ไม่มีความสุขกับชีวิตที่เป็นอยู่แต่ต้องทนเพราะไม่มีทางเลือก ควรทำไง?

คือผมสอบติดมหาวิทยาลัยที่อยากเรียนมากในกรุงเทพแต่ที่บ้านไม่พร้อมที่จะส่งเสีย จึงให้เรียนที่มหาวิทยาลัยใกล้บ้าน โดยย้ายไปอยู่บ้านญาติครับ ซึ่งตอนนั้นผมเสียใจมาก และไม่อยากเรียนเลยแต่ก็บอกตัวเองเสมอว่าก็ยังดีกว่าไม่ได้เรียนนะ ทำให้ผมทนที่จะอยู่ที่นี่ จนตอนนี้ใกล้จะสอบไฟนอลของเทอมแรกแล้วผมควรที่จะลืมและปรับตัวยอมรับให้ได้ใช่ไหมครับ แต่มันไม่เป็นแบบนั้นยิ่งอยู่ผมยิ่งรู้สึกเครียด เบื่อ ไม่มีความสุข ผมอยากร้องไห้ตลอดเวลา มันรู้สึกเศร้ามาก ๆ แต่ไม่เกี่ยวกับเรื่องเรียนนะครับ ผมไม่กล้าที่จะบอกความจริงกับทุกคนว่าผมไม่อยากอยู่ที่นี่ ยิ่งนับวันอาการที่เป็นมันก็ยิ่งรุนแรงขึ้นผมเก็บทุกอย่างไว้เวลาเครียดมาก ๆ ผมจะแอบร้องไห้ทุกครั้ง ผมควรจะทำอย่างไรดีครับ ตอนนี้ผมอยากออกเรียนแล้วไปทำงานส่งตัวเองเรียนมาก ๆ แต่กลัวไปไม่รอด