เป็นลูกต้องผิดทุกครั้งเลยหรอค่ะ.?

แม่บอกว่า หนูมีปัญหาในเรื่องการพูดการจา แต่หนูไม่เข้าใจทั้งที่คำที่หนูพูดไปเขาเป็นคนที่ทำให้หนูพูด.. หนูอยากรู้ แม่เขาไม่เคยรู้บางเลยใช่ไหมค่ะ คำที่เขาพูดออกมาทำให้หนูอึดอัดมาก หนูทนฟังไม่ไหว.. เขาไม่ได้บ่น แต่เขาแซว แซว และก็แซว  หนูอึดอัด  แซวข้อเสียหนูทุกวัน แซวทุกเรื่อง พอหนูเครียดก็แซว พอหนูทนไม่ไหว หนูพูดไปก็ว่าหนูนิสัยไม่ดี แล้วจะให้หนูทนฟังทุกวันแบบไม่รู้สึกอะไรหนูทำไม่ได้. พอหนูไม่เล่นด้วยก็ยิ่งแซวหนักเข้าไปใหญ่ หนูหงุดหงิด หนูกลัว กลัวจะทำให้แม่เจ็บ อารมณ์หนูไม่ได้เย็นขนาดนั้น ทุกครั้งหนูต้องกดสติและเย็นชาใส่ ต้องนอนร้องไห้ระบายความรู้สึกบางทีถึงขั้นทำร้ายตัวเองก็มี จะโยนของปาของอยู่รอมร่อแต่ทำไม่ได้สุดท้ายก็ลงที่ตัวเอง  มันหงุดหงิด คือหนูต้องทนใช่ไหมค่ะ หรือหนูมันนิสัยไม่ดีเอง เอาจริงๆหนูไม่เคยพูดแบบนี้กับใครนอกจากแม่ ไม่มีใครเคยแซวหนูหนักขนาดนี้ บางทีต่อหน้าแม่หนูจะลุกไปทำร้ายแม่อยู่แล้ว.. แต่ทำไม่ได้.. รู้สึกไม่ดีเลย หนูไม่ชอบเลยสักนิดที่เป็นแบบนี้ หนูจะทำยังไงดีคะ