สวัสดีค่ะ เราแอบชอบผู้ชายอยู่คนนึงเค้าเป็นคนที่เงียบๆไม่ค่อยพูดแต่มีเพื่อนเยอะเค้าอายุเท่ากับเราอยู่คนล่ะห้องกันเราแอบชอบเค้ามา3ปีแล้วแต่เราไม่เคยคุยกับเขาเลยไม่กล้าบอกว่าชอบด้วยอันที่จริงเรารู้สึกว่าเราเป็นคนที่ซึนๆหน่อยแบบ..ไม่กล้าพูดความรู้สึกตัวเองออกมาคนที่รู้ว่าเราชอบผู้ชายคนนี้ก็มีอยู่ไม่กี่คน มีอยู่ปีนึงในปีนั้นเป็นวันเกิดของผู้ชายที่เราแอบชอบอยู่แต่เขาดันทะเลาะกับแฟนคนปัจจุบัน เราจึงซื้อนาฬิกาไปให้เค้าแต่ไม่ให้ต่อหน้านะเราแอบไปวางไว้ใต้เกะของเค้าตอนกลับบ้านแล้วพอเช้าของอีกวันเราก็ไปแอบดูเค้าในตอนเช้าว่าเค้าจะเจอกับของที่เราให้มั้ย เค้าเจอค่ะแล้วก็ชอบมากด้วยเรานี่ดีใจมากจนผ่านไปสองสามอาทิตย์เพื่อนในกลุ่มของฉันก็มาบอกว่า เพื่อนอีกคนในกลุ่มไปบอกผู้ชายที่เราชอบในเฟสเราโกรธมากเพราะทำอะไรไม่ปรึกษากันเลยเราทะเลาะกับเพื่อนคนนั้นแล้วไม่คุยกันเป็นอาทิตย์จนมันมาขอโทษเราจึงให้อภัยไป แล้วเพื่อนในกลุ่มฉันชอบพูดว่าผู้ชายคนที่ฉันแอบชอบอยู่มองหน้าเราบ่อยมากพอเราได้ยินเราก็คอยสังเกตุเค้าตลอดปรากฎว่าเค้ามองเราจริงๆค่ะแต่พอเราสบตากับเค้า เค้ากลับเบือนหน้าหนีแล้วหันไปคุยกับเพื่อนแทนพอถึงวันที่ชั้นเราต้องไปทัศนศึกษาเรากับเค้าเดินใกล้กันบ่อยมากเพราะคนเยอะสุดๆเวลาเราอยู่ใกล้กับเค้าเราสังเกตุว่าเค้าชอบทำตาเลิกลั่กตลอดแล้วถ้าเรากับเค้าอยู่ใกล้กันเกินไปเค้าก็จะขอแลกที่กับเพื่อนแทน การทำแบบนี้เรารู้สึกไม่ดีเลยค่ะคือมันแปลว่าอะไรหรอบางทีสายตาที่เค้ามองเราก็เหมือนให้ความหวังบางทีก็ว่างเปล่าเหมือนไม่รู้สึกอะไรเรางงมากคือที่เราคิดคือ..ถ้าไม่รู้สึกอะไรทำไมต้องมามองด้วยหรือที่มองเพราะว่าให้ความหวัง? ใครที่เคยมีประสบการณ์แบบนี้ช่วยบอกเราหน่อยนะคะ หนักใจมากจริงๆ