อยู่คนเดียวมานาน แต่ในใจลึกๆก็หวังว่าสักวันจะมีใครสักคนผ่านเข้ามา

หรือทุกอย่างมันติดที่ผมมันจน🥲

เราผิดหวังจากรักครั้งก่อน. จบไม่ค่อยดีนัก เลยทำให้เราพยายามสร้างกำแพงขึ้นมา เพื่อเอาไว้ปกป้องตัวเรา จนบางครั้งคนอื่นมองว่าเราหยิ่ง แต่จริงๆข้างในลึกๆเราเหงามาก อยากมีใครคอยมารับฟังเรื่องราวต่างๆในแต่

คือเลิกกับแฟนได้ 2 ปีแล้วทุกวันนี้ยังโสดค่ะ มีใครผิดหวังมาแล้วเข็ดกับการมีความรักครั้งใหม่บ้างคะ สำหรับเรามันเหมือนมีเส้นมาขั้นความรู้สึกเอาไว้ไม่กล้าก้าวข้ามออกมา อาจจะกลัวความรักก็มีส่วนพอมีผู้ชายมา

ก็แบบผิดหวังจากรักครั้งก่อนๆเลยปิดกั้นตัวเองจากเรื่องความรัก... ผมคนนึงที่รู้สึกแบบนี้ไม่รู้ว่าจะมีใครรู้สึกแบบนี้ไหม๊ ? ก็แบบว่าโสดมานานเพื่อรอคนที่มันใช้สำหรับจริงๆ เพราะกลัวที่จะผิดหวังกับมันเลยต้

เมื่อไหร่จะมีแฟนสักที งงตัวเองเหมือนกันทำไมต้องให้คำถามนี้วนอยู่ในสมอง. ก็แค่เหงาไปวันๆใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อนก็ได้จะมีไปทำไมแฟนอ่ะ ได้แต่ปลอบตัวเองแบบนี้ แก้ตัวแบบนี้ทุกครั้งที่มีคนถามว่าทำไมไม่มีแฟน แ

ขอให้ยกมือขึ้นนนนนน

จขกท. อายุ 44 ปี โสด​ นิสัยดี​ ไม่เคยแต่งงาน มีงานการทำมั่นคง​ หน้าตาไปวัดไปวาได้ อยากเจอคุณผู้ชายที่โสดสนิท อายุ 40 ปี+ ไม่เคยแต่งงานหรือไม่มีลูกติด นิสัยดี ใจเย็น มีงานการทำมั่นคง มีความรับผิดชอบ

สวัสดีค่ะ ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะส่วนตัวโสดมา 4-5 ปีแล้ว รู้สึกเหงามาก ๆ ระหว่างโสดเคยลองเปิดใจคุยกับคนใหม่ ๆ แต่ไม่เวิร์คสักเท่าไหร่ เลยอยากสอบถามว่าทุกคนมีวิธีแก้เหงาให้ตัวเองไม่ว่างกันอย่างไรบ้