สวัสดีครับเพื่อนๆ
เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับตัวผมนะครับ ไม่รู้เป็นเพราะเวรกรรมหรือโชคชะตาที่กลั่นแกล้ง
ย้อนไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ผมได้เจอผู้หญิงคนนึงในงานเลี้ยงรุ่นศิษเก่าของโรงเรียน แน่นอนครับผมก็ได้ไปงานนั้นด้วยรวมทั้งเพื่อนเก่าๆที่ไม่เคยเก่าเลย เราได้ดืมกันเฮฮาปกตกับเพื่อนตามประสาไวรุ่น และในงานนั้นเองโชคตาได้นำพาเธอให้มาพบกับผมครับ เธอน่ารักมากครับทุกสายตาเพื่อนในโต๊ะก็มองไปที่เธอ เอะแต่ครับแต่ เธอมากับแฟนในตอนนั้นผมก็ได้แค่มองแหละครับ อารมณ์ประมาณว่ารักหลงรักคนมีแฟน และแล้วเรื่องคนนั้นก็ผ่านไปเก็บไว้แค่ความประทับใจแรกพบ
   หลังจากนั้นผมก็กลับไปเรียนปกติครับ แต่ผมก็ยังได้แอบไปส่องเฟสเค้ายุเรื่อยๆจนมาวันนึงเธอได้มาแสดงความคิดเห็นในเฟสบุ๊คของผม ผมจำคอมเม้นต์นั้นได้ดีเลยครับ “ เลิฟนะยูว์ “ วันนั้นผมดีใจอย่างบอกไม่ถูกเลยครับ ผมก็เลยเริ่มจีบเธอมาตั่งแต่วันนั้น เธอก็คุยสนุกครับเป็นคนตลกยิ้มง่ายเฮฮาชอบพูดเรื่องลามก ฮ่าๆ ในช่วงที่คุยกันแรกๆผมกผ้ถามเธอว่าแฟนที่คบกันไปไหนแล้ว เธอบอกว่าเลิกกันไปแล้วเพราะเค้าไปมีผู้หญิงอื่น และผมก็รู้มาตลอดนะว่าเธอเคยมีครอบครัว เคยมีลูกมาแล้ว แต่เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมครับ เพราะนั่นคือ อดีต ที่มันผ่านมาแล้ว ผมบอกเธอเสมอครับว่าอดีตที่ผ่านมาผมไม่สนมันหรอก ขอแค่ปัจจุบันเรารักกัน และทำให้มันดีที่สุดก็พอเมื่อปัจจุบันดีอนาคตก็ดีเองครับ เราคุยกันเกือบทุกวันครับ จนเราตกลงคบกันเป็นแฟนแรกเรารักกันมากครับไปไหนมาไหนตัวติดกันตลอดเลยไปเที่ยวด้วยกันไปไหนมาไหนด้วยกัน ก่อนหน้าไม่เคยมีรูปผุหญิงคนไหนเลยในหน้าเฟสผม แต่ตอนนั้นรูปคู่เธอกับผมเต็มไปหมดเลย “ ประมาณว่าลงให้คนโสดอิจฉา “ในตอนนั้นมันทำให้ผมรูสึกได้เลยว่าผมรักเธอมากอยากหยุดที่เธอ จนผมเรียนจบครับผมก็ได้มาทำงานที่ กทม. เรายังคุยกันและเจอกันยุตลอดครับมีเวลาว่างเมื่อไหร่เราโทรหากันตลอดเจอกันทุกครั้งที่มีวันหยุด ช่วงนั้นความรักเรามันดีมากครับ
    แต่แล้วมาวันนึงครับแฟนเธอได้รู้เรีองของเรา เอะสงสัยใช่มั้ยว่าแฟนเธอมาแต่ไหน ไหนว่าเลิกกันไปแล้ว ผมก็งงเหมือนกัน เราเลยเริ่มมาเคลียร์กันเรีองนี้ครับ สรุปคือเธอเลิกจริงๆแต่ยังไม่อย่ายังยุบ้านเดียวกัน แล้วที่ผ่านมามันคืออะไรครับผมเป็นชู้หรอ ตอนนั้นยอมรับเลยว่าเสียใจมากผมร้องไหแทบขาดใจ ทั้งไปแอบร้องไห้ในห้องน้ำที่ทำงาน แต่ก็ไม่ใช่แค่ผมที่เสียใจเธอเองก็เสียใจมากเหมือนกันเธอร้องไหครับเสียใจเหมือนกัน เธอถูกสั่งห้ามให้เลิกกับผมแต่เธอบอกว่าเธอพร้อมที่จะทิ้งทุกอย่างเพื่อมาเริ่มต้นใหม่กับผม และนั้นเป็นจุดเริ่มต้นให้เราแอบคบกันโดยที่ไม่ให้แฟนเธอรู้ เธอบอกผมเสมอว่าเค้าไม่ได้ยุด้วยกันคนนั้นเค้าก็ไปยุกับเมียน้อยเค้าไม่ได้ยุกับเธอ ผมก็ยอมถึงแม้ว่าจะเป็นแค่แฟนที่คบกันแบบแอบๆช่วงแรกๆทุกอย่างยังเป็นเหมือนเดิมครับเราคบกันคุยโทรศัพท์กันทุกวันมีเวลาก็เจอกันตลอด จนเราคบกันนานถึงปีกว่า เกือบปีที่ 2 แล้ว แต่ความรักเราเปลียนไปครับเธอคุยกับผมน้อยลงเจอกันน้อยลง เธอเริ่มมีข้ออ้างมากขึ้น จนถึงเวลาที่ผมต้องกลับไปบวชเพื่อทดแทบบุญคุณ ผมบวชแค่ 15 วันครับ แน่นอนครับช่วงเวลาที่ผมบวชอยุ่เราไม่ค่อยได้คุยกันเลย มีคุยกันทางไลน์บ้างเท่าที่จำเป็น จนวันที่ผมลาสิกขาครับ ผมก็ได้กลับมาหางานใหม่ที่ กทม. เหมือนเดิม แต่เธอเริ่มเปลียนไปมากครับ เดือนนึงเราเจอกันแค่ครั่งเดียวคุยโทรศัพท์กันนับนาทีได้ เราทะเลาะกันบ่อยขึ้น หลายครั่งที่ผมรู้ว่าเค้าไปไหนมาไหนกับคนนั้น บางครั่งผมก็เก็บไว้ครับเลือกที่จะไม่พูดไม่ถามเพราะทุกครั้งที่ผมถามเราจะทะเลาะกันตลอด ความรักของเราเริ่มระหอนระแหนแล้ว แต่ผมก็แอบหวังไว้ตลอดว่าอาจมีสักวันที่เธอคงจะมาเริ่มต้นใหม่กับผม
เป็นแบบนี้ยุนานหลายเดือนครับ จนวันนึงโชคชะตาเริ่มเล่นตลกกับผมอีกครั่งเมื่อเธอบอกผมว่าเธอท้อง ผมแอบดีใจและก็กะว่าจะคุยเรื่องนี้กับทางบ้านแต่พอเอ่ยเรื่องเธอกับทางบ้านทีรัยก็ทะเลาะกันตลอดเพราะดูเหมือนครอบครัวผมจะไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่ ผมและเธอเราเริ่มปรึกษากันจนมีความคิดว่าจะเอาเด็กออกแต่พอตรวจแล้วผมแทบเข่าทรุดเมื่อหมอบอกว่าเธอท้องได้ 4 เดือนกับ อีก 1 สัปดาห์ ผมเริ่มลังเลบวกกับมีอารมโมโหและเสียจะ มันเป็นอาร่มที่บอกไม่ถูกเหมือนมีไฟมาเผาที่หัวใจมันร้อนไปหมด เพราะว่าถ้านับย้อนหลังแล้วตอนนั้นผมยังบวชอยู่ ผมจึงเริ่มเปิดคำถามกับเธอว่ามีอะรัยกับคนนั้นมั้ย เพราะผมเคยขอเธอไว้แค่เรื่องเดียว ว่าอย่าหักหลังผม และเธอกับรับปากมาโดยตลอด เพราะเธอบอกว่าคนนั้นเค้าก็ไปยุกับเมียน้อยเค้า แต่แล้วดูเหมือนเรื่องทุกอย่างจะเป็นเรื่องโกหก แต่พอมองที่หน้าเธออีกทีดูเธอเครียดมาก ผมจะเลือกที่จะเก็บอารมณ์นั้นไว้แล้วหันมาปลอบใจเธอ สุดท้ายเธอก็ให้ผุชายคนนั้นรับเป็นพ่อเด็ก โดยที่ไม่สนใจเลยว่าผมจะรู้สึกอย่างรัย ผมเสียใจมากครับกินเหล้าแทบทุกวันเลย ทำใจกับความรู้สึกนี้ไม่ไหว แต่ดูเหมือนเธอจะมีความสุขมากขึ้นมีรอยยิ้มมากขึ้น ตรงข้ามกับผมทียังทำใจไม่ได้เลย ผมไม่กล้าเอ่ยเรื่องนี้กับใครเลยเพราะพูดไปมันก็อายเค้า เพราะผมเป็นคนผิดเองครับ ผิดจนมองข้ามคำว่าศีลธรรม ผมรักเธอมากครับผมไม่เคยโกรธเธอเลย ตลอดเวลาที่คบกัน 2 ปี  6 เดือน กับ อีก 20 วัน เธอเป็นที่หนึ่งในใจผมเสมอครับ ถึงแม้ผมไม่เคยเป็นที่หนึ่งสำหรับเธอเลย  ผมเลือกที่จะเดินออกมาครับ เดินกลับมามองรอยยิ้งเธอห่างๆ อีกครั้ง เหมือนวันแรกที่ผมเจอเธอ  สุดท้ายความรักเป็นสิ่งสวยงามครับ ทุกคนมีความสุขที่ได้รักครับ