ผมอยากจะถามว่าเพื่อนๆ มีแผลทางจิตใจกันบ้างรึป่าว ผมหละคนหนึ่งที่มี
เรื่องมันเกิดจากเกม นั้นมันเกิดขึ้นเมื่ออายุ 13 ผมแค่ต้องการเกมเพื่อระบายอารมณ์แต่พ่อของผมกับไม่คิดอย่างนั้นท่านเอาแต่ด่าผม เตะผมบ้าง ตีผมบ้าง จนผมเกือบต้องเข้าโรงบาล แต่ผมก็พยามทำใจเพราะท่านเป็นคนอารมณ์ร้อน ว่าเกมมันไม่มีประโยชรน์ แต่ผมก็พยามบอกท่านไปว่าเกมมีประโยชน์นะ เกมบ้างมีมันก็มีความรู้ ไม่ใช้ว่าเกมทุกเกมจะไม่มีประโยชน์ แต่ท่านก็ไม่ฟังแล้วก็หาว่าผมเถียงผมแค่พยามอธิบาย แต่ท่านก็ไม่ฟังผม แล้วก็เตะผมตามบอกไปข้างต้นเกือบเข้าโรงบาล พยามอดทนไปเรื่อยๆๆ แต่บ้างครั้งผมก็ท้อแล้วบ่อยครั้งที่เคยคิดจะฆ่าตัวตาย บ้างคนอาจจะคิดว่ามันไร้สาระหรือคุณอาจคิดว่าสมควรเพราะว่าแล้วก็เล่นเกมนิ แต่บ้างทีท่านก็รุนแรงกับผมเกินไป แทนจะบอกผมดีๆ เหมือนพ่อคนอื่นๆ จำลองบทสนทนา
ผมเล่นเกม 2-3 ชม นะ วันละ (เพื่อนๆ ว่ามันเยอะไปมั้ย)
พ่อ'' มุงเอาแต่เกมอีกแล้วหรอ เกมไร้สาระมันจะเอาไปทำมาหาแด*ไรได้''
ผม'' เกมมันก็ไม่ได้ไร้สาระเสมอไปหรอก เกมบ้างเกมมันก็มีประโยชน์นะพ่อ''
พ่อ'' เกมมันจะไปประโยชน์อะไรวะ ไปใช่ในการสอบได้มั้ยละ ''
ผม'' ไม่ได้ ''
พ่อ'' แล้วเกมมันจะไปประโยชน์อะไร กุเห็นมุงเล่นอยู่ตลอด เอาไปใช้ทำมาหา-็ไม่ได้มุงพอเดี๋ยวเลยนะ ปิดคอมไปช่วยแม่มุงทำงานไป!!!!(ขึ้นเสียงอ่ะ) ''
ผม'' ผมก็ผ่านคลายจากการเรียนบ้างไม่ใช้เรียนเสร็จแล้วก็อ่านหนังสือ ผมก็ต้องเล่นเกมผ่านคลายบ้างต้องพักสมองบ้าง ''
จากท่านก็หาว่าผมเถียงแนวๆแบบมุงเถียงกุหรอ จากท่านก็คอมโบทั้งตีทั้งด่า เจ็บมาก ตาบวมด้วยจนเพื่อนสังเกตเห็นได้ว่ามันบวมจริงๆแล้ว พอเพื่อนถามว่าไปโดนอะไร เราก็ไม่ตอบนิ่งแล้วก็ร้องไห้เป็นอย่างเกือบทั้ง 1 สัปดาห์แบบไม่คุยกับใคร พอเจอพ่อก็พยามไม่มองหน้ารีบเดินหนี T^T
ฟังดูอาจเป็นเหตุการที่ไร้สาระ ทุกวันนี้นึกแล้วยังร้องไห้เลย ทั้งอายเพื่อน ทั้งเจ็บ
ฟังดูเหมือนเรื่องล้อเล่นแต่มันเป็นเรื่องจริงที่ บ้าเจ็บตัวเพราะเรื่องแค่นี้ ถ้าไม่พูดก็คงไม่ต้องเจ็บตาแล้ว บ้างก็สมน้ำหน้าตัวเอง บ้างก็ร้องไห้
อันนี้ตัวต้องขอบคุณพี่ผมมากกก ไม่งั้นผมคงเจ็บหนักกว่านี้
(มันอาจมีผิดเพื้อนบ้างก็แต่ที่จำได้แน่ๆคือคำด่า มันเจ็บยิ่งกว่าโดนตีอีก)
แผลทางจิตใจ ใครมีวิธีแก้บอกผมที???
เรื่องมันเกิดจากเกม นั้นมันเกิดขึ้นเมื่ออายุ 13 ผมแค่ต้องการเกมเพื่อระบายอารมณ์แต่พ่อของผมกับไม่คิดอย่างนั้นท่านเอาแต่ด่าผม เตะผมบ้าง ตีผมบ้าง จนผมเกือบต้องเข้าโรงบาล แต่ผมก็พยามทำใจเพราะท่านเป็นคนอารมณ์ร้อน ว่าเกมมันไม่มีประโยชรน์ แต่ผมก็พยามบอกท่านไปว่าเกมมีประโยชน์นะ เกมบ้างมีมันก็มีความรู้ ไม่ใช้ว่าเกมทุกเกมจะไม่มีประโยชน์ แต่ท่านก็ไม่ฟังแล้วก็หาว่าผมเถียงผมแค่พยามอธิบาย แต่ท่านก็ไม่ฟังผม แล้วก็เตะผมตามบอกไปข้างต้นเกือบเข้าโรงบาล พยามอดทนไปเรื่อยๆๆ แต่บ้างครั้งผมก็ท้อแล้วบ่อยครั้งที่เคยคิดจะฆ่าตัวตาย บ้างคนอาจจะคิดว่ามันไร้สาระหรือคุณอาจคิดว่าสมควรเพราะว่าแล้วก็เล่นเกมนิ แต่บ้างทีท่านก็รุนแรงกับผมเกินไป แทนจะบอกผมดีๆ เหมือนพ่อคนอื่นๆ จำลองบทสนทนา
ผมเล่นเกม 2-3 ชม นะ วันละ (เพื่อนๆ ว่ามันเยอะไปมั้ย)
พ่อ'' มุงเอาแต่เกมอีกแล้วหรอ เกมไร้สาระมันจะเอาไปทำมาหาแด*ไรได้''
ผม'' เกมมันก็ไม่ได้ไร้สาระเสมอไปหรอก เกมบ้างเกมมันก็มีประโยชน์นะพ่อ''
พ่อ'' เกมมันจะไปประโยชน์อะไรวะ ไปใช่ในการสอบได้มั้ยละ ''
ผม'' ไม่ได้ ''
พ่อ'' แล้วเกมมันจะไปประโยชน์อะไร กุเห็นมุงเล่นอยู่ตลอด เอาไปใช้ทำมาหา-็ไม่ได้มุงพอเดี๋ยวเลยนะ ปิดคอมไปช่วยแม่มุงทำงานไป!!!!(ขึ้นเสียงอ่ะ) ''
ผม'' ผมก็ผ่านคลายจากการเรียนบ้างไม่ใช้เรียนเสร็จแล้วก็อ่านหนังสือ ผมก็ต้องเล่นเกมผ่านคลายบ้างต้องพักสมองบ้าง ''
จากท่านก็หาว่าผมเถียงแนวๆแบบมุงเถียงกุหรอ จากท่านก็คอมโบทั้งตีทั้งด่า เจ็บมาก ตาบวมด้วยจนเพื่อนสังเกตเห็นได้ว่ามันบวมจริงๆแล้ว พอเพื่อนถามว่าไปโดนอะไร เราก็ไม่ตอบนิ่งแล้วก็ร้องไห้เป็นอย่างเกือบทั้ง 1 สัปดาห์แบบไม่คุยกับใคร พอเจอพ่อก็พยามไม่มองหน้ารีบเดินหนี T^T
ฟังดูอาจเป็นเหตุการที่ไร้สาระ ทุกวันนี้นึกแล้วยังร้องไห้เลย ทั้งอายเพื่อน ทั้งเจ็บ
ฟังดูเหมือนเรื่องล้อเล่นแต่มันเป็นเรื่องจริงที่ บ้าเจ็บตัวเพราะเรื่องแค่นี้ ถ้าไม่พูดก็คงไม่ต้องเจ็บตาแล้ว บ้างก็สมน้ำหน้าตัวเอง บ้างก็ร้องไห้
อันนี้ตัวต้องขอบคุณพี่ผมมากกก ไม่งั้นผมคงเจ็บหนักกว่านี้
(มันอาจมีผิดเพื้อนบ้างก็แต่ที่จำได้แน่ๆคือคำด่า มันเจ็บยิ่งกว่าโดนตีอีก)