คุณเคยพบรักออนไลน์มั้ยคะ แบบที่ไม่เคยเห็นหน้ากัน เราจะเล่าเรื่องของเราให้ฟัง

       คือเราเคยพบรักในโลกออนไลน์เมื่อหลายปีก่อนน่าจะตอนสัก 5 ปีที่แล้วได้ ตอนนั้นมันจะมีเว็บไซต์แชทออนไลน์ที่หลายๆคนที่น่าจะรู้จัก เว็บคุยสดเราเข้าไปเล่น แล้ววันหนึ่งก็ได้เจอคนๆหนึ่ง (นามสมมุติเราชื่อ A ส่วนพี่คนนั้นชื่อ B แล้วกัน) เราก็เริ่มคุยกันเรื่องทั่วไป
เช่น ชื่ออะไร อายุเท่าไร อยู่จังหวัดอะไร  พี่เขาชื่อ B นามสมมุติ อายุมากว่าเรา 2-3 ปี
เขาอยู่จังหวัดหนึ่งแถวภาคอีสาน ส่วนเราอยู่ภาคกลาง
พอวันต่อมาเล่นอีกก็เจอพี่ออนไลน์อยู่เหมือนกันก็เข้าไปคุย เป็นแบบนี้อยู่ 4-5 วันจนเราแลกเบอร์โทรศัพท์กัน
ช่วงนั้นที่คุยกันน่าจะวันที่ 20 เดือนธันวาคม แต่ตั้งแต่มีเบอร์กันก็ไม่เคยโทรหากันเลยนะห่างกันไป 5 วัน
จนถึงวันปีใหม่ พี่เขาก็ส่งข้อความ SMS มาอวยพรปีใหม่ให้เรา

        และนั้นก็เป็นจุดเริ่มต้นเรื่องของเรา พี่เขาส่ง SMSมาตอนนั้นก็งงไม่คิดว่าพี่เขาจะส่งมา เราก็เลยส่งกลับ ก็ส่งไปส่งมาคุยกันทั้งคืน
จากทั้งคืนก็เป็นหลายวัน ก็มีการพัฒนาโทรหากันบ้าง ก็คุยกันเรื่อยๆ แต่ไม่ได้คุยกันทุกวัน บ้างทีก็หายกันไป 3-4 วันบ้าง จนมาถึงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ วันวาเลนไทน์ พี่เขาก็ส่งข้อความ SMS มาอวยพรเราก็ส่งอวยพรกลับ วันนั้นแบบมีความสุขมากๆ ได้คุยกันมากขึ้น เราเริ่มเปิดใจมากขึ้นช่วงนั้นได้คุยกันทุกวัน คือเราเริ่มมีใจแล้วแหละ คุยกันได้ทุกเรื่อง คุยกันแล้วสบายใจมาก ทั้งๆที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน จนวันหนึ่งพี่เขาส่ง SMS มาบอกว่าเขาไม่ได้คิดกับเราแค่ น้องแล้ว แล้วเขาก็ชอบเรา ตอนนั้นอีนี้เขินมากกกกกกกกกก  กริ๊ดลั่นบ้านดีใจสุดๆ พี่เขาคิดเหมือนเราเลยเราก็ส่งกลับไปว่า ชอบพี่เหมือนกัน ก็เลยตกลงคบกันเป็นแฟน ช่วงเริ่มคบกันก็ไม่ได้คุยกันทุกวันนะ 2 วันครั้งบ้าง  บางที่พี่เขาหายไปเป็น 10 วันบ้างเราก็โทรหาไม่รับสาย ส่ง SMS ไม่ตอบกลับ ด้วยความที่เรากลัวเขาจะรำคาญ ก็ไม่ได้โทรเยอะเลยแค่ ครั้งสองครั้ง จนเข้ากลับมาเอง เราก็ถามว่าหายไปไหนมา เขาให้เหตุผลว่าเขาป่วยหนักเข้าโรงพยาบาลหลายวัน เลยไม่ได้ติดต่อกลับมา เราก็เข้าใจไม่ได้อะไรมากก็กลับมาคุยกันปกติเหมือนเดิม  

        เราคบกันจนผ่านไป 2 ปี แต่ก็ยังคุยกันผ่าน SMS หรือโทรศัพท์เหมือนเดิม ไม่ใช่ว่าเราไม่เล่นไลน์เล่นเฟสนะ เราเล่นกันทั้งคู่ แต่ก็ไม่เคยมีไลน์หรือเฟสกันเลย ไม่เคยมีใครขอกันและกัน ไม่เคยเห็นหน้ากัน จนบ้างทีคิดว่าพี่เขาได้มีตัวตนจริงๆหรือป่าวตอนนั้นเป็นช่วงสับสนมาก แล้วหลายๆอย่างเริ่มเปลื่ยนไป พี่เขาไม่ค่อยมีเวลาให้  จากที่คุยกันทุกวันเริ่มเป็น อาทิตย์ละครั้ง  สองอาทิตย์ครั้ง และเดือนละครั้ง ไม่ใช่เราไม่ตามนะ เราก็ตามจนรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนงี่เง่า เราอดทนหลายเดือนจนสุดท้ายเราตัดสินใจค่อยๆห่างออกมาดีกว่า เราหายไปเป็นเดือนๆ จนพี่เขาทักมาเราก็เลยบอกเขาไปตรงๆว่าเราไม่โอเคแล้ว เราเป็นพี่น้องกันดีกว่านะ  ตอนนั้นเสียใจมากอารมณ์แบบเลิกทั้งที่ยังรักอยู๋ แต่เราก็อดทนไม่ไหวแล้วกับการรอเขาที่ไม่ค่อยได้คุยกันรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ได้มีความสำคัญกับเขาเลย ตอนนั้นเราก็ขอโทษเขาที่พูดแบบนั้นเพราะก็รู้สึกผิดมากๆ แต่พี่เขาก็โอเคที่เราเป็นพี่น้องกัน แต่ตอนนั้นเขาก็ไม่ได้ยื้อให้เราอยู่เลยนะ

        ตั้งแต่วันนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันเลย คือเราคิดถึงพี่เขาตลอด เป็นห่วง อยากรู้ว่าเขาเป็นยังไงบ้าง จนตัดสินใจส่ง SMS ไปหาพี่เขาก็ตอบกลับมาแต่ก็เหมือนไม่ได้สนิทเหมือนเดิมแล้ว เราก็เข้าใจอารมณ์นะว่าเลิกกันไปแล้วก็คงคุยกันยาก แต่เราก็ไม่ได้ทักไปบ่อยมาก 1ปี ทักไป 2-3 ครั้ง ไม่ได้คุยเยอะแค่ 3-4 ข้อความ แต่เราไม่เคยลืมเขาได้แล้ว เราลองคบคนอื่นก็ไม่ช่วยให้ลืมได้  ไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไม  แต่พี่เขาไม่เคยทักเรามาเลยนะมีแต่เราที่ทักไปบ้างทีเราก็อยากรู้ว่าพี่เขาคิดถึงเราบ้างมั้ย

เราเคยได้ยินหลายคนพูดว่าคนเป็นแฟนกันเลิกกันไปแล้ว ก็ไม่สามารถเป็นมาเป็นเพื่อนกันได้  
แต่เรากับไม่ได้คิดแบบนั้นเลย  เราคิดว่าเป็นแฟนกันเลิกกันไปแล้ว แต่ใช่ว่าเราจะต้องตัดเขาออกไปจากชีวิตเราไป
หรือว่ามันอยู่ที่เรื่องราวของทุกคนที่เจอไม่เหมือนกัน บ้างคนเขาอาจจะเลิกกันไม่ดี เลยไม่สามารถกับมาเป็นเพื่อนกันได้