สวัสดีครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกระทู้นี้นะครับ ใครอ่านแล้วคอมเมนท์ด้วย ผมจะดีใจมาก
ปจบ. ผมเรียนอยู่ชั้น ม.6 เทอม2 แล้ว
ชีวิตในตอนนี้มีความสุขมาก เป็นคนดี มีความฝัน มีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ พร้อมมุ่งหน้าไปอย่างสุดกำลัง
.
.
แต่ในลึกๆมันเหมือนขาดความมั่นใจอะไรซักอย่างอยู่ อยากมีคนเข้าใจเราใครซักคนก็ได้ เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีเลย
ผมมักมีความโชคร้ายในเรื่องพวกนี้มาตลอด เช่น ครอบครัวไม่อบอุ่น ไม่มีเพื่อนสนิทในห้อง อกหักอีก
.
.
.
ตอนแรก เรามีความพยายามต่างๆดี เป็นตัวของตัวเองดี มีความสุข มีจุดหมายชีวิต บ่อยครั้งชอบทำอะไรเพื่อคนอื่น
แล้ววันหนึ่งก็เกิดรู้สึกแอบชอบเพื่อนร่วมห้อง ได้คุยกัน มีความทรงจำดีๆกัน เค้าก็คุยกับเราให้ความหวังเรา กลายเป็นโลกของเรา
วันหนึ่งพอมีจังหวะดี เราก็บอกชอบเค้า เค้ายิ้มแล้วบอกขอบคุณ แต่ในเย็นวันนั้น ผมบังเอิญได้รู้พอดีว่าเพื่อนผมกับเธอแอบคบกันเงียบๆ หลังจากนั้นเค้าก็ไม่คุยกับผมอีกเลย
จากที่หวังกำลังจะมีแฟนครั้งแรก กลับกลายเป็นเสียใจในตัวเองเป็นอย่างมาก นาฬิกาชีวิตหยุดเดิน ความมั่นใจในชีวิตจนถึงตอนนั้นหายไปหมด หลังจากนั้นชีวิตผมก็ไม่เหมือนเป็นตัวของตัวเองอีกเลย
แต่มันกลับทำให้ผมได้เข้าใจในสิ่งที่ไม่เคยสนใจ ผมมีแรงฮึด ตั้งใจเรียน พยายามทุกๆเรื่องมากขึ้นเพื่อที่จะเปลี่ยนตัวเอง
จนวันหนึ่ง ในที่สุดผมเข้าใจตัวเองสำเร็จ ได้ความรู้สึกดีๆก่อนหน้านี้กลับมา เมื่อนำมารวมกันแล้ว ปัญหาที่ใหญ่ขนาดไหนก็หยุดเราไว้ไม่ได้ รู้สึกแบบนั้นจริงๆ
แทนที่เราจะรอคนดีๆเข้ามาในชีวิต สู้เป็นคนที่ดีที่สุดเพื่อคนที่จะเข้ามาในอนาคตดีกว่า
คนที่รู้จักคุณดีที่สุด ก็คือตัวคุณเอง
สิ่งที่ผมได้จากการ อกหัก [(เข้ามาสนทนากันได้)]
ปจบ. ผมเรียนอยู่ชั้น ม.6 เทอม2 แล้ว
ชีวิตในตอนนี้มีความสุขมาก เป็นคนดี มีความฝัน มีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ พร้อมมุ่งหน้าไปอย่างสุดกำลัง
.
.
แต่ในลึกๆมันเหมือนขาดความมั่นใจอะไรซักอย่างอยู่ อยากมีคนเข้าใจเราใครซักคนก็ได้ เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีเลย
ผมมักมีความโชคร้ายในเรื่องพวกนี้มาตลอด เช่น ครอบครัวไม่อบอุ่น ไม่มีเพื่อนสนิทในห้อง อกหักอีก
.
.
.
ตอนแรก เรามีความพยายามต่างๆดี เป็นตัวของตัวเองดี มีความสุข มีจุดหมายชีวิต บ่อยครั้งชอบทำอะไรเพื่อคนอื่น
แล้ววันหนึ่งก็เกิดรู้สึกแอบชอบเพื่อนร่วมห้อง ได้คุยกัน มีความทรงจำดีๆกัน เค้าก็คุยกับเราให้ความหวังเรา กลายเป็นโลกของเรา
วันหนึ่งพอมีจังหวะดี เราก็บอกชอบเค้า เค้ายิ้มแล้วบอกขอบคุณ แต่ในเย็นวันนั้น ผมบังเอิญได้รู้พอดีว่าเพื่อนผมกับเธอแอบคบกันเงียบๆ หลังจากนั้นเค้าก็ไม่คุยกับผมอีกเลย
จากที่หวังกำลังจะมีแฟนครั้งแรก กลับกลายเป็นเสียใจในตัวเองเป็นอย่างมาก นาฬิกาชีวิตหยุดเดิน ความมั่นใจในชีวิตจนถึงตอนนั้นหายไปหมด หลังจากนั้นชีวิตผมก็ไม่เหมือนเป็นตัวของตัวเองอีกเลย
แต่มันกลับทำให้ผมได้เข้าใจในสิ่งที่ไม่เคยสนใจ ผมมีแรงฮึด ตั้งใจเรียน พยายามทุกๆเรื่องมากขึ้นเพื่อที่จะเปลี่ยนตัวเอง
จนวันหนึ่ง ในที่สุดผมเข้าใจตัวเองสำเร็จ ได้ความรู้สึกดีๆก่อนหน้านี้กลับมา เมื่อนำมารวมกันแล้ว ปัญหาที่ใหญ่ขนาดไหนก็หยุดเราไว้ไม่ได้ รู้สึกแบบนั้นจริงๆ
แทนที่เราจะรอคนดีๆเข้ามาในชีวิต สู้เป็นคนที่ดีที่สุดเพื่อคนที่จะเข้ามาในอนาคตดีกว่า
คนที่รู้จักคุณดีที่สุด ก็คือตัวคุณเอง