สับสนท้อ ไม่รุ้จะทำไงดี

เรื่องมียุว่า เมื่อสามปีที่แร้วผมได้ไปเปนทหารเรือแร้วได้รุ้จักกับผุหยิงคนหนึ่งชึ่งตอนแรกก้อไท่ไก้คิดอะไรมากคุยกันหยอกล้อกันไปเรื่อยจนก่อนเปนความรัก ตอนนั้นเราสองคนรักกันมาก วาดฝันถึงอนาคตไว้เปนอย่างดี ตอนเปนทหารอะไรๆก้อสวยหรูไปหมด เสาอาทิตเราก้อมาเจอกันเกือบทุกอาทิต พอปลดจากทหาร ผมก้อมาทำงานกับพี่ชายมาขับรถส่งของของโรงงานในชลบุรี  แรกๆตอนเริ่มทำงานเราก้อยังรักกันเขาก้อยังมาหาผมแทบทุกอาทิตเหมือตอนนั้นเขาเรียนยุ  พอเขาเรียนจบ เขาก้อกับไปทำงานที่คือไปสอนหนังสือครอบครัวเขาค่อนข้างมีฐานะ ส่วนผมก้อทำงานเหมือนปกติ แร้วปมก้อทำพลาดอย่างมหันผมหันหน้าเขาหายาเสพติดเพาะผมขับรถกลางคื ผมเริ่มไม่ไหวก้อต้องพึ่งมันพอนานเขาเริ่มใช้เยอะมากขึ้นจนแฟนเราจับได้ ทีแรกเขากะถึงจะเลิกกับผมผมก้อง้อจนเขาให้โอกาสผมสันยาว่สจะไม่ทำมันอีกแต่ผมกับทำไม่ได้ในสิ่งที่พูดพอเริ่มติดหยักเข้าดวลาเขาโทมาก้อหาข ออ้างตลอดว่าไม่ว่าง เริ่มไม่สนจัยเขาลับหลังก้อกับไปทำมันอีก เขาโทมาก้อไม่รับถึงรับก้อจะตะคอกไส่เขาหงุดงิดไส่เขา เริ่มนานเข้าๆยุมาวันนึ่งเขาบอกว่ารุ้ยุน่ะว่ายังไใเลิกยุ่งกะยาเขาจะให้โอกาสเปนคั้งสุดท้ายถ้ามีมันก้อไม่มีเขาถ้ามีเขาก้อไม่มีมัน แต่ผมไม่ได้สนจัยอะไรก้อยังทำมันต่อไป จนมาวันนี้เขาบอกเลิกผม วินาทีที่เขาบอกว่าเลิกกันน่ะรุ้สึกเหมือนว่าตัวเองพึ่งได้สติ พึ่งคิดไดปมไม่อยากเสียเทอไปผมก้อง้อเขาทุกอย่างทำทุกอย่างบอกว่าจะเลิกยา แต่เขาไม่เชื่อผมอีกแร้ว ผมขอแค่เวลาก้อบอกว่ามันสายไป จากวันนั้นผมตัดสิ้นใจว่าจะเลิกยุ่งกับยานี้อีกต่อไป ผมบอกว่าไม่ได้ให้มาเชื่อคำพุดของผมให้ดุการกระทำของปมว่าเปลี่ยนไปไหมดีขึ้นไหมเขาบอกว่าพอแร้วเขาตัดสิ้นใจแร้ว เขามาได้แค่นี้แหละ ปมถึงกับอึ้งไปเลยทำไรไม่ถูก ผมไม่ได้โทดเทอเลยผมทำตัวแย่เองกลังจากเลิกกันวันนั้นจนวันนี้พึ่งได้เจ็ดวันผมก้อไม่ได้ยุ่งกับยาอีกเลย แต่ปมก้อพยายามง้อเขาทำให้เขาเหนว่าปมเลิกมันได้จิงๆเพราะปมอยากไช้ชิวิตที่เหลืออยู่กับเขา ตอนนี้ผมก้อยังง้อเขายุ แต่เขาบอกว่าคงไม่มีทางแร้วที่จะกลับมาเหมือนเดิม แต่ก้อยังกวังลึกๆในใจพยายามที่จะง้อ เขาก้อยังคุยกับปมยุน่ะ ไม่ได้หายไป แต่เขาก้อแค่คุยปมทักไปก้อตอบถามไก้อตอบไม่ทักไม่ถามเขาก้อเฉย ตอนที่ยังยุ่งกับยาเงินไม่เหลือเลยแต่ตอนนี้ปมเหลือตังจากทำงานเกบเล็กผสนน้อยได้ประมาณนึ่ง ผมก้อบอกเทอทุกอย่างแต่เขาก้อไม่สนจัย ผมทรมานเหลือเกิน ไม่รุ้จะทำไงได้แต่เชือในความรักที่มีให้เขาผมยอมได้ทุกอย่างยเพืาอที่จะใก้เทอกับมา ตอนนี้ก้อยังคุยกันยุแต่ไม่เหมือนเดิมเขาบอกว่าให้ลืมเขาไปชะมันคง ไม่มีทางแร้ว คงมาสุดทางแร้วมันสายไป แต่ผมก้อไม่ยอมตามง้อเทอทุกอย่าง อยากรุ้ว่าเปนแบบนี้เขาได้หมดรักผมแร้วหรือ หรือว่าผมควรพอปล่อยให้เขาไปเจอกับคนไหม่ ผมควรตัดใจจากเขา ตอนนี้ผมยิ่งคุยกับเทอยิ่งรุ้สึกผิดที่ทำร้ายจิตใจของเทอมาเปนปี แต่เขาก้อยังหวงกลัวปมประชดชีวิตกลัวผมทำสิ่งไม่ดีคอยบอกผมตลอดยิ่งคุยยิ่งเจบยิ่งทรมานเหมือนหัวใจสลายไปเลย ผมควรถอยหรือจะตามง่อเทอต่อไปดี รักเขามากเหลือเกิน ควรทำไง