แฟนเก่าทำไมมีผลต่อจิตใจขนาดนี้ (ยาวนิดนึงนะคะ)

ขอเล่าตั้งแต่รู้จักกันเลยนะคะ พอดีว่าเราเป็นเด็กกิจกรรมค่ะ ได้รู้จักกันคือเราเป็นพี่เลี้ยงกลุ่มเขามันเป็นค่ายสามวันค่ะ คือเราก็ต้องดูแลตลอดสามวัน เขาดูเงียบๆแต่ก็แอบเป็นห่วงเราตลอดเลยค่ะไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่า พอจบค่ายเราก็มีโอกาสได้คุยกัน ทุกคนก็รู้ว่าเราคุยกัน ทุกคนก็แซว เรากลับบ้านด้วยกันทุกวันเรามีกิจกรรมกลับบ้านมืดเขาก็รอ คุยกันทุกวัน จนเราคิดว่าเขาคงมีเราคนเดียว เป็นแบบนี้จนกระทั่งผ่านไปประมาณ 2 เดือน ก่อนหน้านั้นประมาณ 2-3 วัน เราไม่ได้กลับด้วยกัน หลังจากนั้นเขาก็มาบอกเราว่า เขาชอบคนนึง เขาจะจริงจังกับคนนี้ เขาจะไม่คุยกับใคร ตอนนั้นเรางงมาก ช๊อค บอกไม่ถูก และคนที่เขาบอกว่าจะจริงจังด้วยก็คือเด็กกิจกรรมที่อยู่ในกลุ่มเดียวกัน คือทุกคนงง คือคุยกับเราอยู่ดีดี แต่ว่าดันไปคบกับอีกคน แต่เราไม่ได้โกรธใครเลยนะ เราสู้หน้าไม่ได้ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทั้งๆที่ไม่ได้เป็นคนผิด เวลาเจอเขาเราก็จะหนี แต่ช่วงนั้นเราก็เสียใจพอสมควร เรานั่งแคปแชทที่เราคุยกันทั้งหมดค่ะ พันกว่ารูปภายในวันเดียว มัวแต่งงว่า ที่ผ่านมามันคืออะไร แต่ก็ไม่กล้าถาม กลัวคำตอบ คิดแต่ว่า ถ้าคนมันใช่มันก็จะวนกลับมา ช่วงนั้นเราก็มีเรื่องให้เสียใจเยอะเป็นเรื่องของพี่คนนึงที่เคยคุยกันเขาเสียชีวิต พอเกิดเรื่องพี่คนนี้เราก็ลบที่เราแคปทั้งหมดเลยค่ะ เดี๋ยวตรงนี้เราจะมาเล่าให้ฟัง ช่วงนั้นมีเรื่องเยอะมากทั้งกิจกรรมกีฬาสี ทั้งป่วย ทั้งไปค่าย ช่วงนั้นเราก็ได้เจอเขาบ่อย แต่เจอเขาอยู่ด้วยกันนี่สิ เจ็บจึก จะทำยังไงได้อะคะ ก็เรามันแค่คนคุย เขาจะเลือกใครก็เป็นสิทธิ์ของเขา ตอนไปค่ายด้วยกัน เขาก็ทำตัวกับเราปกติอะ เราก็สับสน มันหวั่นๆ เขาคบกันได้ประมาณ สองเดือนค่ะ เลิกกันได้ประมาณ 5 วัน เขาก็ทักเรามาค่ะ ให้เราไปดูเขาแข่งบาส ตอนเขาทักมา เราถามเพื่อนวุ่นเลยค่ะว่าเราควรจะทำยังไงดี แต่ตอนเขาทักมาเราก็ดีใจ รู้สึกดีใจ รู้สึกนี่แหละคนมันใช่ยังไงมันก็ต้องวนกลับมา แล้วเราก็คุยกันค่ะ ตอนแรกเราปรับตัวไม่ได้เลยก็คุยค่ะแต่ยังทำใจเจอไม่ได้ เรากลัวเพื่อนเราว่าเขา เพราะเขาเทเราแรงมากค่ะ เขาทำเหมือนเดิมค่ะ รู้สึกกลับมาครั้งนี้มันดีมาก เขาดูแลเราดี มากกว่าเดิม มากกว่าครั้งที่แล้ว มีอะไรเราก็คุยกัน เหมือนแฟนเลยค่ะ ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เขาก็ให้รหัสเฟสเราค่ะ เขาเป็นคนที่จะต้องทำให้ไว้ใจ ให้มาขนาดนี้ถ้าไม่ดูก็กลัวจะเสียน้ำใจค่ะ นิสัยผญ เข้าสิงเลยค่ะ นั่งขุดยาวววว ขุดทั้งวัน ย้อนไปตั้งแต่เขาเริ่มคุยกับเราค่ะ คือเขาคุยเยอะมาก แต่เราไม่เอะใจอะไรเลย ตอนดูก็ช๊อคค่ะ คือเราต้องซ้อมหลีดกลับมืดทำกิจกรรมอะไรเยอะแยะ ใครจะรู้คะในขณะที่เขารอเรากลับบ้านทุกวัน เขาก็ไปส่งคนอื่นเหมือนกัน ดูแชทเพื่อนเขาคุยกัน เขาไปปรึกษาอะไรเพื่อนบ้าง แต่เราก็ไม่ได้อะไรนะคะ ก็เอาไปแซวเขาเล่นๆ จริงๆเขาเป็นคนติดเกมมาก แต่เขาก็เล่นน้อยลงเพื่อเรา ตอนแรกๆมันก็ไม่ค่อยเท่าไหร่ค่ะ เขาทักมา 14 พศจิกายน    มันดีมากค่ะ เราคุยกันตลอด แต่จะทะเลาะกันเรื่องเด็กที่เข้ามาคุยกับเราตลอด เขาเป็นคนที่ขี้หึงแรงมากค่ะ คือด้วยที่เราเป็นเด็กกิจกรรม เราก็ต้องรู้จักกับคนอื่นเยอะๆ เราสนิทกับเพื่อนผช คุยกับเพื่อน ผช มันก็เป็นเรื่องปกติ บางทีมีกิจกรรมด้วยกัน แล้วเขางอนเรามันก็ทำให้กิจกรรมก่อยไปอะค่ะ เขาจะไปนั่งเงียบๆคนเดียว พาลคนอื่นไปทั่ว ไอตรงนี้เราก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เขาเป็นคนคิดมาก คิดมากแล้วชอบออกจากบ้านไปคนเดียวดึกๆไม่บอกเรา ไม่บอกใคร คือเราก็เป็นห่วง ถามว่าเยอะไหมก็เยอะแหละ ทะเลาะกันเรื่องตอบช้า คือเราก็ต้องทำอย่างอื่นด้วยถูกไหม จะมาตอบแชทตลอดเวลามันก็ไม่ได้ เราอะเป็นคนใจเย็นมาก เราก็กลัวคนอื่นมองเขาไม่ดี ที่เวลางอนเราแล้วพาลไม่คุยกับคนอื่นไปด้วย กิจกรรมสำคุญๆอะไรแบบนี้ ทำงานก่อย บางทีเราก็ไม่รู้ว่างอนเรื่องอะไร งอนเรื่องไม่ปลุกงี้ หลังๆมาเขางี่เง่ามาก แล้วมาคบกันจริงๆจัง 14 กุมภา แล้วพอยิ่งคบกันแล้ว ทุกอย่างมันมากกว่าเดิมค่ะ ตอนคบเราก็ให้รหัสเฟสเราไปค่ะ แต่ก็มาพาเราทะเลาะ เรื่องคุยกับเพื่อนผช ทั้งๆที่ตอนเราดูแชทเขาเราก็ไม่ได้ขนาดนี้ เพื่อนเก่ามาเม้นว่าคิดถึง ก็เป็นเรื่องค่ะ ทะเลาะกันยังเรื่องอัลบั้มรูป เราก็อยู่กันมาได้ค่ะ จนช่วงปิดเทอมเขาก็ไปทำงาน ก็ได้คุยกันน้อยลง แล้วก็ทะเลาะกันเรื่องตอบช้า ว่าเราไม่ได้ทำอะไร แต่เขาหาเวลาว่างมาเพื่อคุยกับเราแล้วเราก็ไม่ตอบ ด้วยความที่เราเป็นคนขี้เบื่อ เราก็ขี้เกียจจะตอบ เรารู้ว่าเราก็ผิด ปิดเทอมก็เจอบ้าง เวลาเจอกันก็ทะเลาะกันตลอด ไม่เข้าใจ แล้วเราก็มีค่ายที่ต้องทำร่วมกันอยู่หลายค่าย ปิดเทอมก็ต้องมาบ้าง เขาจะออกจากงานใกล้ๆวันเกิดเราค่ะ เราเกิด 25 เมษา เราบอกเลิกเขาวันที่ 24 เมษา ก่อนหน้านั้นเราเคยบอกเลิกไปแล้วแต่เขาไม่ยอม แล้วเราก็กลัวเขาไม่ทำงาน เราก็เลยไม่เลิกก็ได้ คือเราเบื่อที่ต้องมาทะเลาะเรื่องเดิมๆพูดกี่ทีกี่ทีก็ไม่เข้าใจสักที เราก็เปลี่ยนรหัสเฟสค่ะ แค่นี้เขาก็โวยวายจะแย่ เขาเป็นคนอารมร้อน ถ้าเรางอนเขาก็ง้อค่ะทั้งแชททั้งโทรมาเป็นพันๆข้อความ เราก็รู้ว่าเขาก็ทำเพื่อนเราเยอะ ทั้งเล่นเกมก็น้อยลง แทบจะไม่เล่น เราดูซีรี่เขาก็จะโทรมาละก็เปิดดูไปพร้อมเรา ปีใหม่ เขาอยู่ทุกเทศกาลจริงๆแต่ก็ทะเลาะกันทุกๆวันสำคัญ วันไหนสำคัญก็ทะเลาะกัน เวลาเราโมโหเราจะเงียบจนให้เขาสำนึก เราก็รู้ว่าเขาดีกับเรา เขาวางแพลนวันเกิดเราไว้หมดเลยค่ะ แต่อารมตอนนั้นคือไม่ไหวแล้วจริงๆ พอเถอะ พอเขาออกจากงานแล้วเราก็บอกเลยค่ะ แต่เราไม่ได้มีใครนะ แต่เราเบื่อที่จะทะเลาะเรื่องเดิมๆ เราบอกเลิกผ่านแชทค่ะ เรารู้ว่าเขาเสียใจเขาจะมาหาที่บ้านเลยด้วยซ้ำแต่ตอนนั้นมันดึกมากแล้ว เราก็เป็นห่วงแต่จะทำยังไงได้คะ แล้วเราก็มีค่ายด้วยกัน สองค่ายต่อจากนั้นไม่นาน ที่เราเลือกที่จะบอกเลิกวันนั้นเพราะ เราไม่อยากให้งานเสียด้วย แล้วถ้าเราฝืนอยู่ต่อเราก็อึดอัด เราทำค่ายให้ ม1 กับ ม4 ค่ะ ซึ่งนั่นมันก็ต้องมีผช เรากลัวว่าถ้าเขาเห็น เราคุยกกับน้องๆเดี๋ยวเขาก็จะงอน แล้วก็พาลทำงานเสียหมด ก็เงียบค่ะ แต่ก็คุยได้ เราไม่อยากให้มันจบไม่ดี จนกระทั่งเปิดเทอมเขาก็ทักมาขอคุยกับเราค่ะ แต่เขาก็ยังไม่เปลี่ยนรหัสเฟสนะคะ  เขายังบอกให้เราเข้าไปคุยกับน้องๆที่มาชอบเขาอยู่เลย เราก็เรียกกันเหมือนเดิมคุยเหมือนเดิม แต่แค่ไม่ได้ไปไหนด้วยกันกลับบ้านด้วยกัน แต่ด้วยอารมเราค้างอะ ตอนแรกๆเราก็ตอบดีอยู่หรอกแต่หลังๆไม่ค่อยได้ตอบ ตอบช้าบ้าง อะไรบ้าง จนไม่ได้คุยกัน เราเฉยๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่เราก็ยังแอบเข้าเฟสเขาเข้าไปดูอยู่ เรารู้ว่ามันผิดแต่ก็ห้ามตัวเองไม่ได้อยากรู้ว่าเขาคุยกับใคร พูดถึงเราบ้างไหม จนกระทั่ง เขาไปชอบน้องคนนึงเขาลบเพื่อนเราค่ะ แต่เขาก็ติดตามไอจีเราตลอด เราก็แอบงงนะ ว่าจะมาดูทำไม แต่เราก็ไม่ได้อะไร ถ้าเขากลับมาเราก็คิดว่ามันก็คงเหมือนเดิม จนกระทั่งเขากับน้องคนที่เขาชอบคบกัน คบวันเดียวกันกับคนที่แล้ว ที่เทเราไปคบ คบวันเดียวกันเลยจ้าา มันคือวันเกิดเขา ก่อนหน้านั้นเราก็ไปแฮปเขา ก็คุยก็แซวปกติ แต่เราก็แหย่เล่นๆอะ เออว่าเลิกกันเร็วๆแล้วรีบกลับมานะ แต่เขาก็ยังไม่เปลี่ยนรหัสเฟส รหัสเฟสยังเป็นวันที่เราคบกันค่ะ ตอนนี้เขาก็คบกันมาเดือนกว่าแล้วค่ะ แต่เราก็แอบเข้าเฟสเขาเข้าไปดูเรื่อยๆว่าคุยอะไรกัน แล้วก็แอบเบะปาก รู้อีกค่ะว่ามันผิดไปก้าวล้ำเส้นเขาทั้งๆที่เราไม่มีสิทธิ์อะไร ตลกตัวเองนะคะ นอนร้องไห้คิดถึงเขาทั้งๆที่เป็นคนทิ้งเขาไปเอง เวลาเจอเขาอยู่ด้วยกัน เรานี่ชาไปทั้งตัวเลยค่ะ วันนั้นกลับบ้านคนเดียวเพราะว่ารีบจริงๆ เราก็ภาวนาว่าขอให้อย่าเจอ บอกเพื่อนว่าถ้าออกไปแล้วเจอจะทำยังไงดี โป๊ะเลยค่ะ ออกไปเจอเลย แต่เราทำเป็นมองไม่เห็น เราก็ทำเหมือนคนรีบอะค่ะ ไปรอรถคนเดียว รถก็ไม่มาสักที เขาก็เดินมาด้วยกันค่ะมารอข้างหลังเราเลย เราก็ทำเป็นไม่เห็น ไม่รู้ ทักหาเพื่อนไม่มีใครตอบสักคนตอนนั้นตัวชามือสั่นไปหมด ทำอะไรไม่ถูก หวั่นใจมากค่ะ แล้วพอทีนี้รถเขามาค่ะเขาก็กำลังจะเดินขึ้นรถ เราก็คิดในใจเออโล่งสักที แต่ไม่โล่งค่ะ เขามาสะกิดเรา แล้วก็ถามเราว่า ยังไม่กลับหรอ ตอนนั้นสะดุ้งค่ะ แล้วก็ตอบอะไรไปก็ไม่รู้พอเขาขึ้นรถกันไป น้ำตาไหลเลยค่ะ ล่าสุดสองสามวันที่ผ่านมา เรามีทำจิตอาสาด้วยกันแต่แฟนเขาไม่ได้ไปด้วยนะคะ เขาก็เล่นกับเราปกติ ตอนนี้เราบล๊อคไอจีเขาไปแล้วค่ะ ทนเห็นไม่ได้ แต่เขาก็แอดเพื่อนเราคืนแล้วนะ เขาบอกน้องเราว่า หมั่นไส้เลยแกล้งเล่นเฉยๆ แล้วเราก็ดูแชทเขาเหมือนเดิมค่ะ ที่ทำอยู่ทุกๆวันนี้นี่เป็นอะไรคะงงตัวเอง ถามว่าอยากได้เขากลับมาหรอก็ไม่นะ ไม่อยากกับไปรู้สึกเหมือนเดิม ทะเลาะเรื่องเดิมๆ แต่ก็อดใจให้ไม่เข้าไปดูไม่ได้ ควรทำยังไงดีคะ ที่เราเลิกไม่ได้เพราะเอาคืนที่เขาเทเราเลยนะคะ แต่ตอนนี้มีคิดถึงบ้าง ร้องไห้คิดถึงเขาบ้างเวลาเห็นที่ๆเคยไปด้วยกัน เรามีใครใหม่ไม่ได้เลยค่ะ พอคุยแล้วรู้สึกว่า ไม่มีใครเหมือนเขา ยิ่งกระทู้ก่อนหน้านี้อะค่ะ ที่ติดเกมส์ คือเรารู้สึกว่า คนนี้เลิกเล่นเกมเพื่อเรา หาเวลามาคุยกับเราตลอด มันไม่ใช่ใครก็ได้จริงๆค่ะ