ผมยังรักแฟนเก่าครับ ผมควรทำยังไงดีครับ

คือผมกับแฟนเก่าผมเราคบกันมาเมือวันที่13เมษายน 2550 ครับ แต่วันนี้วันที่25ตค60 ผมกับแฟนเก่าผมเลิกกันมาประมาน10เดือนแล้วครับ ที่ผ่านมาผมมีแฟนใหม่ แฟนใหม่ผมเค้าก็เป็นคนดีนะครับ แต่ที่ผมรู้สึกตอนนี้คือผมไม่ได้รักแฟนใหม่ผมครับผมอาจจะแค่หลงมีความสุขแค่เพียงตอนแรกสาเหตุที่ผมเลิกกับแฟนใหม่ผม จริงๆแล้วผมยังไม่เคยลืมแฟนเก่าต่างหากครับ  แต่ผมคิดผิดเดินทางผิดจริงๆที่ผ่านมา ผมกับแฟนเก่าผมเราคบกันมาประมาน10ปี6เดือนครับ สาเหตุที่ผมเลิกกับแฟนเก่าผมคือเราอยู่ห่างไกลกันครั้บ ผมกับเค้าคบกันตอนเรียนมหาลัยที่ กทม ครับ ผมกับแฟนเก่าผม1ปีเราเจอกันแค่2ครั้งคือวันปีใหม่และวันสงกรานต์ครับ ที่ผมเลิกกับเค้าเพราะสาเหตุเราห่างกัน แต่ ณ ตอนนี้จริงๆแล้วผมคิดว่า ความรักมันก็คือความรักครับ เราไม่สามารถรักกับใครก็ได้หรอกครับ และตอนนี้ผมแทบจะเหมือนคนบ้าอยู่แล้ว วันๆนั่งดูแต่รูปเค้า คิดถึงความทรงจำดีๆที่เคยมีกับเค้า ใบหน้าเค้าลอยมาทุกเช้าตอนที่ผมตื่นนอนและกลางวันยังคิดถึงแต่เค้า ก่อนนอนผมก็ยังคิดถึงแต่เค้า ผมรู้ตัวดีว่าผมไม่มีโอกาสที่จะกลับไปอีกแล้วเพราะผมเคยถามเค้าตอนที่เราเลิกกันแล้ว และตอนนี้เค้าก็ยังไม่ได้มีแฟนใหม่หรอกครับ ผมรู้จักเค้าดีครับ เค้าไม่ชอบพูดโกหก เค้าไว้ใจได้ทุกอย่างตอนที่เราคบกัน ตอนนี้เวลาผมลายหาเค้าเค้าก็ไม่ค่อยอ่านลายหลายวันเค้าถึงจะอ่านสักที เวลาเค้าตอบกลับมาก็ตอนกลับมาเพียงคำสั้นๆ เวลาโทไปเค้าก็ไม่อยากรับสายหรอกครับ แต่ตอนนี้ผมเองแหละครับที่แย่เพราะผมไม่เคยลืมเค้าได้เลย ผมคิดว่าผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุด2คนคือแม่และน้องสาวผมแล้วก็มีแต่เค้านี้แหละครับอีก1คนที่ผมรักมากที่สุดผมคิดเสมือนว่าเค้าเป็นส่วนนึงของคริบครัวผมไปแล้ว ถ้าย้อนเวลาได้ผมอยากย้อนเวลาได้เหมือนโดเรมอนครับ และตอนนี้ถ้าผมขอได้1ข้อ ผมอยากจะขอโอกาสให้เค้าให้โอกาสผมให้ผมกับเค้ากลับมารักกันได้เหมือนเดิมอีกครั้งและผมจะทำทุกอย่างจะพัฒนาตัวเอง จะทำดีกับเค้าในทุกๆเรื่อง จะไห้ความสุขกับเค้าทุกอย่างที่ผมคนนี้สามารถทำไห้ผุ้หญิงที่ผมรักมากที่สุดได้ครับ ผมอยากจะขอให้เค้าให้โอกาสผมอีกสักครั้งครับ ถึงมันจะไม่มีความหวังอีกแล้วหรือมีความหวังเพียงน้อยนิด แต่ผมก็ยังหวังอยู่ดีครับ  ผมรักเค้าครับ