแบบนั้นเพราะผมทะเลาะกับแม่ไว้เจอแม่ผมถึงจะค่อยคุยผมเลยไม่ รีบโทรไปคุยกับแม่ให้เคลียในตอนนั้น)
2.ผมก็อธิบายว่าผมก็ไม่รู้ว่าทำไม แล้วทำไมไม่ดูเอาอะว่าตำแหน่งที่แจ้งในแอฟ360มันได้บอกปะว่าผมขยับไปไหน มันก็ไม่ได้ขยับใช่ปะมันจะขยับได้ไง ในเมื่อผมไม่ได้เอาโทรสัพไปด้วย แล้วผมก็ไม่ได้อยู่กับโทรสัพแล้วผมจะไม่ยุ่งกับมันได้ไง เฟสมันก็มีออนเองบ้างอยู่แล้วตอนนั้นมันก็เธอก็เคยเห็นว่านอนด้วยกันแต่อยู่ๆเฟสผมออนเอง ส่วนเรื่องการชาท ผมก็ไม่รู้ว่ามันเกิดไรขึ้นเพราะอันนี้ไม่รู้เรื่อง
3.ผมบอกว่าผมไม่รู้เรื่อง ผมสาบานเลยว่า เรื่องนี้ผมไม่เกี่ยวจริงๆ มันเป็นเรื่องสมัยที่เพื่อนผมไปส่องแฟนเก่าผมเอง และก็มีปัญหากันจำไม่ได้หรอ ผมจะไปรู้หรอมันส่องหรือคุยไรกันบ้าง
4.ผมก็บอกผมจะหายไปหาแฟนเก่าผมได้ไงไม่ได้ติดต่อมากี่ปีชาติแล้ว เฟสก็บล๊อคเบอร์ก็ไม่มีจะไปหาได้ไง แล้วผมจะหาเพื่ออะไร อีกอย่างผมก็ออกมาข้างนอกโทรสัพก็ไม่ได้เอาไป แล้วจะติดต่อได้ยังไงทะเลาะกับแม่ก็ออกมาเลย จะไปเตรียมไปนัดอะไรกันตอนไหน แล้วจะไปหาเพื่ออะไรในเมื่อก็รู้ว่าผมรักเธอมากแค่ไหนช่วงหลังๆหวานกันจะตาย แล้วบ้านเค้าอยู่ไหนผมจะไปรู้ไหม มันไม่ได้มีเหตุผมที่ผมต้องไปหาแฟนเก่าผมเลย ทะเลาะกับแม่และไปหาแฟนเก่ามันไม่ใช่ประเด็นอะ
5.มันจะไปใช่ได้ยังไง ผมก็ทักไปหาเองนะในตอนที่ผมอยู่บ้านจับโทรสัพทักไป 360มันก็เห็นว่าอยู่บ้านตลอดเท่ากับว่า ผมต้องกับมาก่อนแล้วถึงทักไปได้เท่ากับตอนนั้นผมอยู่บ้านผมและผมอยู่คนเดียวจะไปอยู่กับแฟนเก่าได้ไง
____________________________________
สุดท้ายเธอก็บอก เธอเชื่อในภาพนั้นเธอไม่เชื่อะไรผมเลย แล้วเราก็เลิกกัน เธอบอกว่าเธอคิดดีแล้วที่เลิกกัน เพราะอยู่กันไปเราก็ไม่เข้าใจกันเราทะเลาะกันเพราะความไม่เข้าใจกันมานานแล้ว จนตอนนี้เราก็ยังไม่เข้าใจกันเลยเราก็ยังเถียงกันอยู่คบมาก็นานไม่เห็นมันจะมีอะไรเปลี่ยนเลย แล้วต่อๆไปมันจะไปกันรอดหรอ เธอรู้ว่าผมรักเธอมากแต่แค่รักอย่างเดียวมันไม่พอหรอก มันต้องมีหลายๆอย่างมากกว่านั้น แล้วก็เลิกกัน
____________________________________
ณ ตอนนี้ผมก็ยังคุยกับเค้าทางแชทอยู่นะ แต่ก็ตามสภาพของคนเลิกกัน ไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อน
สำหรับตัวผมผมคาใจในหลายๆเรื่อง
1.ทุกสิ่งอย่างที่ผ่านมามันน่าจะเป็นการบอกการแสดงให้เห็นแล้วว่าผมรักเธอมากแค่ไหนแต่ทำไมไม่เชื่อใจกัน กับไปคิดว่าผมไปหาแฟนเก่า ไปอะไรกับแฟนเก่า
2.แล้วที่พูดมาว่าเชื่อตามภาพแล้วเอามาเป็นประเด็น เรื่องมันสมัยไหนแล้วปัจจุบันเป็นไงแล้วตอนนั้นมันก็อยู่ในช่วงเวลาที่เธอจับได้ มันก่อนที่จะมาเลิกกันครั้งที่2 ครั้งที3 ด้วยซ้ำ ทำไมถึงคิดว่าผมจะไปอาลัยกับแฟนเก่าผมขนาดนั้น ทั้งผมผมเจออะไรเกี่ยวกับเธอมาก็เยอะทั้งให้โอกาศไม่ว่าจะร้านแรงแค่ไหน
แต่สุดท้ายกับไม่เชื่อใจกัน
3.เธอบอกว่ารู้ว่าผมรักเธอมากแค่ไหน แต่รักอย่างเดียวไม่พอหรอก เอ้าในเมื่อรู้ว่ารักแต่ กับไม่เชื่ออะไรเลยกับยังคิดว่าผมไปหาแฟนเก่านี้หรอรู้ว่ารัก รักอย่างเดียวไม่พอ งง มันย้อนแย้งไปไหม
4.ใช่เวลาทะเลาะกันเราก็ไม่เคยเข้าใจกันอยู่แล้วเราไม่ยอมกันและกัน แต่หลังๆที่ผ่านมาไม่เกิน1-2วันผมก็ง้อตลอดแล้วก็คุยกันได้ดีเสมอมา เท่ากับผมก็ยอมถูกไหม แล้วจะไม่เข้าใจกันในที่เธอพูดคืออะไร
5.ทำไมบทจะเลิกก็เลิกทำไม ไม่คิดอะไรให้เยอะกว่านี้เหตุผลมันฟังๆแล้วขัดกันจนแปลกๆ เอาเรื่องสมัยเก่าๆมาเป็นเหตุ ทั้งที่ตัวเองพูดเองว่าไม่ชอบให้ขุดอดีตถึงเรื่องที่เธอเคยทำผิด แต่กับเอาเรื่องของผมที่มันนานแสนนานนานกว่าทุกเรื่องมาเป็นประเด็น คือ งง จริง งงมาก
_______________
** ส่วนความคิดความรู้สึกของผมในตอนนี้คือ : เอาแบบจากใจผมตรงๆเลยนะ ผมไม่อยากเลิกคบมานานไปเที่ยวไหนมาไหน พ่อแม่ญาติพี่น้องทั้ง2ฝ่ายรู้จักเราดีแล้วโอเคกับการที่เราคบกัน ไปเที่ยวกับครอบครัวผมก็บ่อยไปต่างจังหวัดกับครอบครัวผมก็พอสมควร โดยเฉพาะพ่อกับแม่ผม เค้าโอเคมากับเธอคนนี้เค้าบอกเธอเป็นเด็กดีน่ารักรู้จักมารยาทเอาการเอางานขยัน รู้จักว่าเรื่องไหนอะไรเป็นอะไร จริงๆแล้วพ่อผมเป็นคนไม่ชอบให้ผมคบกับใครเลยเค้าค่อนข่างจะหวงผมมากซะด้วยซ้ำเค้า ซึ่งหายากที่ญาติๆจะโอเครกับเรื่องความรักของลูกหลาน ผมรู้สึกว่าผมตั้งแต่ผมมีแฟนมาคนนี้เป็นคนที่ผมโอเครในทุกๆเรื่องชอบในนิสัยเค้า เข้าใจเราในหลายเรื่องไปไหนไปกันไม่เกี่ยงรอกันได้ไปเตะบอล หรือทำอะไรที่ผมอยากทำเข้าก็ไปเป็นเพื่อนผมรอนานแค่ไหนเค้าก็นั้งรอได้ไม่เคยบ่นเลย เค้าเข้ากับญาติฝ่ายผมดีมาก ญาติๆทุกคนชอบเธอคนนี้ เป็นคนขยัน เอาการเอางาน ผมเลยคิดว่า กว่าจะเจอคนที่ดีๆแบบนี้มันหายากมากจริงๆ ส่วนเรื่องเก่าๆผมไม่สนใจ คนเราผิดกันได้ไม่ว่าจะหนักหนาหรือมากแค่ไหนเราให้อภัยคือจบอาจจะมีที่คิดน้อยใจบ้างแต่ไม่เคยเอาเรื่องๆเก่าไปลงกับเธอหรือเอามาเป็นอารมณ์ทำให้ทะเลาะกัน เมื่อก่อนผมก็ไม่ใช่คนดีอะไรก่อนจะมาคบกับเธอคนี้ผมก็เลวมาเยอะ วันไนท์ ไปทั่ว จนเลิกนิสัยไปเป็นปี จนมาเจอกับเธอ ผมยังเปลี่ยนตัวเองได้เลย เพราะแบบนั้นผมจึงไม่เอามาเป็นอารมอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่เธอเคยทำผิด ผมคิดว่าเรื่องที่มันเลิกกันครั้งนี้มันแก้กันได้มันเป็นปัญหาที่เล็กน้อย น่าจะทำความเข้าใจกันได้ ตอนนี้ผมเลยคิดที่จะคุยกับเธอต่อไป เพื่อที่จะได้กลับไปเป็นเหมือนเดิม หวังให้เวลาและทุกๆอย่างทำให้เค้าเข้าใจว่าเรื่องที่เลิกกันครั้งนี้ มันเรื่องเล็กน้อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จริงๆ ถ้ากลับไปคบกันจริงๆผมจะ เริ่มปรับตัวให้ดีกว่าเดิม
อารมเย็นลง เวลาทะเลาะก็จะพยายามทำให้ตัวเองเย็นลง และคุยกันมาขึ้น ไม่ใช่ทะเลาะแล้วไม่คุยปล่อยไว้หลายๆวันทำให้อีกฝ่ายคิดมาก
สุดท้ายผมอยากถามคนที่มาอ่านเรื่องผมช่วยตอบผมที่ว่า เลิกกันแบบนี้ผมต้องทำยังไง หรือผมต้องรู้สึกยังไง ผมควรจะง้อต่อไปไหม หรือผมควรตัด ผมควรทำยังไงตอนนี้ผมเคลียดมาก เจอทั้งปัญหาที่บ้านทั้งปัญหาเรื่องเรียนแล้วยังมาเจอปัญหากับเธออีก ผมสับสนผมไม่รู้จะทำยังไง ผมไม่รู้ว่าเรื่องทั้งหมดคือมันสมควรที่จะเลิกกันเลยหรอ หรือยังไง ถ้าใครอ่านแล้วมีคำตอบหรือพอจะสรุปให้ผมฟังว่าเธอคิดอะไรอยู่กันแน่ หรือในมุมมองของผู้หญิง คือเราผิดจริง
ก็แนะนำมาบอกผมได้เลยนะครับผมรับฟัง ไม่ว่าจะคำด่าคำชม เต็มที่ได้เลยครับ ***ไม่ต้องอ้อมหรือพูดจาอะไรให้ดูสวยงามแต่เข้าใจยาก***
( ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านมารับฟังปัญหาของผมจนจบนะครับ ขอบพระคุณอย่างสูง หากผมพิมอะไรตกหล่นหรืออะไรที่อ่านแล้วไม่เข้าใจก็สอบถามเพิ่มเติมได้ครับ ยังไงก็ขอโทษถ้าผมพิมผิดพิมถูกไป ขอบคุณที่สละเวลามานั้งอ่านนะครับ )