ก่อนอื่นเลยต้องขอบอกก่อนว่า เริ่มแรกที่รู้จักกัน เราไม่ได้ตั้งใจจีบกันแต่แรก เราคุยกันจนเกิดความชอบและผูกพัน เค้าเลยขอเราเป็นแฟน ตอนแรกเราก็ไม่ได้หวังอะไรกับความรัก เพราะเราต้องเผื่อใจไว้เสมอ เค้าเป็นคนน่ารักนะคะในสายตาเรา แต่ผู้หญิงบางคนมาบอกว่าเค้าไม่ดี เพราะเมื่อก่อนเค้าคุยกับผู้หญิงหลายคน แต่ไม่ได้จริงจัง และเราก็ไม่ได้เชื่อใคร เราก็ดูเค้าไปเรื่อยๆ คือเค้าทำให้เราเชื่อใจในระดับนึง แต่ประเด็นมันไม่ได้อยู่ตรงนั้นนะคะ คือที่ว่าเนี่ยหลังจากคบกันมาเรื่อยๆประมาณปีนึงได้ละค่ะ เราก็เริ่มรู้สึกรักเค้ามากขึ้นทุกวัน จนคิดไปถึงอนาคต แต่อนาคตที่ว่านั้นมันมองค่อยเห็นหนทางเลยค่ะ เพราะผู้ชายก็ค่อนข้างเข้าสังคม เพื่อนชวนไปกินเหล้ากินเบียร์ก็ไป เรียนก็ยังไม่จบนะคะ เรียนอยู่ม.แห่งหนึ่งที่ไม่ต้องมีการเช็คชื่อ ไปสอบอย่างเดียวก็ได้ เป็นม.ที่คุณต้องบังคับตัวเอง เพราะจะไม่มีใครมาคอยเข็นคุณ ตอนมีสอบบางทีก็ขาดสอบบ้างเพราะเห็นเรื่องเที่ยวสำคัญกว่า คือเราคิดว่าเค้าไม่เห็นเรื่องการเรียนเป็นเรื่องหลัก เค้าลำดับความสำคัญในชีวิตผิด แต่จะว่ามากก็ไม่ได้ เพราะที่บ้านเค้ายังไม่ว่าเลย เพราะส่วนตัวเราเรียนจบแล้ว มีงานทำแล้ว แล้วก็ไม่ได้เข้าสังคมแบบเค้า เราเลยอาจจะไม่เข้านึงในมุมมองนั้นรึป่าว เลยอยากลองถามเพื่อนๆว่า เราควรไปต่อกับคนที่ไม่ค่อยเห็นอนาคตแบบนี้มั้ย เพราะเรากลัวยิ่งนานขึ้น เราจะรักเค้ามากกว่านี้ แล้วถ้าเราปลีกตัวขอเลิกเพราะเรื่องแค่นี้ มันจะมากไปรึป่าวคะ
เราควรไปต่อกับผู้ชายแบบนี้มั้ยคะ