เราเป็นทอมอายุ21ปี ศึกษาอยู่ระดับชั้นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง
ได้รู้จักกับรุ่นพี่คนหนึ่งที่ลงเรียนวิชาเดียวกัน
เขาเข้ามาทำความรู้จักกับเราก่อน โดยให้เพื่อนขอไลน์เรา แล้วเขาเป็นคนแอดมาค่ะ
เขาอายุประมาณ30ต้นๆเกือบจะกลางๆแล้ว
เราคุยกันมาประมาณ2เดือนค่ะ
เริ่มเขาทักมาถามเรื่องงานค่ะ และเขาก็บอกว่าเขามีแฟนเป็นทอมบอยมาตลอด เล่าเรื่องชีวิตของเขาค่ะคุยเหมือนเพื่อนปกติทั่วไป คุยเรื่องงาน การบ้าน ชีวิตประจำวัน ตลอดเวลา ซึ่งเขาทำงานแล้ว และ ยุ่งมาก แต่คุยกันได้ตลอดทั้งวัน เขาเป็นคนจริงจังกับชีวิตค่ะ เครียดมากด้วย เราช่วยเขาเรื่องการบ้านโดยที่เราเป็นคนขอช่วยเองเพราะงานเขาเยอะมากๆ เขาก็ช่วยเราปรับบุคลิกตัวเอง นิสัยบางอย่างที่ไม่ค่อยโอเคค่ะ ส่วนใหญ่เขาบอกเราว่าแบบนี้ คนอื่นจะคิดแบบนี้นะ แบบนั้น และมันเป็นแบบนั้นนะ เห็นอย่างที่เขาพูดมั้ย ประมาณนี้ค่ะ แต่ไม่ได้บังคับว่าให้เชื่อที่เขาพูด โตแล้วน่าจะคิดเองได้แล้วนะ เขาสอนเรา พูดตรงมากๆค่ะ ดุก็ดุจริงๆ
บางทีเราเกเรค่ะ ไปเรียนสาย เขาจะอ่านไม่ตอบเราเลยค่ะ หายไปสองสามชั่วโมง เขาบอกว่า เขาไม่อยากคุยกับคนไปเรียนสาย ไม่อยากคุยกับคนไม่ดูแลตัวเอง บ้าง อะไรประมาณนี้ค่ะ
เขาโทรหาเราทุกวันเลย โทรมาเตือนให้ทานข้าวเช้า กลางวัน เย็น โทรมาบอกว่า ให้นอนเร็วๆ จะได้ตื่นเช้าไปเรียนทัน
เรามีทะเลาะกับเขาบ้างค่ะ แต่ช่วงครึ่งเดือนหลังนี้เราทะเลาะกันบ่อย เรื่องคำพูดของเราค่ะ เราเป็นคนพูดไม่คิด และเราก็ไม่ฉลาดเลยเรื่องความรัก ออกจะโง่มากๆด้วย แล้วเราก็ชอบหายไปค่ะ เราหายไปอ่านหนังสือบ้าง เล่นดนตรีบ้าง (แต่ก่อนเราเป็นคนแบบนี้ค่ะ ไม่ชอบบอกใคร เพราะเราไม่ชอบคุยผ่านโทรศัพท์ค่ะ เรารู้สึก เฮ้ย ทำไมเราต้องมานั่งกดโทรศัพท์ตอบใครๆ บอกว่ากำลังทำอะไรอยู่ อะไรประมาณนี้ค่ะ แต่เราชอบให้เขาบอกว่าเขาทำอะไรอยู่นะคะ แต่เราก็ไม่ชอบถามอีกแหละค่ะ )
เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ทุกคน อาจจะคิดว่าเรานิสัยเสียมาก เราเข้าใจค่ะ ตอนนี้เรากำลังพยายามปรับเปลี่ยนนิสัยให้ดีขึ้น แต่ว่าไม่ใช่เพราะเขานะคะ เรามีปัญหาเรื่องเข้าสังคมเอามากๆ แต่เราชอบนั่งคุยกับคนแปลกหน้านะคะ เรารู้สึก สนุกดี ถ้าเราปรับนิสัยเสียๆให้ดีขึ้นได้ มันก็จะดีต่อตัวเราเองค่ะ เขาก็บอกว่าแบบนี้เหมือนกัน
บางทีเราหวังดีกับเพื่อน รักเพื่อน อยากให้เพื่อน ได้รับสิ่งที่ดีในชีวิต แต่เราแสดงออกไม่ถูกวิธี กลายเป็นว่าเพื่อนคิดว่าเราไม่ชอบเสียงั้นไป
เราก็มานั่งเสียใจว่าทำไมเพื่อนไม่คิดแบบเราอีก
แต่ตอนนี้เราเข้าใจแล้วค่ะว่า เราเองเนี่ยแหละต้องเปลี่ยนความคิดใหม่
พูดมายืดยาวมาก เราอยากถามเพื่อนๆว่า เราควรจะทำอย่างไร เพราะเราชอบเขามาสักพักแล้วค่ะ เรารู้ว่า 30+ เขาต้องการความมั่นคงอย่างมาก เราก็มองหาคนที่จะอยู่กับเราระยะยาว
เราควรจะจีบเขา หรือ ให้เป็นพี่น้องแบบนี้ต่อไป
ซึ่งเราไม่เคยเรียกเขาว่าพี่เลย เขาไม่เคยเรียกเราว่าน้องเลยค่ะ ใช้สรรพนามแทนว่า คุณ ตลอดค่ะ
จีบหรือไม่จีบดีคะ ห่างกัน12ปี
ได้รู้จักกับรุ่นพี่คนหนึ่งที่ลงเรียนวิชาเดียวกัน
เขาเข้ามาทำความรู้จักกับเราก่อน โดยให้เพื่อนขอไลน์เรา แล้วเขาเป็นคนแอดมาค่ะ
เขาอายุประมาณ30ต้นๆเกือบจะกลางๆแล้ว
เราคุยกันมาประมาณ2เดือนค่ะ
เริ่มเขาทักมาถามเรื่องงานค่ะ และเขาก็บอกว่าเขามีแฟนเป็นทอมบอยมาตลอด เล่าเรื่องชีวิตของเขาค่ะคุยเหมือนเพื่อนปกติทั่วไป คุยเรื่องงาน การบ้าน ชีวิตประจำวัน ตลอดเวลา ซึ่งเขาทำงานแล้ว และ ยุ่งมาก แต่คุยกันได้ตลอดทั้งวัน เขาเป็นคนจริงจังกับชีวิตค่ะ เครียดมากด้วย เราช่วยเขาเรื่องการบ้านโดยที่เราเป็นคนขอช่วยเองเพราะงานเขาเยอะมากๆ เขาก็ช่วยเราปรับบุคลิกตัวเอง นิสัยบางอย่างที่ไม่ค่อยโอเคค่ะ ส่วนใหญ่เขาบอกเราว่าแบบนี้ คนอื่นจะคิดแบบนี้นะ แบบนั้น และมันเป็นแบบนั้นนะ เห็นอย่างที่เขาพูดมั้ย ประมาณนี้ค่ะ แต่ไม่ได้บังคับว่าให้เชื่อที่เขาพูด โตแล้วน่าจะคิดเองได้แล้วนะ เขาสอนเรา พูดตรงมากๆค่ะ ดุก็ดุจริงๆ
บางทีเราเกเรค่ะ ไปเรียนสาย เขาจะอ่านไม่ตอบเราเลยค่ะ หายไปสองสามชั่วโมง เขาบอกว่า เขาไม่อยากคุยกับคนไปเรียนสาย ไม่อยากคุยกับคนไม่ดูแลตัวเอง บ้าง อะไรประมาณนี้ค่ะ
เขาโทรหาเราทุกวันเลย โทรมาเตือนให้ทานข้าวเช้า กลางวัน เย็น โทรมาบอกว่า ให้นอนเร็วๆ จะได้ตื่นเช้าไปเรียนทัน
เรามีทะเลาะกับเขาบ้างค่ะ แต่ช่วงครึ่งเดือนหลังนี้เราทะเลาะกันบ่อย เรื่องคำพูดของเราค่ะ เราเป็นคนพูดไม่คิด และเราก็ไม่ฉลาดเลยเรื่องความรัก ออกจะโง่มากๆด้วย แล้วเราก็ชอบหายไปค่ะ เราหายไปอ่านหนังสือบ้าง เล่นดนตรีบ้าง (แต่ก่อนเราเป็นคนแบบนี้ค่ะ ไม่ชอบบอกใคร เพราะเราไม่ชอบคุยผ่านโทรศัพท์ค่ะ เรารู้สึก เฮ้ย ทำไมเราต้องมานั่งกดโทรศัพท์ตอบใครๆ บอกว่ากำลังทำอะไรอยู่ อะไรประมาณนี้ค่ะ แต่เราชอบให้เขาบอกว่าเขาทำอะไรอยู่นะคะ แต่เราก็ไม่ชอบถามอีกแหละค่ะ )
เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ทุกคน อาจจะคิดว่าเรานิสัยเสียมาก เราเข้าใจค่ะ ตอนนี้เรากำลังพยายามปรับเปลี่ยนนิสัยให้ดีขึ้น แต่ว่าไม่ใช่เพราะเขานะคะ เรามีปัญหาเรื่องเข้าสังคมเอามากๆ แต่เราชอบนั่งคุยกับคนแปลกหน้านะคะ เรารู้สึก สนุกดี ถ้าเราปรับนิสัยเสียๆให้ดีขึ้นได้ มันก็จะดีต่อตัวเราเองค่ะ เขาก็บอกว่าแบบนี้เหมือนกัน
บางทีเราหวังดีกับเพื่อน รักเพื่อน อยากให้เพื่อน ได้รับสิ่งที่ดีในชีวิต แต่เราแสดงออกไม่ถูกวิธี กลายเป็นว่าเพื่อนคิดว่าเราไม่ชอบเสียงั้นไป
เราก็มานั่งเสียใจว่าทำไมเพื่อนไม่คิดแบบเราอีก
แต่ตอนนี้เราเข้าใจแล้วค่ะว่า เราเองเนี่ยแหละต้องเปลี่ยนความคิดใหม่
พูดมายืดยาวมาก เราอยากถามเพื่อนๆว่า เราควรจะทำอย่างไร เพราะเราชอบเขามาสักพักแล้วค่ะ เรารู้ว่า 30+ เขาต้องการความมั่นคงอย่างมาก เราก็มองหาคนที่จะอยู่กับเราระยะยาว
เราควรจะจีบเขา หรือ ให้เป็นพี่น้องแบบนี้ต่อไป
ซึ่งเราไม่เคยเรียกเขาว่าพี่เลย เขาไม่เคยเรียกเราว่าน้องเลยค่ะ ใช้สรรพนามแทนว่า คุณ ตลอดค่ะ