เหนื่อยกับชีวิต บางทีก็ออยากหายไปจากโลกนี้

สวัสดีค่ะ เรารู้สึกแย่กับตัวเอง รู้สึกเหนื่อย ท้อแท้กับชีวิต ไม่มีความสุขกับงาน พยายามที่จะทนทำไปจนเมื่อต้นเดือนก.ย. เรารู้สึกว่าตัวเราแปลกไปมากๆ อยากจะหลับแล้วไม่ตื่นมาอีกเลย ไม่อยากจะรับรู้อะไรทั้ง

รู้สึกเหนื่อย ท้อแท้ไปหมด ไม่รู้จะเดินไปทางไหนดี มันมืดไปหมด (ระบายกับใครก็ไม่ได้) พอใกล้สิ้นเดือนทีไรหัวจะระเบิดทุกที เรียนก็ใกล้จะเปิดแล้ว ไหนจะค่าเทอมอีก ยังไม่รู้จะเรียนต่อหรือพักการเรียนดี เข้าใจ

สวัสดีค่ะ ขอพื้นที่ตรงนี้เพื่อระบายเฉยๆนะคะ วันนี้เหนื่อยใจ ท้อแท้มากมาย กับสิ่งที่เป็น ชีวิตที่เจอ อดีตมันผ่านไปแล้วไม่ได้แคร์ หรือสนใจใยดีแล้วค่ะ. เป็น single mom มาเกือบ 2 ปีแล้ว แต่ที่เหนื่อยปัจจ

เหนื่อย เบื่อ เศร้า ปัญหาหลายๆอย่างเหลือเกิน ไม่รุ้จะทำยังไงกับชีวิตดี ฝืนยิ้มทั้งที่ไม่อยากยิ้ม ไม่รุจะระบายกับใคร 

เราอยากรู้ว่าปกติทุกคนคิดยังไงกับสังคมของโลกนี้ สต.เราเป็นซึมเศร้าและรักษาตัวมาเกือบ3ปีแล้ว ตอนเด็กๆเรามักโดนทำร้าย ทั้งร่างกายและจิตใจ บางทีคนในครอบครัวจะตีเราเราจะไปหลบอยู่หลังรถมอไซ แต่เขาถีบรถให้ล

ขออนุญาตระบายความอึดอัดภายในใจนะคะ บางคนอาจจะบอกไร้สาระ บางคนอาจจะบอกทำไมไม่คุยกัน (คุยบ่อยแล้วมีแต่ชวนให้ทะเลาะไม่มีอะไรดีขึ้นเลยบางทีแย่กว่าการที่จะเงียบแล้วหาพื้นที่ระบาย) เรื่องมีอยู่ว่าเราคุยกันก

เอาจริงๆนี้เป็นครั้งเเรกเลยที่ผมได้โพสต์หรือระบายไรเเบบนี้ เเต่ผมอยากรู้ความคิดเห็นหรือข้อเเนะนำให้ผมหน่อยครับ คือเรื่องมันเกี่ยวกับครอบครัวครับ ผมคิดหลายรอบเเล้วว่าทำยังไงดี คือบางทีมันก็ท้อมันเหนื่อ

เหนื่อย เครียด จากหลายๆเรื่องและไม่มีที่จะระบายค่ะ เพราะคงไม่มีใครเข้าใจแล้ว ทำยังไงดีคะ รู้สึกเหนื่อยเหลือเกินTT การต่อสู้กับโรคนี้มันยากมากๆค่ะ มีแต่ความคิดด้านลบ&

จริงๆผมยอมรับเลยว่าเอาจริงๆ ผมโครตอยากจะมีชีวิตที่มีใครสักคนอยู่ข้าง ๆ แต่ผมก็กลัว ชีวิตที่มันไม่ดีพอ และผมก็ไม่รู้ว่าชีวิตผมจะพอดีกับใครสักคน...เหมือนจะใช่แต่ก็ไม่ใช่ ในวันที่ท้อแท้บางทีคนที่เรารั