ก่อนอื่นขอเกรินเรื่องราวของชีวิตก่อนะครับ ผมเป็นลูกคนเดียวของครอบครัว เรียนจบ วิศวะไฟฟ้า ก่อนหน้านั้นทำงานภาคอุตสาหกรรมมีรายได้ดีพอสมควรมีความสุขกับการทำงานและเพื่อนร่วมงานดูแลทางบ้านทั้งเรื่องเงินและเครื่องใช้ต่างๆให้ที่บ้านมีครบเกือบทุกอย่าง จบมาทำงานภาคเอกชน 7 ปี อยู่มาวันหนึ่ง ลองไปสอบงานราชการในหน่วยงานรัฐวิสาหกิจแห่งหนึ่งติด 2 ครั้ง ครั้งแรกสละสิทธิ์ แต่ครั้งที่ 2 ก็เลยลาออกงานที่ทำมาทำงานงานที่หน่วยงานแห่งนี้ (ไม่ได้ใช้วุฒิ วิศวะ ใช้วุฒิ ปวส.) เด็กบ้านนอกความฝันของครอบครัวอยากให้รับราชการ ตอนนี้ทำงานได้ 4 ปี ละครับ ซึ่งการทำงานไม่ได้อยู่ใกล้บ้านเลยครับ ไกลบ้านเอามาก กลับบ้านทีไร นั้งมองและคิดว่าเรามาถูกทางหรือเปล่า รู้สึก หรือว่าเป็นจริงก็ไม่รู้ ดูครอบครัวไม่ได้เติบโตหรือพัฒนาฐานะเหมือภาคเอกชนเลยครับ เงินก็ส่งให้แต่ก็ไม่ได้มากเหมือนเมื่อก่อน รู้สึกว่า พ่อกับแม่ลำบากมากกว่าตอนที่ ทำงานภาคเอกชน เสียอีก รู้สึกว่าตัวเองแย่มากๆๆที่ทำให้คนในครอบครัวลำบาก ตอนนี้อายุ จะ 35 ละ อยากเปลี่ยน งานไปทำงานภาคเอกชนเหมือนเดิม อยากให้ พ่อกับแม่ สบายมากกว่านี้ ท่านอยากได้อะไรเราสามารถให้ท่าน แต่ตอนนี้บางครั้งท่านอยากได้อะรเราไม่สามารถให้ท่านได้เหมือนเดิม นะครับ ทุกวันนี้ผมเครียดกับเรื่องนี้มากๆๆครับ และไม่มีความสุขกับที่ทำงานเลยครับซึ่งไม่ได้ตอบโจทย์ได้เลย โอกาสย้ายกลับบ้านไปดูแลท่านก็ไม่มีครับ ถ้าจะเปลี่ยนงานตอนอายุ 35 จะมีคนรับไหมเน้อครับ
จะทำอย่างไรดี เพื่อนๆมีความรู้สึกแบบนี้ไหม