ผมเป็นอาการแบบนี้สองครั้งแล้วครับ ครั้งแรกผมได้เข้าไปนอนในสวนผมได้ผูกเปลนอนครับเปลผมมันเป็นเหมือนเปลทหารเวลานอนมันก็ต้องเอามาคุมตัวให้มิดมันจะทำให้ยุงไม่มากัดเราผมก็เอามาคุมตัวพอนอนมันก็เห็นแสงจันทร์นิดๆ ผมก็หลับไปตอนไหนไม่รู้ตัวพอสะดุ้งตื่นขึ้นมามันก็มีเหมือนเงาคนมาชโงกดูผมขยับตัวไม่ได้ผมลองสุดแรงแล้วแต่มันก็ขยับไม่ได้ผมมองเห็นเค้าลางๆ เพราะผมมองจากในเปลข้างนอกมันก็มีแสงจันทร์นิดๆผมเลยมองเห็นเค้าแต่การชโงกของเค้านั้นมันช้ามากเหมือนกับภาพสโลไปเลยก็ว่าได้ เค้าค่อยก้มหน้าลงมาแบบช้าๆ ตอนนั้นผมรู้สึกกลัวสุดขีดทำอะไรก็ได้ได้แต่มองจะหลับตาก็ไม่ได้เพราะอะไรก็ไม่รู้ผมถึงหลับตาไม่ได้ เค้าก้มหน้ามาจนเกิบถึงหน้าผมแล้วเค้าก็หายไป ถ้าจินตนาไม่ได้มันเหมือนเราเอามือของเรามาใกล้ตาของเราเลื่อยๆแล้วจนถึงตาแล้วเอามือออก มันเหมือนแบบนั้นแหละครับ พอเค้าหายไปผมก็เปิดเปลดูว่ามีใครหรือป่าวแต่มันไม่มีอาการแบบกระตุกแบบซะดุ้งอะไรประมาณนั้นนะครับแบบ เค้าหายไปผมก็เปิดเปลเลยไม่รู้ทำทำไมตัวผมขยับได้เองเลยแต่พอเปิดมาผมก็ตกใจไม่มีใครอยู่เลย แต่ก็ยังดีถ้ามีใครอยู่แต่ไม่ใช่คนนี้สิ.....เรื่องที่สองมาต่ออีกทีคับ
ผมไม่รู้ว่ามันจะเป็นอาการผีอำหรือป่าว