บางทีก็รู้สึกว่าเพื่อรชอบทำให้เราไร้ตัวตน

สวัสดีค่ะ
นี่เป็นกระทู้แรกนะคะรู้
มีเรื่องเครียดค่ะ
เราก็เป็นเด็กธรรมดาๆคนนึงค่ะ
เราเคยคิดว่าชีวิตในวัยมัธยมจะสนุก ที่ได้มีเพื่อนเพิ่ม ตั้งแต่วันแรกที่เปิดเทอมเราดีใจที่เพื่อนๆทุกคนดูจริงใจ
แต่บางครั้งเราอยากจะร้องไห้ เวลาเราพูดอะไรไม่มีใครฟังเราเลย เหมือนไม่ได้ยินสิ่งที่เราพูด อาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราอยู่ในห้อง
เวลาเพื่อนมีปัญหาเราจะเข้าไปอยู่ใกล้ๆแล้วให้กำลังใจเสมอ  แต่เวลาเขาโอเค  กลับเป็นปกติก็รู้สึกไร้ตัวตนเช่นเดิม บางครั้งเพื่อนก็ชอบพูดบอกถึงความไม่พอใจกับเพื่อนอีกคนให้เราฟัง  พอคนนั้นมาก็คุยหัวเราะปกติ ที่สำคัญ ไม่ใช่คนเดียวที่มาพูดกับเราทำนองนี้ หลายๆคนเลยแหละ
เราเสียใจมากๆเลย เขาเห็นความสำคัญเราแค่นี้หรอ
บางบางทีแอบร้องไห้เงียบๆมันมีหลายเรื่องมากๆ บางทีเพื่อนหลายๆคนก็ชอบเอาปมเรามาพูดให้มัรตลกๆสำหรับตัวเขาและเพื่อนคนอื่น  แต่สำหรับเรามันไม่สนุกด้วย  ตอนแรกๆที่เริ่มสนิทเขาก็ล้อแบบนี้แหละค่ะ ตอนนั้นเขาก็พูดถีงเกรดวิชาที่เราสอบได้น้อย ในทำนองล้อๆ ตอนนั้นร้องไห้เลยแหละค่ะ ตอนนี้พอทนได้แล้ว แล้วก็อีกเรื่องค่ะ เพื่อนชอบพูดแบบดูถูก จนบางทีทำให้เราเสียความรู้สึกมาก

มีหลายเรื่องมากค่ะ แต่ตอนนี้มันพูดออกมาไม่หมด เหมือนความรู้สึกเริ่มชินกับการที่ต้องทนไปอีกหลายปี55555
สุดท้ายเขาก็เห็นความสำคัญเราตอนไม่มีใคร  ตอนที่เขาเห็นประโยชน์ของเราพอหมดก็ทิ้ง
รู้ว่าเล่าไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น แค่อยากมาระบายค่ะ