พ่อกับเเม่คิดถึงเพื่อนสมัยเด็กไหม??

ผมเคยถามพ่อกับเเม่ครับ เกี่ยวกับเพื่อนๆในสมัยเด็ก
ฟังเเล้วจะร้องไห้เลยครับ
พวกท่านบอกว่า สมัยก่อนมีกิจกรรมมากมายให้ใช้ชีวิต ตอนนั้นยังไม่ค่อยมีเทคโนโลยีเหมือนกับปัจจุบัน มีเเต่ป่า เเล้วก็ถนนลูกรัง ตอนไปโรงเรียนก็
จะนัดเพื่อนๆเจอกันหกโมงเเล้วเดินไปโรงเรียนด้วยกัน พอเลิกเรียนก็จะช่วยกันทำการบ้านให้เสร็จ
เเล้วก็หาอะไรเล่นกัน อย่างพ่อจะเล่นเตะบอลโกหนู
กินตังกัน  เเล้วเเม่ก็จะเล่นหม้อข้าวหม้อเเกงตามประสาเด็กผู้หญิง เมื่อเวลาหกโมงเย็นทุกคนก็จะ
เเยกย้ายกันเข้าบ้าน อาบน้ำนอนกันเเต่หัวค่ำ
ยิ่งวันหยุดเป็นอะไรที่สนุกที่สุดเเล้ว บ้านเก่าพ่อผมมัน
จะเเบ่งเป็นซอย เเต่ละซอยก็จะมีเเก๊งประจำซอยอยู่
ส่วนใหญ่ซอยที่พ่อผมอยู่มีเเต่ผู้ชาย มีเด็กผู้หญิงอยู่
เเค่ 5 คนในหมู่บ้านนั้น พ่อผมก็จะนัดกับเเก๊งซอยตัวเอง ว่าวันนี้ปั่นจักรยานจีบสาว 55555
เเล้วก็จะมีเเก๊งอื่นๆมาสมทบด้วยอีก
เพื่อนๆก็จะมี BMX คนละคัน เเต่งตัวเท่ เเล้วก้จะมีคน
หิ้วกีต้าร์ไปคนนึง เอาไปเล่นโชว์สาวๆ
เเล้วบางวันหยุดก็จะไปตกปลา บอลลูนด่าน
ไปนั่งดูสาวๆกระโดดยาง
ยิ่งตอนกลางคืนสมัยก่อน ไม่มีไฟที่ถนนตอนกลางคืนเยอะเหมือนปัจจุบัน ตอนนั้นก็จะมืดมาก
หน้าบ้านจะมีต้นมะม่วง พ่อผมจะปืนต้นไม้
กับเพื่อน เเล้วก้เอาไฟฉายมาส่องหน้า เป็นผี
เเกล้งคนขับสามล้อ
เเล้วก็มีหลายเรื่องมากๆๆๆ ที่พ่อเล่าให้ฟัง
ผมเลยถามพ่อว่า พ่อคิดถึงเพื่อนไหมครับ
พ่อบอกคิดถึงมาก เเต่ไม่มีโอกาสได้เจอกัน ต่างคนต่างโตก็เเยกกัน บางคนก็ย้ายบ้าน บางคนก็ตาย
ไม่มีช่องทางให้ติดต่อกัน ถึงเเม้ว่าพ่อจะลืมบางคน
เพราะผ่านเวลามานานเเล้ว เเต่ก็ยังมีความทรงจำ
ที่ไม่อยากโต ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะย้อนเวลาไป
เล่นกับเพื่อนๆอีก
พอผมได้ฟังมันก็จะหน่วงๆเพราะว่ายิ่งโตเพื่อนก็มีน้อยลงจริงๆ ยิ่งสมัยนี้มีเทคโนโลยีก็ได้เเต่
เเชทกันอย่างเดียว เเปปๆเวลาก็ผ่านไปไวเหมือนโกหก ใครมีเพื่อนเนี้ยก็รักษาเพื่อนไว้นะครับ
เล่นด้วยกันบ่อยๆก่อนที่เวลาจะพาเราจากกัน
TT