ผมคบกับแฟนที่เป็นพยาบาลมา 7 ปีแล้ว. เราคบกันมาตั้งแต่ผมเรียนอยู่ ม.4 ส่วนเค้าเรียนอยู่ ม.6 พอเค้าจบ ม.6 เค้าได้ไปเรียนพยาบาล ผมเองก็เรียนจนจบ ม.6 ผมก็ไปเรียนต่อ ช่างยนต์(ปวส) จนจบแล้วผมก็คบกันไปเรื่อยๆ (เราคบกันห่างๆ เราอยู่คนละที่เค้าอยู่ต่างจังหวัดส่วนผมอยู่กทม.) ผมจะได้เจอเค้าก็ต่อเมื่อผมได้กลับบ้านมาที่ต่างจังหวัด เราคบกันมาแบบนี้ ตั้งแต่เค้าเริ่มเรียน พยาบาล ผมก็มีแอบไปหาเค้าบ้าง จนเค้าเรียนจบ เค้ากลับมาทำงานที่บ้าน พอผมได้กลับบ้านครั้งนึง ผมก็ไปหาเค้าที่บ้านพาเค้าออกไปข้างนอกกินข้าว มาช่วงหลังๆ พ่อแม่เค้าก็เหมือนว่าไม่ค่อยอยากให้ผมคบกับลูกสาวเค้า เพราะผมดูไม่มีอนาคตไม่รู้จะเลี้ยงลูกเค้าได้มั้ย (ผมเองผมก็เคยคิดนะคับเราจบคบกันจนแต่งงานได้จิงๆเหรอ) จนวันนี้แฟนผมมาเล่าให้ผมฟังว่าพ่อกับแม่เค้านอนไม่หลับเพราะเค้าเป็นห่วงลูกเค้าอยากจะให้ลูกเค้าได้แฟนดีๆ ไม่อยากให้ลำบาก. ตัวผมเองผมก็เคยไปสมัครสอบทหารตำรวจอยู่ ผมเองก็ไม่อยากให้เค้าลำบาก ผมก็ไม่อยากทิ้งเค้า แต่ผมก็คิดว่าผมเองที่เป็นสาเหตุที่ทำให้พ่อกับแม่เค้านอนไม่หลับเพราะเป็นห่วงลูกเค้า ผมเองอายุ23 ส่วนเค้า25 ผมทำงานเป็นช่างมาก็3ปีแล้ว. ผมตั้งเป้าหมายไว้ว่าผมเองต้องเปิดร้านตอนอายุ25-26 แต่ผมก็ไม่รุ้ว่าเค้าจะรอผมได้หรือป่าว ที่ผมทำอยู่ทุกวันนี้ผมก็ทำเพื่อตัวผมเองแล้วครอบครัว ผมอยากจะสร้างครอบครัวที่พร้อมทุกอยากไม่อยากให้คนที่ผมรักต้องมาลำบากกับผมอีก
ช่างมือดำๆ จะคบกับ พยาบาล ได้จิงๆเหรอ