เรื่องมีอยู่ว่าเราเช่าห้องแห่งหนึ่ง ห้องเช่าที่เราเช่าอยู่มีแค่ห้าห้อง ห้องที่เราอยู่คือห้องริมในสุดติดกับบ้านหลังหนึ่ง (มีกำแพงกั้น)บ้านหลังนี้เขาสร้างขึ้นมาใหม่ใช้เวลาประมาณสองปี(เก็บเล็กเก็บน้อยจนกว่าจะเสร็จ) ตลอดการสร้างเราเดือดร้อนมากทั้งเรื่องเสียงและฝุ่น จนการสร้างมาถึงการถมดินทำโรงรถเสร็จ เราคิดว่าทุกอย่างคงจบเสร็จไปแล้ว จนกระทั้งเมื่อเดือนก่อนและสองวันที่ผ่านมา หลานเขาเดินสายไฟ แต่ถ้าเดินปกติก็ไม่เป็นไร แต่การเดินสายไฟไปด้วยเปิดเพลงจากรถไปด้วยเสียงดังพอควร พร้อมกับวันนี้เจอะสว่านกำแพงไปด้วยจนเกือบสองทุ่ม (ขออธิบายว่าที่เราว่าเสียงดังเพราะแฟนเราต้องนอนกลางวัน)ถ้ามันเยอะก็ไม่ว่าทำวันเดียวคงไม่เสร็จแต่นี้มันก็ไม่ได้เยอะแต่ทำมาหลายครั้งไม่เสร็จสักที่ ตอนเย็นแฟนเราจึงบอกหลานเขาว่าช่วยทำให้เสร็จวันนี้ได้ไหม เพราะว่าจะต้องนอนกลางวัน จะสองทุ่มก็ไม่เสร็จทำไปก็ตะโกนกันไป(คือกำแพงกับห้องติดกันเลย)เรายอมรับว่าไม่พอใจก็จะสองทุ่มแล้วไม่เสร็จสักที่ จึงปิดประตู่ห้องเสียงดัง อีป้ามันว่าอยากไขว้กับกูหรือ บ้านยังไม่มีจะอยู่ ยังต้องเช่าห้องอยู่ รู้จักกูไหม และด่าอีกหลายอย่าง การดูถูกคนอื่นโดยที่ไม่รู้ความเป็นไปเป็นมาของคนๆนั้นมันใช้หรือ การที่มีบ้านอยู่มันบงบอกว่าตัวเองสูงค่ากว่าคนอื่นหรือไง ถึงเราจะเป็นคนต่างจังหวัด แต่ว่าเราก็มีบ้านอยู่กรุงเทพฯเหตุที่ต้องเช่าห้องอยู่เพราะมันสะดวกกับที่ทำงานและอีกหลายอย่าง พี่น้องแฟนเราก็อยู่หมูบ้านใกล้ๆกัน เราจึงเลือกที่จะเช่าห้องอยู่ เพราะพี่น้องเขาทำงานสายเดียวกัน เมื่ออยู่ใกล้กันมันจึงสะดวกกว่าหลายๆอย่าง อีกอย่างอีป้าก็ไม่สมควรมองคนจากเปลือกนอก เพราะบ้างครั้งเปลือกมันเป็นแค่สิ่งที่ห่อหุ้มเนื้อแท้เอาไว้ เนื้อข้างในอาจมีมากกว่าอีป้าก็ได้