เรื่องมีอยู่ว่าเราเคยรักเพื่อนคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนสมัยเด็ก เขาน่ารัก สุภาพ อ่อนโยน จนบางครั้งอดไม่ได้ที่จะอยากคุยด้วยและพัฒนาจนมาเป็นเพื่อนที่รู้จักกันมากขึ้น ต่อมาความรู้สึกนั้นมีแค่เหมือนจะเป็นเพื่อนสนิทแต่มันก็แค่ความรู้สึกของเราเพียงข้างเดียวที่รักมากคนเดียว แต่เขาไม่เคยคิดที่จะมองเราเหมือนเพื่อนสนิท แต่กับเป็นแค่เพื่อนทั่วๆ ไป เหมือนหลอกให้เราอยู่ด้วยยามที่เขาไม่มีเพื่อนคนอื่น แต่พอเขามีเพื่อนคนอื่น เขาก็ลืมเพื่อนอย่างเรา จนบ้างครั้งแอบน้อยใจในบางสิ่งที่เขาไม่เคยสนใจ...... มีใครไหมที่เสียความรู้สึกกับเพื่อนที่รักมาก แต่กับไม่เคยมองเห็นว่ามีเพื่อนอีกคนที่อยู่ข้างมาตลอด
ใครมีรักไม่สมหวังกับการได้รักใครสักคน ข้างเดียวมาตลอด